VIII SA/Wa 203/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok oddala skargę. Decyzją znak [...] z [...] października 2011 r. Wójt Gminy C. (Wójt, organ I instancji) działając na podstawie m.in.: art. 21 § 1 pkt 2, art. 207 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwana dalej Ordynacja podatkowa), art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r. Nr 136, poz. 969 ze zm., zwana dalej ustawą o podatku rolnym), art. 1c, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., zwana dalej ustawą o podatkach i opłatach lokalnych), ustalił G. W. zobowiązanie podatkowe w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i rolnego na 2011 r. w kwocie [...] zł (słownie: [...]), płatne w 4 ratach. W uzasadnieniu decyzji Wójt wskazał, iż postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania pieniężnego na 2011 r. gruntów położonych w miejscowości C., należących do G. i J. W. (podatnicy) wszczął [...] stycznia 2011 r. W toku postępowania wezwał podatników do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, na podstawie której ustalono powierzchnie do wymiaru z budynków, podatek od nieruchomości z gruntów ustalono na podstawie informacji i danych z ewidencji gruntów i budynków, natomiast powierzchnie gruntu do wymiaru podatku rolnego ustalono w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów. Podał, iż grunty oznaczone symbolem "B" to tzw. grunty zabudowane i zurbanizowane, które nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Ze względu że jest to zupełnie inna kategoria gruntów niż użytki rolne czy grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wartości gruntów podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym i od nieruchomości organ I instancji przedstawił w 2 tabelach. Do opodatkowania podatkiem rolnym organ ten przyjął grunt o powierzchni [...] ha ( na co składały się [...] ha – rowy i [...] pastwiska). Do opodatkowania podatkiem od nieruchomości Wójt przyjął: budynki mieszkalne o powierzchni [...] m2, budynki związane z działalnością gospodarczą [...] m2, grunty związane z działalnością [...] m2, grunty pozostałe [...] m2, budynki gospodarcze pozostałe [...]m2, łącznie powierzchnię [...]m2. W odwołaniu wniesionym na powołaną decyzję G. W. (skarżąca) wniosła o jej uchylenie w całości. Wskazała, iż decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez: 1. nie odniesienie się (w zakresie podatku rolnego) do różnic w powierzchni pastwisk, którą w decyzji podano jako powierzchnię rzekomo ustaloną w oparciu o ewidencję gruntów [...] ha, w sytuacji, gdy zgodnie z tą ewidencją powierzchnia pastwisk wynosi [...] ha co wynika z treści pisma Wójta z [...] września 2009 r. znak [...], co z wartością rowów ([...] ha) nie daje powierzchni ha fizycznych [...] ha ale ([...] + [...])[...]ha; 2. pominięcie (w zakresie podatku od nieruchomości) różnic w powierzchni gruntów, która według ewidencji gruntów ma powierzchnię [...]ha a według podatnika [...] ha oraz z zastosowaniem wybiorczo i niekonsekwentnie danych, które organ przyjmuje jako podstawę decyzji, biorąc w stosunku do budynków za podstawę informację pochodzącą od podatnika bez odesłania i zweryfikowania jej w oparciu o ewidencję gruntów a dla powierzchni gruntów przyjmuje dane z ewidencji gruntów, a nie dane uprzednio wskazane podatnika, pomimo znanej organowi podatkowemu rozbieżności w tych powierzchniach; 3. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji nie zawierającego ustawowych elementów (art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej), tj. nie podanie jakimi kryteriami kierował się organ przy wydaniu decyzji w oparciu o rozbieżne dane; 4. niewyjaśnienie czy wynikający z decyzji podatek (w kwocie [...] zł) jest podatkiem z całego areału gruntów czy tylko z części której jest współwłaścicielem w 1/2, czy też wymiar ten obciąża skarżącą w całości w kwocie [...] zł i w analogicznej kwocie jej męża jako współwłaściciela drugiej połowy nieruchomości. Skarżąca podniosła, iż w toku niniejszego postępowania wezwano ją do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, pominięto natomiast, obowiązek złożenia informacji w sprawie podatku rolnego. Powyższe