VIII SA/Wa 103/18
WyrokWSA w Warszawie2018-02-15
Skład orzekający: Leszek Kobylski, Artur Kot, Iwona Owsińska-Gwiazda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny jest zobowiązany do wydania postanowienia w sprawie ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych, jeśli takie postanowienie zostało już wydane i jest prawomocne, mimo że wnioskodawca kwestionuje sposób naliczenia tych kosztów powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego uznający przepisy za niekonstytucyjne?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych, ponieważ stosowne postanowienie w tym przedmiocie zostało już wydane i jest prawomocne. W sytuacji, gdy kwestia kosztów egzekucyjnych została już ostatecznie rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem, nie zachodzą podstawy do wydawania kolejnego postanowienia w tej samej sprawie, nawet jeśli wnioskodawca powołuje się na późniejszy wyrok Trybunału Konstytucyjnego.Stan faktyczny
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wystąpił z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych, które zostały mu naliczone w prawomocnym postanowieniu z 2015 r. ZUS argumentował, że sposób naliczenia kosztów opierał się na przepisach uznanych przez Trybunał Konstytucyjny za niekonstytucyjne. Organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że sprawa kosztów została już prawomocnie rozstrzygnięta. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. ZUS wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów Kpa i upea.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.
1. Postanowieniem z [...] listopada 2017 r., po rozpatrzeniu zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "skarżący", "ZUS" lub "wierzyciel"), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS", "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "organ egzekucyjny" lub "Naczelnik US") z [...] września 2017 r. Przedmiotem postanowień była odmowa wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o ustalenie wysokości kosztów egzekucyjnych. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Dyrektor IAS powołał przepisy art. 61a § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "Kpa") oraz przepisy art. 64c § 7 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201; dalej: "upea").
2. Stan faktyczny.
2.1. Naczelnik US prowadził z wniosku wierzyciela postępowanie egzekucyjne wobec P. Sp. z o. o. z siedzibą w P. na podstawie tytułów wykonawczych o stosownych numerach, obejmujących zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Ostatecznie Naczelnik US umorzył postępowanie egzekucyjne postanowieniem z [...] czerwca 2014 r., na podstawie art. 59 § 2 upea. Postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. obciążył zaś wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego ([...] zł). Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") prawomocnym wyrokiem z 16 grudnia 2016 r. oddal zaś skargę na to ostateczne postanowienie
Pismem z [...] sierpnia 2017 r. ZUS wystąpił do Naczelnika US z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie ustalenia wysokości obciążających go kosztów egzekucyjnych. Powołał się na przepisy art. 61 ust. 1 w związku z art. 64c § 7 (w stanie prawnym obowiązującym do 1 stycznia 2016 r.) oraz art. 6a ust. 2 (w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2016 r.), a także art. 18 upea. Wskazał, że dotychczas takie rozstrzygnięcie nie zostało wydane, zaś sposób wyliczenia tych kosztów zawarty w postanowieniu z [...] grudnia 2015 r. został dokonany na podstawie przepisów, które Trybunał Konstytucyjny (dalej także jako "TK") uznał za niekonstytucyjne, wyrokiem
z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14. Wierzyciel nie został zatem dotychczas właściwie poinformowany o sposobie ustalenia kosztów, którymi został obciążony.
Postanowieniem z [...] września 2017 r. Naczelnik US, działając na podstawie
art. 61a § 1 Kpa, odmówił wszczęcia postępowania z wniosku wierzyciela, gdyż uznał za zbędne wydawanie rozstrzygnięcia w trybie art. 64c § 7 upea. Powołał się przy tym na swoje prawomocne postanowienie z [...] grudnia 2015 r. w sprawie kosztów egzekucyjnych, którymi wierzyciel został ostatecznie obciążony.
2.2. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wywiódł, że postanowienie Naczelnika US z [...] grudnia 2015 r., choć pobocznie wskazywało na wysokość kosztów egzekucyjnych, dotyczyło jedynie kwestii zasadności obciążenia ZUS jako wierzyciela tymi kosztami. Koszty te zostały obliczone, a nie formalnie ustalone. Organ egzekucyjny był zatem zobligowany do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 64c § 7 upea. Tym bardziej, że jak wskazywał Naczelnik US, obliczenia wysokości tych kosztów dokonał na podstawie przepisów, które TK uznał za niekonstytucyjne.
