VII SAB/Wa 69/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi D.W., J.W., M.W., M.W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę oddala W dniu [...] czerwca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie nie wydania merytorycznych decyzji w sprawie ... "bezprawnego budownictwa na działce nr [...] i [...] w N., bezprawnego przesuwania granic, nanoszenia do map geodezyjnych i kartograficznych szop, budynków – szop i szamba – dołu". Zdaniem skarżących Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności i pozwala na bezczynność [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] polegającą na nie podjęciu działań w stosunku do wydanej decyzji nr [...] oraz Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. w stosunku do wydanej przez organ decyzji nr [...]. Skarżący wnieśli o wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego merytorycznych decyzji w stosunku do spraw przekazanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt : IV SA 3127-3130/03, VII SA/Wa 1195/04, VII SA/Wa 1375/04, VII SA/Wa 1376/04, VII SA/Wa 1377/04, VII SA/Wa 1378/04, VII SA/Wa 1379/04, VII SA/Wa 1380/04, VII SA/Wa 1820/04, VII SA/Wa 153/05. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zakres przedmiotowy skargi na bezczynność stanowi przedmiot postępowań sądowych prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarżący wnoszą o wydanie przez organ merytorycznych decyzji, które będą przedmiotem rozpraw przed Sądem wyznaczonych na dzień 21 lipca 2005r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że sprawy oznaczone przez skarżących pod sygnaturami IV SA 3127-3130/03 są najprawdopodobniej sprawami zawisłymi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w związku ze skargami na rozstrzygnięcia lub bezczynność organów administracji architektoniczno – budowlanej lub/i nadzoru budowlanego, w zakresie właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzupełnieniu swej skargi pismem z dnia 9 czerwca 2005r. skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę szop. Ustosunkowując się do powyższego pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponownie wskazał, że jego kognicja w zakresie podjęcia merytorycznych decyzji w sprawie jest wyłączona, gdyż przedmiot skargi stanowi jednocześnie przedmiot postępowań sądowych prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jednocześnie organ wskazał, że uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005r. Nr [...] nie jest możliwe, gdyż wskutek wniesienia odwołania przez skarżących decyzją tą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Strony zostały prawidłowo pouczone o przysługującym im środku zaskarżenia powyższej decyzji a mimo to, jak wynika z ustaleń organu, nie skorzystały z możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżących dotyczących "dołączenia do akt sprawy wszystkich dokumentów chronologicznie ułożonych i ponumerowanych wszystkich instancji (...)" oraz stwierdzenia, że "jest korupcyjna zmowa stron i przestępstwa zorganizowane (...)", a także wniosku " o zamieszczenie w decyzji do kogo wpłynęły pieniądze za legalizację dzikich inwestycji na działce nr [...] i jak to możliwie, że inspektorzy przenieśli dzikie inwestycje na działkę nr [...] z działki Nr [...] (...)", Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że możliwości organu w zakresie realizacji identyfikacji sprzecznych ze sobą żądań skarżących są znacznie ograniczone, a pomimo podjętych starań organ nie jest w stanie odczytać intencji skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Podnieść należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w zasadzie nie wszczyna sam postępowań administracyjnych z wyjątkiem spraw prowadzonych w trybach nadzwyczajnych. W pozostałych sprawach może być jedynie organem odwoławczym. Skarżący nie podali by w konkretnej oznaczonej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpoznał w terminie wniesionego przez nich odwołania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o bezczynności organu w zakresie nie wydania merytorycznych decyzji w sprawach o wskazanych sygnaturach sądowych. Jak słusznie wskazał organ jego kognicja w zakresie podjęcia decyzji w sprawie jest wyłączona, ze względu na przedmiot skargi będący jednocześnie przedmiotem postępowań sądowych prowadzonych przez Sąd. Jak wynika z pism skarżących obecnie toczy się około 60 postępowań sądowo – administracyjnych z ich udziałem. Kwestionują oni bowiem niekorzystne orzeczenia sądowe uznając, że są one nieważne z mocy prawa. Nie jest jednak możliwe prowadzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego przy jednoczesnym prowadzeniu ze skargi skarżących przez Sąd postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął działania mające na celu zakończenie sprawy przekazanej ponownie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005r. Nr [...], o uchylenie której wnosili skarżący. W rezultacie podjętych przez organ działań Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wydał w dniu [...] stycznia 2006r. decyzję Nr [...] w przedmiotowej sprawie. Zaznaczyć należy, że o podjętych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego działaniach zmierzających do zakończenia postępowania skarżący zostali poinformowani pismem z dnia 22 sierpnia 2005r. W piśmie tym wyjaśniono im również, że organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego stwierdził bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w zakresie dotyczącym ww. decyzji nr [...]. W konsekwencji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. 30 – dniowy termin na załatwienie przedmiotowej sprawy, czyli zastosowanie się do rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Nr [...]r z dnia [...] kwietnia 2005r. Ponieważ z licznych pism skarżących nie wynikało w jakiej sprawie wniesionej przez skarżących zaistniała bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Sąd na rozprawie w dniu 6 lipca 2006r. zobowiązał wyznaczonego pełnomocnika z urzędu do sprecyzowania zarzutu skargi. Z nadesłanego przez pełnomocnika skarżących pisma "przygotowawczego" z dnia 17 lipca 2006r. wynika, że bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polega na nie rozpoznaniu wniosku z dnia 17 września 2005r. W powyższym wniosku skarżący zawarli żądanie zastosowania art. 38 k.p.a. w stosunku do pracowników [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego tj. M.M., B.S. i M.A. oraz odsunięcia od dalszego orzekania A. U., M. M. i E. K. Pełnomocnik wskazał także, że intencją skarżących jest doprowadzenie do tego, aby w ślad za decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004r. wydana została decyzja nakazująca rozbiórkę wybudowanych bez pozwolenia na budowę obiektów. Sąd stwierdził jednak, że nie może być mowy o bezczynności organu w przedmiocie nie rozpoznania wniosku skarżących z dnia 17 września 2005r., gdyż skarga na bezczynność organu została wniesiona do Sądu w dniu 28 czerwca 2005r., a zatem znacznie wcześniej niż został złożony wniosek. Bezspornym w sprawie jest zatem, że zarzut bezczynności organu polegający na nie rozpoznaniu wniosku skarżących z dnia 17 września 2005r. jest bezzasadny. Z akt sprawy wynika także, że zarzut skarżących dotyczący nie zastosowania art. 38 k.p.a. wobec wskazanych przez nich osób jest nieprawdziwy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał bowiem skarżących do uzupełnienia "wniosku – skargi" o oznaczenie aktu administracyjnego, którym zakończono postępowanie objęte ww. żądaniem. Organ pouczył jednocześnie strony o skutkach niewykonania ww. wezwania. Pomimo tego skarżący nie wykonali ww. wezwania. Wobec powyższego, organ prawidłowo pozostawił ich wniosek bez rozpoznania. Zdaniem Sądu, organ wielokrotnie odnosił się do zarzutów podnoszonych przez skarżących i podjął działania mające na celu zakończenie sprawy. Fakt, że rozstrzygnięcia organu nie zawsze spełniały oczekiwania wnioskodawców (np. żądanie wydania nakazu rozbiórki obiektów) nie może być uznany za brak podjęcia czynności przez organ w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, bezzasadny jest zarzut dotyczący pozostawania w bezczynności przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sytuacji, gdy przedmiot skargi jest jednocześnie przedmiotem postępowań sądowych. Bezpodstawny jest również zarzut dotyczący pozostawania w bezczynności przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającej na pozwoleniu [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] oraz Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. na bezczynność w stosunku do wydanych przez organy decyzji nr [...] oraz nr [...]. Stwierdzić bowiem należy, że wskazane przez skarżących numery decyzji nie występują w aktach administracyjnych sprawy. Brak prawidłowego oznaczenia decyzji przez skarżących uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny czy organy nadzoru budowlanego pozostawały w stosunku do tych rozstrzygnięć w bezczynności. Zauważyć należy, że brak prawidłowego oznaczenia decyzji czy też czynności organu uniemożliwia również organowi podjęcie przewidzianych prawem działań. Nie można jednak zarzucić Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynności w sytuacji, gdy pomimo podjętych starań organ nie może zidentyfikować decyzji, a tym samym ustalić żądań stron. Wskazać należy, że ewentualna skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego może być rozpatrzona przez właściwy miejscowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).