powoduje zdaniem skarżącej, że po raz kolejny występuje rozbieżność w areale dotyczącym powierzchni pastwisk; przyjęto [...] ha a zgodnie z pismem Wójta z [...] września 2009 r. znak [...] skierowanym do skarżącej i jej męża, powierzchnia pastwisk trwałych Ps IV wynosi [...]ha. Organ nie uzasadnia dlaczego przyjmuje taką wartość powierzchni, skoro posiada wiedzę o rozbieżnościach w powierzchni gruntu zakupionej przez skarżącą i jej męża, która wynosiła [...]ha na moment zakupu, a powierzchnią wykazaną w ewidencji gruntów [...]ha. Decyzją znak [...] z [...] grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (Kolegium, organ odwoławczy) biorąc za podstawę art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż w złożonej [...] stycznia 2011 r. informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych skarżąca zadeklarowała: grunty związane z prowadzoną działalności gospodarczą o powierzchni [...] m2, grunty pozostałe [...] m2, budynki mieszkalne o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzoną działalności gospodarczą o powierzchni, [...] m2 i budynki gospodarcze o powierzchni [...] m2. Z kolei z danych ewidencji gruntów i budynków wynika (wypis z [...] stycznia 2011 r.), że skarżąca z mężem są współwłaścicielami działki nr [...] o powierzchni [...] ha mających oznaczenie użytków i klas "Ps" pastwiska trwałe dla powierzchni [...] ha, "W-Ps" rowy dla powierzchni [...] ha, "B-Ps" IV użytki rolne zabudowane dla powierzchni [...] ha, "Bi" tereny zabudowane inne dla powierzchni [...] ha. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym "m" o powierzchni zabudowy [...]m2 oraz trzema budynkami produkcyjno usługowymi rolnictwa "g" o powierzchni zabudowy [...]m2, [...]m2 i [...] m2. Kolegium podało, iż zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości: są grunty, budynki lub ich części, budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha fizyczny. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych, ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Tym samym dla celów opodatkowania podatkami lokalnymi w odniesieniu do gruntów przyjmuje się dane ewidencji gruntów i budynków. Wszelkie rozbieżności w danych pomiędzy ewidencją gruntów, a innymi dokumentami właściciel gruntu może prostować inicjując postępowanie przed organem ewidencji gruntów jakim jest starosta powiatu. Według organu odwoławczego w ramach postępowania podatkowego nie jest możliwe dokonanie sprostowania danych ewidencji gruntów, gdyż organem podatkowym jest wójt gminy a organem ewidencji gruntów jest starosta powiatu. Organ odwoławczy podniósł, iż w odniesieniu podatku od nieruchomości określając wymiar podatku organ I instancji prawidłowo oparł się o zadeklarowane przez skarżącą i jej męża powierzchnię użytkową budynków (ewidencja gruntów w odniesieniu do budynków zawiera tylko powierzchnię zabudowy, a przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest powierzchnia użytkowa budynków). Wójt zasadnie opodatkował : podatkiem rolnym grunty o powierzchni [...] ha o symbolu "W" oraz grunty o powierzchni [...] ha fizycznych stanowiących [...] ha przeliczeniowych o symbolu " Ps" IV stosując stawkę [...] zł (za ha przeliczeniowy), zaś podatkiem od nieruchomości budynek mieszkalny o powierzchni [...]m2, budynki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...]m2, grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni, [...]m2, grunty pozostałe o powierzchni, [...]m2 oraz budynki gospodarcze pozostałe o powierzchni [...]m2. Wyjaśnił przy tym, że powierzchnia pastwisk wynosi: [...] ha + [...] ha = [...] ha i obejmuje ona użytki opisane w ewidencji gruntów jako pastwiska trwałe - [...] ha i użytki rolne zabudowane mające symbol "B-Ps" IV – [...]ha. Odnosząc się do argumentów odwołania Kolegium podało, iż podatek ustalony w decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na dany rok podatkowy jest podatkiem od całości przedmiotów opodatkowania, co wynika z treści art. 6c ustawy o podatku rolnym. Przepis ten oznacza, że nie wydaje się odrębnych decyzji na podatek rolny i podatek od nieruchomości tylko oba podatki wymierza się w jednej decyzji. Ponadto w przypadku współwłaścicieli