VIII SA/Wa 1145/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Ł.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej podstawy opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług i wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług oddala skargę. 1.1. Przedmiotem skargi Ł. T. (dalej: skarżący) wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2010 r. uchylająca w wyniku postępowania odwoławczego wcześniejszą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] lutego 2010 r. i określająca skarżącemu: prawidłową podstawę opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł i określająca wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. Decyzja ta dotyczyła sprowadzonego przez skarżącego ze [...] samochodu ciężarowego [...] wyprodukowanego w 2002 r., objętego zgłoszeniem celnym z [...] października 2005 r. 1.2. Ze względu na powstałe wątpliwości co do zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości celnej samochodu organ celny I instancji – Naczelnik Urzędu Celnego w R., wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego od sprowadzonego pojazdu. W toku tego organ pierwszej instancji decyzją z [...] czerwca 2008 r. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych w kwocie [...] PLN. Podstawą decyzji było zakwestionowanie autentyczności dokumentu pochodzenia samochodu. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego od tej decyzji, ostateczną decyzją z [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w W. ustalił prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w kwocie [...] PLN, przyjmując za podstawę wartość celną w wysokości [...] zł, i stawkę celną 10%. Organ wyjaśnił, że przyjmując za podstawę cenę pojazdu o podobnych parametrach technicznych jak przedmiotowy pojazd, pomniejszył tę cenę jedynie o należności celne z uwagi na to, że przyjęta cena to notowania zakupu netto, która zgodnie z wyjaśnieniami wydawcy EurotaxGlass’s nie zawiera podatku VAT oraz marży. 1.3. Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją z [...] lutego 2010 r. przyjmując za podstawę wartość celną (podstawę opłaty cła) w wysokości [...] PLN i kwotę cła [...] PLN ustalone swoją decyzją z [...] czerwca 2008 r. określił podstawę opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie [...] PLN i wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu tego podatku w kwocie [...] PLN. Jako podstawę materialnoprawną decyzji wskazano przepisy art. 34 ust 4 w związku z art. 2 pkt 7, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zmianami- dalej: u.p.t.u.). 1.4. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 29 u.p.t.u. i art. 73 tytuł VII Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 ze zmianami – dalej: Dyrektywa 2006/112). Zarzucił, że do chwili wydania tej decyzji pierwszoinstancyjnej nie zostało rozpoznane odwołanie od decyzji określającej wartość celną, nie dokonano korekt cenowych ze względu na: sprzedaż przez drugiego właściciela, import indywidualny, lokalną sytuację rynkową, brak dopuszczenia do ruchu. 1.5. Dyrektor Izby Celnej w W. w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] lutego 2010 r. przyjmując za podstawę wartość celną w wysokości [...] zł powiększoną o 10% cła ustaloną swoją decyzją ostateczną z [...] sierpnia 2010 r. określił podstawę opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł i wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu tego podatku w kwocie [...] zł. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 13 u.p.t.u. podstawą opodatkowania w imporcie jest wartość celna towaru powiększona o należne cło, a stawka podatku od przedmiotowego samochodu wynosiła 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.t.u., zaś dług celny powstaje w wyniku dopuszczenia towaru do obrotu w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 Wspólnotowego Kodeksu Celnego). Zgodnie z art. 33 ust. 2 u.p.t.u., jeżeli organ celny stwierdzi nieprawidłowe wykazanie kwoty podatku w zgłoszeniu celnym, wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 29 u.p.t.u. i art. 73 tytuł VII Dyrektywy 2006/112 organ wyjaśnił, że sposób ustalania podstawy opodatkowania regulują przepisy Tytułu VII, Rozdział 4 Dyrektywy 2006/112 oraz opierający się na tych przepisach art. 29 ust. 13 u.p.t.u. Zgodnie z art. 85 Dyrektywy 2006/112 i art. 29 ust. 13 u.p.t.u. podstawą opodatkowania w imporcie jest wartość towarów ustalona na potrzeby celne zgodnie z przepisami rozdziału 3 (art. 28-36) Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Za niezasadne organ uznał też zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Organy celne zgodnie z art. 187 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zmianami – dalej: Ordynacja podatkowa) w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy zebrany z urzędu i wskazany przez stronę, zapewniając stronie czynny udział w postępowaniu. Ocena ta znalazła należyty wyraz z uzasadnieniu decyzji. 