2.3. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego, gdyż
w sprawie wystąpiła przesłanka przewidziana w art. 61a § 1 Kpa, uzasadniająca odmowę wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o ustalenie wysokości obciążających go kosztów egzekucyjnych. Wysokość tych kosztów została bowiem ustalona prawomocnym postanowieniem Naczelnika US z [...] grudnia 2015 r.
w sposób zgodny z treścią art. 64c § 7 upea. Zdaniem DIAS, przepis ten w brzmieniu wówczas obowiązującym (tj. do 31 stycznia 2015 r.) przewidywał bowiem wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, które winno obejmować wszelkie kwestie związane z kosztami egzekucyjnymi, o których mowa
m. in. w treści art. 64 § 1 i § 6 oraz art. 64b upea. Dodał, że postanowienie obciążające wierzyciela przedmiotowymi kosztami jest prawomocne. Było bowiem przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 817/16, który oddalił skargę ZUS. DIAS zauważył, że powołany przez skarżącego wyrok TK (SK 31/14) został wydany przed orzeczeniem WSA. Tym bardziej zatem pozbawione było podstaw prawnych żądanie wierzyciela wydania kolejnego postanowienia w sprawie, która została już ostatecznie i prawomocnie zakończona. Tym samym zarzuty zażalenia DIAS w całości uznał za chybione.
3. Postępowanie sądowe.
3.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się ZUS. Pismem z [...] stycznia 2018 r. wniósł zatem skargę do Sądu. Występując o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, autor skargi (radca prawny) postawił zarzuty naruszenia art. 6, art. 7, art. 7a oraz art. art. 61 § 1 Kpa poprzez ich niezastosowanie, a także art. 64c § 7 (w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2016 r.), art. 64c § 6a pkt 2 (w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2016 r.) oraz art. 64 upea poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnej odmowie wydania postanowienia ustalającego wysokość kosztów egzekucyjnych.
Zdaniem ZUS, został obciążony kosztami egzekucyjnymi ustalonymi w sposób niezgodny z obowiązującym prawem, w efekcie czego posiada status pokrzywdzonego. Wartość pokrzywdzenia stanowi zaś różnica pomiędzy kwotą kosztów wynikających
z postanowienia o obciążeniu wierzyciela kosztami a wysokością kosztów ustalonych prawidłowo, których wysokość nie jest jednak znana wobec bierności organów orzekających w niniejszej sprawie.
3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wystąpił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Zarzuty i argumentację skargi uznał za chybione.
4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy
w trybie uproszczonym zważył, co następuje:
skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia i postępowania poprzedzającego jego wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 61a § 1 oraz w związku
z przepisami art. 18 i art. 64c § 7 upea (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
2015 r.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie wystąpiły zatem przesłanki do wyeliminowania z obrotu prawnego (uchylenia) postanowień organów obu instancji na podstawie przepisów art. 119 pkt 3, art. 135 oraz art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "uppsa").
4.2. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor IAS zgodził się z Naczelnikiem US (organ egzekucyjny) co do tego, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 61a § 1 Kpa, do wydania postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie
z wniosku o ustalenie wysokości obciążających wierzyciela kosztów egzekucyjnych
na podstawie art. 64c § 7 upea, gdyż przedmiotowe koszty zostały już prawidłowo ustalone w prawomocnym postanowieniu Naczelnika US z [...] grudnia 2015 r. Wystąpiły zatem "inne uzasadnione przyczyny", które należało uznać za przeszkodę do wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o ustalenie wysokości obciążających wierzyciela kosztów egzekucyjnych.
Skarżący konsekwentnie wywodzi zaś, że organ egzekucyjny zobowiązany był do merytorycznego załatwienia jego wniosku, czyli wydania stosownego postanowienia na podstawie art. 64c § 7 upea.
