VII SAB/Wa 269/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. i M.P.prowadzących działalność gospodarczą pod firmą "[...] na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w zakresie rozpatrzenia skargi z [...] września 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 29 października 2021 r. M.P.i M.P.wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: KGPSP) dotyczącą rozpoznania skargi, którą skarżące wniosły pismem z [...] września 2021 r. na [...]Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie (dalej: [...]KWPSP) w zakresie treści sporządzonej przez ten organ odpowiedzi na skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie o sygn. II SA/Sz 455/21. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt art. 3 § 2 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] września 2021 r. skarżące złożyły do KGPSP, za pośrednictwem [...]KWPSP, skargę na pismo [...]KWPSP z [...] kwietnia 2021 r. będące odpowiedzią na skargę, którą tenże organ sporządził w związku z wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi w sprawie prowadzonej pod sygn. II SA/Sz 455/21. Po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę skarżące uznały, że jej treść nakazuje sprzeciwić się stanowisku przedstawionemu Sądowi przez tenże organ z uwagi na jego wadliwość. Poddając ocenie przez pryzmat regulacji art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. złożoną w niniejszej sprawie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że niedopuszczalne pozostaje jej wniesienie. Wypada w tym kontekście zauważyć, że uregulowane w Dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe jest rodzajem uproszczonego postępowania administracyjnego. Sposób załatwienia indywidualnego wniosku lub skargi nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego. Do właściwości tego sądu nie należy bowiem ocena reakcji organu, do którego skierowane zostało podanie, o którym mowa w art. 227 w zw. z art. 221 § 1 i 3 k.p.a., a taki charakter należało nadać pismu skarżących z [...]września 2021 r. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko to należy uznać za jednolite. Wskazuje się w nim, że skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., w tym dostrzegana zwłoka w działaniu organu rozpoznającego skargę, nie podlega kognicji sądów administracyjnych {por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2021 r. sygn. III OSK 6897/21; postanowienie NSA z 9 listopada 2021 r. sygn. III OSK 6749/21; postanowienie NSA z 20 maja 2021 r. sygn. II OSK 530/21; postanowienie NSA z 30 lipca 2019 r. sygn. I OSK 1624/19). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.