2. Skarżący wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2010 r., wniósł o jej uchylenie i zarzucił jej naruszenie przepisów art. 187 § 1 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, przez ograniczenie postępowania dowodowego do wyceny dokonanej na podstawie informatora "EurotaxGlass’s – samochody ciężarowe nr IV/2005" i nieuwzględnienie korekty z tytułu marży w wysokości 10% wartości pojazdu. Powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt III SA/Lu 85/09 wskazujące, że wycena w oparciu o system "EurotaxGlass’s" może znacząco różnić się od rzeczywistej wartości pojazdu, natomiast zgodnie z zasadami wyceny celnej zawartymi we wstępie Porozumienia w sprawie zastosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. sprawiedliwy system wyceny towarów powinien wykluczać stosowanie arbitralnych lub fikcyjnych wartości celnych, a wycena powinna oparta być na sprawiedliwych i prostych kryteriach, zgodnych z praktykami handlowymi. Wskazywał też, że organ nie określił, w oparciu o jaki przebieg samochodu dokonano jego wyceny. 3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczasową argumentację. Podniósł, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie miały wyniki odrębnego postępowania w przedmiocie ustalenia wartości celnej, a decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] sierpnia 2010 r. nie została zaskarżona skargą do WSA. Wartość celna tak ustalona, jak i kwota długu celnego nie może być kwestionowana w postępowaniu podatkowym. Organ wskazał na takie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku w sprawie VIII SA/Wa 176/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. 4.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). 4.2. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Sąd zbadał przy tym postępowanie organów w granicach sprawy, nie ograniczając się tylko do zarzutów i wniosków skargi oraz wskazanej w niej podstawy prawnej. 4.3. Podstawę materialnoprawną sprawy stanowi przepis art. 29 ust. 13 u.p.t.u.. Zgodnie z tym przepisem, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy, jeżeli przedmiotem importu jest towar podlegający opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Podkreślenia na wstępie wymaga, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy podstawowe znaczenie mają wyniki odrębnego postępowania w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego, tj. kwestia wartości celnej importowanego przez skarżącego ze [...] samochodu osobowego (towaru akcyzowego) oraz kwoty cła. Skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. dotycząca wartości celnej przedmiotowego pojazdu i kwoty należnego cła, która to decyzja nie została skutecznie wzruszona, to organy były związane tą decyzją. Ich obowiązkiem było określenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem wartości celnej pojazdu powiększonej o należne cło. Konsekwentnie, w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług organy obowiązane były przyjąć wskazane wyżej elementy określone decyzją celną, powiększone o wartość podatku akcyzowego. 4.4. Organy orzekające w niniejszej sprawie związane były rozstrzygnięciami w sprawie celnej i nie mogły czynić w tym zakresie odrębnych ustaleń. Za oczywiście chybione uznać zatem należy zarzuty dotyczące wadliwości ustalenia wartości celnej, w tym zarzuty naruszenia w tym zakresie wskazywanych w skardze przepisów art. 187 § 1 w związku z art. 191 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Dowodem w sprawie w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług była ostateczna decyzja określająca wartość celną i cło, i nie sposób doszukać się wadliwości w ocenie treści takiej decyzji i wynikających z niej faktów – podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. 4.5. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zastosowania w sprawie preferencji celnych i podatkowych nie znajduje umowa z 22 lipca 1972 r. zawarta pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Konfederacją Szwajcarską (Dz. U. UE L nr 300 z 31 grudnia 1972 r.), jeżeli importer nie przedstawi stosownego świadectwa przewozowego. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie przedstawił dokumentu potwierdzającego formalnie pochodzenie przedmiotowego pojazdu z UE lub ze Szwajcarii, wystawionego na wniosek eksportera przez odpowiednie władze celne. Za niedopuszczalne należało zatem uznać stosowanie wymienionej umowy w realiach niniejszej sprawy (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 18 grudnia 2007 r., III SA/Wr 385/07, a także oddalający skargę kasacyjną od tego orzeczenia wyrok NSA z 7 stycznia 2009 r., I GSK 354/08; orzeczenia te dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.nsa.gov.pl, zwanej dalej w skrócie: "CBOSA"). 5. Reasumując stwierdzić należy, że dopóki w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja celna, posiadająca kluczowe znaczenie dla wymiaru podatku od towarów i usług (zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o VAT), to decyzją tą związane są organy podatkowe orzekające w sprawie wymiaru wymienionych podatków z tytułu importu przedmiotowego pojazdu. Dokonując wymiaru podatków, organy obowiązane były zatem uwzględnić wartość celną pojazdu i kwotę należnego cła, wynikające z ostatecznej decyzji celnej. Organy prawidłowo zastosowały także podstawową stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Zarówno wartość celna, jak i kwota długu celnego, nie mogą być skutecznie kwestionowane w postępowaniu podatkowym lub (i) w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na decyzję dotyczącą wymiaru zobowiązań podatkowych związanych z tym samym zdarzeniem (importem towaru). Wykluczona jest zatem w postępowaniu podatkowym, jeżeli jest ono odrębne od postępowania celnego, ponowna weryfikacja zgłoszenia celnego oraz ustalanie na nowo wartości celnej i w konsekwencji wysokości należnego cła. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.