4.3. Ramy prawne.
Zgodnie z art. 61a § 1 Kpa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W świetle przepisów art. 64c § 7 upea (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.), organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
5. Zdaniem Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, rację w sporze należy przyznać organom orzekającym w sprawie, gdyż objęte wnioskiem skarżącego żądanie nie znajduje uzasadnienia zarówno w świetle powołanego wyżej art. 64c § 7 upea, ani też w żadnym innym wymienionym w powołanej ustawie przepisie prawa, który mógłby stanowić podstawę prawną do działania organu egzekucyjnego. Sąd podziela bowiem te poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych,
w świetle których organ egzekucyjny rozstrzyga w sprawie kosztów egzekucyjnych postanowieniem wydawanym na podstawie art. 64c § 7 upea na podstawie art. 64c § 3 upea. Podkreślić jednak należy, iż użyte w art. 64c § 7 upea wyrażenie "postanowienie w sprawie kosztów" należy rozumieć w ten sposób, że może ono dotyczyć zarówno wysokości tych kosztów, ale także zasady ich ponoszenia, w szczególności, gdy obciążają one wierzyciela. To w postępowaniu "w sprawie kosztów egzekucyjnych" powinny być rozstrzygane szczególne okoliczności przewidziane art. 64c § 3 lub § 4 upea, decydujące o rozdziale tych kosztów (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 60/16 oraz powołane w tym wyroku orzeczenia NSA z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1027/08; z 12 stycznia 2007, II FSK 139/06 oraz z 10 czerwca 2008, II FSK 524/07; dostępne w Centralnej Bazie Sądów Administracyjnych pod adresem: www.cbois.nsa.gov.pl; dalej "CBOSA"). Wyjaśnić przy tym należy, iż poprzez to żądanie zobowiązany może uzyskać najpierw rozstrzygnięcie o wysokości i podstawie naliczenia kosztów, a następnie kwestionować zasadność tego naliczenia. W realiach niniejszej sprawy takie postanowienie zostało wydane wobec wierzyciela [...] grudnia 2015 r. i jest to orzeczenie prawomocne. Skarżący nie skorzystał bowiem z możliwości zaskarżenia wyroku WSA w Warszawie z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 817/16 (CBOSA) oddalającego jego skargę w sprawie zakończonej przez organ egzekucyjny ww. postanowieniem, które zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] lipca 2016 r.
Tym samym uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły podstawy do merytorycznego rozpoznania wniosku ZUS, gdyż postanowienie w przedmiocie kosztów egzekucyjnych zostało już wydane w sprawie, w zgodzie z treścią art. 64c § 7 upea w brzmieniu wówczas obowiązującym. Zbędne zatem w tej sytuacji stało się wydawanie kolejnego postanowienia w tym przedmiocie. Tym bardziej, że ZUS nie wskazał podstawy prawnej pozwalającej na wydanie żądanego postanowienia. Nie dostrzegł bowiem, że w świetle art. 68 ustawy z 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1269), który to akt mocą przepisów art. 39 wprowadził szereg zmian w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym nowelizując przepisy art. 64c (zob. pkt 14), brak jest podstaw do zastosowania
w sprawie z wniosku ZUS art. 64c § 7 upea w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. Brak było nadto podstaw do zastosowania art. 64c § 6a pkt 2 upea rozpoznając wniosek skarżącego o ustalenie wysokości kosztów egzekucyjnych obciążających ZUS. Ustawodawca wprowadził bowiem zakaz stosowania znowelizowanych przepisów upea do postępowań w tych sprawach, w których postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie poszczególnych przepisów ww. ustawy nowelizującej.
6. Mając na uwadze powyższe rozważania uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Organy orzekające w sprawie zasadnie odmówiły bowiem skarżącemu wszczęcia postępowania z jego wniosku o wydanie postanowienia w sprawie ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych obciążających ZUS, gdyż stosowne postanowienie w tym przedmiocie zostało już wydane przez właściwy organ egzekucyjny [...] grudnia 2015 r. Postanowienie to jest przy tym ostateczne, a także prawomocne. W realiach niniejszej sprawy brak było zatem jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do wydania postanowienia, o którym mowa we wniosku ZUS
z [...] sierpnia 2017 r. Tym samym za chybione Sąd uznał wszystkie zarzuty i wnioski skargi. Naczelnik US i Dyrektor IAS wydając w rozpoznawanej sprawie postanowienia, których uchylenia domaga się skarżący, nie naruszyły bowiem przepisów art. 6, art. 7, art. 7a i art. 61 § 1 Kpa, a także art. 64 upea oraz art. 64c § 6a pkt 2 i § 7 upea
w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. W realiach niniejszej sprawy wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 64a § 1 Kpa, czyli do wydania przez organ egzekucyjny postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania.
7. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie przepisów art. 119 pkt 3 oraz art. 151 uppsa, Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, czyli oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło