VIII SA/Wa 1297/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. sprawy ze skargi J. J.- [...] i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy L. (dalej: "Burmistrz", "organ I instancji"), działając na podstawie art. 52, art. 54, art. 59 ust.1, art. 60 ust. 1, art. 61, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, zwana dalej: "u.p.z.p.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku F. F. (dalej: "inwestor"), orzekł o ustaleniu warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektów w zabudowie produkcyjnej, zlokalizowanej na częściach działek ewidencyjnych o numerach: [...] i [...], położonej w miejscowości L.. Organ I instancji podał, że przedmiotem decyzji jest instalacja do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii w postaci dwóch elektrowni wiatrowych o mocy 225 kW każda wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym linią elektroenergetyczną niskiego napięcia i nasłupową stacją transformatorową. Określając warunki zabudowy i zasady zagospodarowania terenu podał, iż tego przedsięwzięcia nie dotyczy wyznaczanie linii zabudowy, szerokości elewacji frontowej i geometrii dachu. Maksymalną wielkość powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji Burmistrz ustalił na [...] % (przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię fundamentów lub podstaw konstrukcji elektrowni wiatrowych). Minimalną wielkość powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu inwestycji ustalił na [...] %. Wysokość projektowanej zabudowy - całkowitą wysokość konstrukcji elektrowni wiatrowych (licząc od poziomu terenu do najwyższego punktu wirnika) określono maksymalnie na [...] m. Określając warunki i wymagania w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi organ I instancji podał, że nakazuje się ograniczenie przekształcenia elementów przyrodniczych (w tym ukształtowania terenu) do minimum niezbędnego dla realizacji zamierzonej inwestycji. Planowana inwestycja winna spełniać nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenu, określane w prawomocnej decyzji Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony przyrody, zgodnie z wymogami ustawy z dnia 23 stycznia 2008 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.). Nadto w odległości większej niż [...] m od granic terenu inwestycji poziom hałasu powodowanego przez pracę elektrowni wiatrowych nie może przekraczać [...] dB. W zakresie obsługi infrastrukturalnej i komunikacji wskazał, iż dostęp do drogi publicznej odbywa się za pośrednictwem ustanowionej służebności gruntowej na działce nr [...]. Odbiór energii elektrycznej nastąpi za pośrednictwem projektowanej nasłupowej stacji transformatorowej i przyłącza do sieci energetycznej. Jednocześnie Burmistrz określił wymagania w zakresie dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, infrastruktury technicznej i komunikacji oraz ochrony interesów osób trzecich. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż planowana inwestycja jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Oddziaływanie środowiskowe planowanej inwestycji oraz wymagane sposoby jego minimalizacji były przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, zakończonego wydaniem decyzji Burmistrza znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Charakterystycznym oddziaływaniem na środowisko dla planowanej inwestycji, które podlega regulacji, jest oddziaływanie akustyczne. Na podstawie informacji inwestora i zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 Nr 120, poz. 826 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem MŚ"), dla planowanej inwestycji ustalono, że poziom hałasu [...] dB, ograniczający możliwość zagospodarowania terenu w obrębie elektrowni wiatrowych, nie będzie obejmował obszaru większego niż [...] m od granic terenu inwestycji. Wartość przyjętej normy [...] dB wyznacza standard najwyższej ochrony wg. ww. rozporządzenia. Planowana inwestycja nie może potencjalnie znacząco oddziaływać na żaden istniejący i/lub projektowany obszar Natura 2000. Organ I instancji podał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na działkach wykazanych w ewidencji gruntów jako grunty rolne częściowo zabudowane (oznaczenia w ewidencji gruntów: [...],[...],[...] i [...]). Ze względu na położenie w granicach administracyjnych miasta oraz brak powierzchni leśnych, teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i/lub leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. W obrębie terenu inwestycji nie występują urządzenia melioracji wodnych. Burmistrz wyjaśnił, iż zamierzeniem inwestora jest budowa dwóch siłowni wiatrowych na maszcie o wysokości [...] m wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w mieście L. na działkach o numerach: [...] i [...]