VIII SA/Wa 117/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" spółka jawna o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "[...]" spółka jawna na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie "[...]" sp. jawna na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 marca 2011r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przyczyną odrzucenia zażalenia było uchybienie terminu. Pismem z dnia [...] maja 2011r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji). W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała na błąd pracownika biurowego, który w dzienniku korespondencji wpisał złą datę odbioru postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, zamiast [...] marca 2011r., wpisano [...] kwietnia 2011r. Skarżąca poinformowała o ukaraniu pracownika naganą. Podniosła, że zażalenie złożono z przyczyn od niej niezależnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wynika z powyższego, przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast za niezawinione przyczyny uchybienia terminu doktryna uznaje takie okoliczności jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, inna katastrofa, nagła choroba strony, uniemożliwiająca jej wyręczenie się inną osobą (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2009, s. 173). Trafnie zauważono w orzecznictwie sądów administracyjnych, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, Lex nr 494229 oraz postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). O uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia skarżąca dowiedziała się w dniu [...] maja 2011 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wniosła w dniu [...] maja 2011 r. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Niedochowanie przez skarżącą terminu do złożenia zażalenia nie jest bowiem następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. W okolicznościach sprawy powoływanych przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, iż wszelkie czynności dokonywane przez pracownika skarżącego wywołują skutek w sferze praw i obowiązków skarżącej, w imieniu i na rzecz którego ta osoba działała, zaś na skarżącej ciąży obowiązek takiego zorganizowania działalności, aby w sposób właściwy dbano o jej interes (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2009 r., sygn. II FZ 30/09). Wyręczanie się zaś przez skarżącą osobą trzecią, nie zwalnia jej z odpowiedzialności za dochowanie terminu do wniesienia zażalenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 stycznia 2009 r., sygn. II OZ 1338/08). W tym stanie sprawy wniosek skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.