. W załączeniu do wniosku inwestor przedłożył m.in. umowę [...] o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej PGE Zakładów Energetycznych Okręgu R.-K. i oświadczenie właściciela T. M. o służebności gruntu celem dojazdu do drogi publicznej za pośrednictwem drogi ustanowionej na działce nr [...]. Krąg stron postępowania (36 podmiotów) ustalono na podstawie aktualnych danych z ewidencji gruntów, biorąc pod uwagę nieruchomości przyległe do granic terenu objętego wnioskiem. Teren inwestycji nie jest zainwestowany, posiada dostęp do drogi publicznej za pośrednictwem służebności drogi ustanowionej na działce nr [...]. Inwestycja nie znajduje się na terenie przeznaczonym na cele publiczne, została uzgodniona z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Inspektorat w Z. w zakresie urządzeń wodnych (w trybie milczącym). Burmistrz dalej wskazał, że organ orzekający w sprawie warunków zabudowy związany jest decyzją środowiskową i nie może w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy dokonywać ustaleń sprzecznych z tą decyzją. Podkreślił, iż warunki niniejszej decyzji są zgodne z wymogami rozporządzenia MŚ. Eksploatacja instalacji - elektrowni wiatrowej, powodująca m.in. emisję hałasu, nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli: J. M., M. M., B. M., T. M., J. C., A. S., L. W., S. W., M. M. i J. J. M. reprezentowani przez M. M., J. W. reprezentowana przez J. M. oraz Z. P. reprezentowany przez M. M. (zwani dalej: "odwołujący"). Odwołujący podali, że organ I instancji naruszył art. 28 k.p.a. poprzez błędne i niekompletne ustalenie kręgu osób będących stronami postępowania. W zaskarżonej decyzji organ I instancji powołał się na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach konieczną do uwzględnienia w projekcie budowlanym oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W dokumentacji brak jest takiego raportu. W ocenie odwołujących, inwestor nieprawidłowo określił powierzchnię terenu pod inwestycję poniżej [...] ha, bo z drogą dojazdową do inwestycji powierzchnia ta wynosi [...] ha. Burmistrz zdecydował też, że teren ten nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntu rolnego udzielanej w trybie zobowiązującego prawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Podnieśli, iż organ prowadził postępowanie co do wycofanego wniosku, bowiem inwestor pierwotnie złożył wniosek w dniu [...] lutego 2009 r., potem złożył kolejny wniosek w dniu [...] października 2013 r., [...] stycznia 2014 r. wycofał wniosek, ale jednocześnie złożył następny wniosek [...] lutego 2014 r. o kontynuację postępowania z wniosku z dnia [...] października 2013 r. Ponadto organ I instancji nie uwzględnił sprzeciwów odwołujących, którzy nie zgadzali się na inwestycję wskazując, że wskazany przez inwestora dojazd do inwestycji jest fikcyjny. Stąd ich obawy, że pomimo sprzeciwów inwestor nie powstrzyma się od działań, które naruszą ich własność. Decyzją znak [...] z dnia [...] października 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy"), biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Kolegium podało, że przedmiotowa inwestycja przewidziana jest do zrealizowania w terenie nieobjętym ustaleniami planu miejscowego, zatem wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. W ocenie Kolegium, znajdujący się w aktach sprawy wniosek inwestora, spełnia wymagania art. 52 ust. 2 u.p.z.p. i mógł stanowić podstawę procedowania w sprawie. Wniosek ten składa się z części opisowej i graficznej, załączono doń kopię mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000 z adnotacją, że potwierdzono w terenie aktualność treści mapy zasadniczej. Obejmuje ona teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać. Do wniosku dołączona została także ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, która została wydana dla planowanej inwestycji. Za strony postępowania prawidłowo uznane zostały osoby posiadające tytuł prawny do nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji - w odległości nie większej niż [...] m od granic terenu inwestycji. Mając na uwadze rodzaj planowanej inwestycji oraz jej parametry, Kolegium stwierdziło, iż zasięg jej oddziaływania nie rozciąga się na inne działki, niż przyjęte przez organ I instancji. Uznało, że strony postępowania zostały prawidłowo udokumentowane oraz na każdym jego etapie został im zapewniony (umożliwiony) czynny w nim udział. Kolegium podało, że na potrzeby niniejszej sprawy organ I instancji opracował analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (w wersji tekstowej i graficznej). Za prawidłowe uznało poczynione przez ten organ ustalenia, iż rodzaj planowanej inwestycji to urządzenie infrastruktury technicznej. Wedle orzecznictwa sądów administracyjnych, przez "urządzenia infrastruktury technicznej" należy rozumieć przewody lub urządzenia techniczne stosowane do wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania energii elektrycznej. Do tego typu urządzeń będą się zaliczały m.in. elektrownie wiatrowe, wodne czy elektrownie słoneczne (wraz z infrastrukturą techniczną niezbędną do ich obsługi). W związku z powyższym Kolegium uznało, że w świetle przepisu art. 61 ust. 3 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wymagało łącznego spełnienia warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 3-5 u.p.z.p., bowiem do urządzeń infrastruktury technicznej nie stosuje się art. 61 ust.1 pkt 1 i 2 u.p.z.p. Warunki powyższe zostały spełnione, bowiem: 1) uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego - odbiór energii elektrycznej za pośrednictwem projektowanej nasłupowej stacji transformatorowej i przyłącza do sieci energetycznej; odprowadzanie wód deszczowych na powierzchnie biologicznie czynne terenu inwestycji; 2) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne - planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie miasta, a zgodnie z art. 10a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm., zwana dalej: "ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych"), przepisów rozdziału 2 (ograniczanie przeznaczania gruntów na cel nierolnicze i nieleśne) nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast; 3) zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi - w ocenie Kolegium nie narusza ona przepisów obowiązującego prawa. Ponadto, zgodnie z art. 60 ust. 4 u.p.zp., projekt decyzji został sporządzony przez urbanistę - mgr inż. arch. P. W.. Organ I instancji dokonał także wymaganego charakterem przedmiotowej inwestycji uzgodnienia projektu tej decyzji z Marszałkiem Województwa za pośrednictwem Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Oddział w R. Inspektorat w Z. (tzw. milcząca zgoda organu). Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy podał, że ocena oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko nie stanowi części postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm., zwana dalej: "ustawą środowiskową"). Ponadto, zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., przepisy ogólne zawarte w art. 1 ust. 2 u.p.z.p. nie mogą samodzielnie stanowić podstawy odmowy ustalenia warunków zabudowy. Wskazało, że wprawdzie w dniu [...] stycznia 2014 r. inwestor złożył w organie I instancji wniosek o wycofanie wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji z dnia [...] października 2013 r., to jednak kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r. wycofał swój wniosek z dnia [...] stycznia 2014 r. i prosił o kontynuowanie rozpoczętego postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy uznał, że zarzuty dotyczące dojazdu do planowanej inwestycji nie mają wpływu na przedmiotowe postępowanie, bowiem dla planowanej inwestycji warunek z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. (teren ma dostęp do drogi publicznej) nie jest badany. Ustalona linia orzecznicza sądów administracyjnych przyjmuje, że nie jest dopuszczalne przekształcenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy w postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.10.2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1323/06, LEX 283553). Inwestor, uzyskując decyzję o warunkach zabudowy, uzyskuje tylko ogólną informację, iż możliwa jest realizacja określonego rodzaju inwestycji na terenie objętym wnioskiem inwestora i uprawnia jedynie do ubiegania się o pozwolenie na budowę, przy czym nie przesądza o realizacji zamierzenia i nie narzuca przyszłych rozwiązań technicznych inwestycji, które muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami. Oznacza to, że takie kwestie jak wpływ usytuowania zamierzonej inwestycji na powstanie uciążliwości lub niedogodności dla sąsiednich nieruchomości po realizacji inwestycji będą badane w toku postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i nie mogą podlegać ocenie w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Ponadto, ustalenie warunków zabudowy nie jest uzależnione od uzyskania zgody właścicieli nieruchomości sąsiednich. Przedmiotowe postępowanie prowadzone na wniosek inwestora z dnia [...] października 2013 r. jest odrębnym od postępowania prowadzonego na wniosek inwestora z dnia [...] lutego 2009 r. o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej dwóch stacji trafo, linii średniego napięcia zlokalizowanych na działce o numerach: [...] i [...] w L., umorzonego w całości decyzją Burmistrza z dnia [...] stycznia 2014 r. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyli M. M., J. J.-M. (zwani dalej: "skarżący") oraz J. M., wobec której Sąd postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. odrzucił skargę z uwagi na jej nieopłacenie (k. 44-45 akt sądowych). Podjętej decyzji skarżący postawili zarzuty naruszenia przepisów postępowania: art. 6-9 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 28 k.p.a. oraz art. 227 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego: art. 72 ust. 3 i art. 86 ustawy środowiskowej oraz art. 53 ust. 4 pkt 9, art. 54 pkt 2 lit. c i art. 52 u.p.z.p., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji (k.156 akt sądowych). W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia skarżący podali, że nie zgadzają się z decyzją Kolegium, ponieważ inwestor nie dostarczył wymaganych do jej podjęcia wiarygodnych załączników. Podali, iż ich działki posiadają obecnie [...] i [...] klasę bonitacyjną. Uprawiają drzewka owocowe, krzewy, borówki i nie pozwolą, aby działalność elektrowni zmieniła skład gleby na nieużytki i aby spadła wartość ich działek. Skarżący nie zgodzili się z oceną Kolegium, iż w okolicznościach niniejszej sprawy za strony postępowania prawidłowo zostały uznane osoby posiadające tytuł prawny do nieruchomości zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji. Według Kolegium, zasięg oddziaływania dwóch siłowni nie rozciąga się na inne działki. Jednak obszar oddziaływania wskazany przez inwestora jest jeszcze mniejszy - to [...] m. Skoro powiększył zasięg oddziaływania na działki sąsiednie do [...] m, to podlega ona sporządzeniu raportu i oceny oddziaływania na środowisko. Sprecyzowanie zarzutów skargi zostało dodatkowo przedstawione w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej J. J.-M., złożonym w dniu [...] września 2015 r. (k.157-158 akt sądowych). Zdaniem pełnomocnika, organ naruszył art. 52 ust. 2 u.p.z.p. oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez to, że nie dokonał badania treści wniosku w stosunku do planowanego zamierzenia inwestycyjnego, bezpodstawnie wydał decyzję, posługując się niewłaściwą mapą, nie oznaczył prawidłowo obszaru, który powinien poddać analizie, nie ustosunkował się do zmiany dróg dojazdowych i tym samym do potencjalnych urządzeń odprowadzających pozyskaną energię, zaniechał przeprowadzenia analizy zasady dobrego sąsiedztwa poprzez analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, tym samym zupełnie dowolnie orzekł o ustaleniu warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Badając skargę w oparciu o ww. kryteria Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd w pełni podziela ustalenia organu odwoławczego, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zamierzeniem inwestycyjnym polegającym na budowie dwóch elektrowni wiatrowych o mocy [...] kW każda wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym linią elektroenergetyczną niskiego napięcia i nasłupową stacją transformatorową. W postępowaniu niesporne jest, że dla takiego przedsięwzięcia konieczne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy w celu określenia sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 września 2013 r., VIII SA/Wa 985/12, publ. CBOS). Zgodnie z art. 61 ustęp 1 u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1/ co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2/ teren ma dostęp do drogi publicznej; 3/ istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ustępu 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4/ teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ustęp 1; 5/ decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Wyjątkiem od stosowania zasady łącznego spełnienia warunków określonych powyżej jest inwestycja polegająca na budowie urządzeń infrastruktury technicznej (art. 61 ust. 3 u.p.z.p.). W przypadku tego typu urządzeń nie zachodzi konieczność badania istnienia spełnienia warunku tzw. dobrego sąsiedztwa czy dostępu do drogi publicznej, tj. spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.z.p. Ze względu na specyfikę takich inwestycji nie może być bowiem mowy o dostosowaniu cech zabudowy powstającej do cech zabudowy istniejącej (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2011 r., II OSK 2251/10 oraz z dnia 21 kwietnia 2010 r., II OSK 310/10, publ. CBOSA). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest już stanowisko, że elektrownie wiatrowe są takimi urządzeniami w rozumieniu art. 61 ust. 3 u.p.z.p. (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 2012 r., II OSK 762/12, Lex nr 1291979, wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2010 r. II OSK 310/10, wyrok NSA z dnia 3 marca 2011 r., II OSK 2251/10, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 września 2014 r., IV SA/Po 312/14, wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 lutego 2012 r., II SA/Łd 1273/11, wszystkie publ. CBOSA). Ustalenia i konkluzje organów administracyjnych orzekających w przedmiotowej sprawie w tym zakresie uznać należy za prawidłowe. W związku z powyższym zasadne jest stanowisko Kolegium, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wymagało łącznego spełnienia warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 3-5 u.p.z.p. Tym samym niezasadne są zarzuty skargi, że organy administracyjne, dokonując oceny analizy urbanistycznej, zaniechały ustaleń odnośnie zasady dobrego sąsiedztwa, jak również zarzuty co do nieprawidłowości ustalenia dostępu inwestycji do drogi publicznej. Odnośnie warunku dotyczącego uzbrojenia terenu (art. 61 § 1 pkt 3 u.p.z.p.), to Sąd podziela ocenę organów, że jest ono wystarczające dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Odbiór energii elektrycznej jest zagwarantowany za pośrednictwem projektowanej nasłupowej stacji transformatorowej i przyłącza do sieci energetycznej, zaś odprowadzanie wód deszczowych na powierzchnie biologicznie czynne terenu inwestycji. Poza tym inwestor do wniosku dołączył umowę o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej PGE Zakładów Energetycznych Okręgu R.-K. Dystrybucja Sp. z o.o. z dnia [...] marca 2010 r. w ramach charakterystyki przedsięwzięcia. Tym samym został spełniony warunek z art. 61 ust. 5 u.p.z.p. Przedmiotowa inwestycja jest zaplanowana na terenie miasta L., a więc do gruntów rolnych położonych w mieście nie stosuje się ograniczeń dotyczących przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i nieleśne (art. 10a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych). Stąd, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., teren zajęty pod planowaną inwestycję nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych, częściowo zabudowanych (oznaczenia w ewidencji gruntów: [...],[...],[...] i [...]). Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie narusza również przepisów odrębnych (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.), ponieważ w aktach sprawy znajduje się uzgodnienie właściwego organu w zakresie melioracji wodnych oraz przeprowadzone zostało odrębne postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia (decyzja Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia). Z treści art. 64 ust. 1 w związku z art. 56 u.p.z.p. wynika, że właściwy organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Oznacza to, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter związany. Jeśli wniosek o ustalenie dotyczy inwestycji, której lokalizacja pozostaje w zgodzie z przepisami u.p.z.p. oraz z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych, jak również czyni zadość warunkom formalnym, organ właściwy w sprawie winien wydać decyzję pozytywną (por. T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze 2004, s. 220-222). Jak z powyższych prawidłowych ustaleń organów wynika, Burmistrz nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy planowanej inwestycji, bowiem jej lokalizacja w projektowanym miejscu jest zgodna z przepisami odrębnymi. W odniesieniu do zarzutu skargi co do kompletności wniosku inwestora z dnia [...] października 2013 r., Sąd podziela ustalenia Kolegium w tym zakresie. Zgodnie z art. 52 ust. 2 u.p.z.p., do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy należy dołączyć kopię mapy zasadniczej lub mapy katastralnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w skali 1:500 lub 1:1000. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się mapa sytuacyjno-wysokościowa do celów projektowych w skali 1:1000, ale została potwierdzona w terenie aktualność treści mapy zasadniczej, o czym adnotację uczynił Naczelnik Wydziału Geodezji Starostwa w L.. Obszar zaznaczony na tej mapie zieloną linią obejmuje teren inwestycji oraz obszar jej oddziaływania. Organy prawidłowo oceniły, iż obszar oddziaływania wskazany we wniosku jest wystarczający do przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu pod kątem szczególnie oddziaływania akustycznego. Niewątpliwie przedmiotowa inwestycja jest zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 6 b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - Dz.U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Stąd na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej dla takiego przedsięwzięcia wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia prowadzone jest zgodnie z ustawą środowiskową, a decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna poprzedzać uzyskanie przez inwestora warunków zabudowy (art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy środowiskowej). Określa ona wpływ przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, aby minimalizować skutki negatywnego wpływu czynników szkodliwych. Taką decyzję inwestor uzyskał w dniu [...] kwietnia 2010 r., w której Burmistrz stwierdził również brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przedmiotowej inwestycji, składającej się z dwóch elektrowni wiatrowych o mocy [...] kW i wysokości [...] m każda na działkach ewidencyjnych o numerach: [...] i [...] w L.. Takie samo przedsięwzięcie było przedmiotem wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc nie było potrzeby wydawania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, kiedy inwestor składał wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w dniu [...] października 2010 r. Zdaniem Sądu, nie ma znaczenia, że decyzja środowiskowa z [...] kwietnia 2010 r. została wydana w toku ubiegania się przez inwestora o lokalizację inwestycji celu publicznego. Przedmiot inwestycji jest tożsamy w aktualnej procedurze uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Powyższa decyzja środowiskowa była ważna przez [...] lata od dnia, w którym stała się ona ostateczna (art. 72 ust. 3 ustawy środowiskowej). W dacie orzekania przez organ odwoławczy w przedmiotowej sprawie decyzja środowiskowa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie utraciła jeszcze swej ważności i mogła być podstawą do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji dwóch elektrowni wiatrowych, położonych na działkach inwestora w L. o takich samych parametrach, o jakich była mowa w decyzji środowiskowej. Odnośnie zarzutu skargi co do prawidłowości ustalenia stron i naruszenia art. 28 k.p.a., to ostatecznie skarżąca, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, nie kwestionowała kręgu stron ustalonych w przedmiotowym postępowaniu, co wynika z protokołu rozprawy sądowej (k.156v akt sądowych). W tym kontekście nie znajdują również uzasadnienia zarzuty skargi odnośnie sposobu wyznaczenia obszaru analizowanego. Okoliczność, że w aktualnym postępowaniu krąg stron jest szerszy w porównaniu z postępowaniem w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji nie ma wpływu na wynik sprawy. Decyzja środowiskowa jest ostateczna, jej stroną była m.in. M. M. (pełnomocnik skarżącego M. M.) oraz J. M., skarżąca, której skarga została przez Sąd odrzucona. W stosownym czasie decyzja ta mogła być przez strony kwestionowana, natomiast podmioty niebędące stroną mają możliwość skorzystania z instytucji wznowienia postępowania, jeżeli uznają, że posiadają w tym zakresie interes prawny. Z decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. wynikają rozwiązania chroniące środowisko w związku z powstaniem przedmiotowej inwestycji. Zbadano wielkość emisji hałasu przy wietrze [...] m/s dla poziomu dźwięku [...] dB w porze nocnej w odległości [...] m od turbiny. Decyzja o warunkach zabudowy wyznaczyła zaś wartość normy akustycznej w wymiarze [...] dB jako standard najwyższej ochrony, zgodnie z rozporządzeniem MŚ, tj. jak dla terenów zabudowy: mieszkaniowej jednorodzinnej, związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, terenów domów opieki społecznej i szpitali w miastach. W konsekwencji przyjęto, że poziom hałasu [...] dB, ograniczający możliwość zagospodarowania terenu w obrębie elektrowni wiatrowych, nie będzie obejmował obszaru większego niż [...] m od granic terenu inwestycji. Należy w tym miejscu powtórzyć za organem odwoławczym, że decyzja o warunkach zabudowy jest jedynie wytyczeniem podstawowych, ogólnych kierunków projektowanej inwestycji budowlanej, której uszczegółowienie następuje na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Ochrona interesów osób trzecich uzasadniona wymaganiami prawa budowlanego poprzez między innymi zbadanie, czy realizacja planowanej inwestycji nie spowoduje ograniczenia możliwości zagospodarowania działek sąsiednich, wymagana jest na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Reasumując: dopiero na tym etapie zostaną rozstrzygnięte szczegółowe kwestie dotyczące sposobu zagospodarowania działek inwestora i wpływu planowanej przez niego inwestycji na sposób korzystania z nieruchomości sąsiednich. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.