nieruchomości opodatkowywanej łącznym zobowiązaniem pieniężnym nakaz płatniczy otrzyma tylko jeden z nich. Ustalone w nim zobowiązanie pieniężne obejmuje wszystkie przedmioty opodatkowania w całości bez względu na posiadany udział w majątku wspólnym (art. 6c ust. 2 ustawy o podatku rolnym). Fakt istnienia rozdzielności majątkowej między małżonkami nie ma wpływu na sposób opodatkowania posiadanych nieruchomości w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Z chwilą zaistnienia rozdzielności majątkowej między małżonkami majątek posiadany przez nich we współwłasności łącznej (małżeńskiej) zmienia się na współwłasność w częściach ułamkowych. W skardze wniesionej na powołane wyżej rozstrzygnięcie, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wydanej decyzji postawiła zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego tj.: 1. art. 6c ustawy o podatku rolnym, poprzez wydanie decyzji w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego wobec skarżącej z pominięciem osoby współwłaściciela jej męża i w ten sposób uniemożliwienie mu udziału w sprawie i zakwestionowania decyzji; 2. art. 21 § 1 ust. 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że bez doręczenia decyzji powstaje zobowiązanie podatkowe; 3. art. 92 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności solidarnej podatników w odniesieniu do łącznego zobowiązania pieniężnego stosuje się ją do podatnika który nie otrzymał decyzji ale będzie ponosił za nią odpowiedzialność; 4. usankcjonowanie decyzji w przedmiocie podatku rolnego bez odniesienia się do różnic w powierzchni pastwisk, którą w decyzji podano jako powierzchnię ustaloną w oparciu o ewidencję gruntów [...] ha, w sytuacji, gdy zgodnie z tą ewidencją powierzchnia pastwisk wynosi [...]ha co wynika z treści pisma Wójta z [...] września 2009 r. znak [...], co z wartością rowów [...]ha nie daje powierzchni ha fizycznych [...] ha ale ([...]+[...])[...]ha. Grunty rolne zabudowane zostały wykazane w informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych w tabeli E 1 i wyczerpują powierzchnię gruntów zabudowanych i zurbanizowanych na przedmiotowej działce. Przy wiadomych rozbieżnościach pominięto obowiązek złożenia informacji w sprawie podatku rolnego; 5. usankcjonowanie decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości z pominięciem różnic w powierzchni gruntów, która według ewidencji gruntów ma powierzchnię [...]ha a według podatnika [...]ha (na podstawie protokołu licytacji nieruchomości) oraz z zastosowaniem dowolnie jako podstawy decyzji, biorąc w stosunku do budynków za podstawę, informację pochodzącą od podatnika bez odesłania i zweryfikowania jej w oparciu o ewidencję gruntów, a dla powierzchni gruntów przyjmuje dane z ewidencji gruntów, a nie dane uprzednio wskazane podatnika, pomimo znanej organowi podatkowemu rozbieżności w tych powierzchniach; 6. art. 144 i n. Ordynacji podatkowej, poprzez nie doręczenie podatnikowi (mężowi skarżącej) podatku od nieruchomości i podatku rolnego decyzji organów obu instancji; 7. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez sporządzenie uzasadnienia nie zawierającego ustawowych elementów w szczególności nie wyjaśnienie podatnikowi przyczyn i podstaw prawnych uznania odwołania za niezasadne. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżąca powtórzyła argumenty powoływane na etapie postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Wójta w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustaw : o podatku rolnym oraz o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym stanowi: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 1). Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6a ust. 1). Osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 10, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4 (art. 6a ust. 5). Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 10, ustala, w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do dnia [...] marca, [...] maja, [...] września i [...] listopada roku podatkowego (art. 6a ust. 6). Jeżeli grunty stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu osób fizycznych oraz osób prawnych, jednostek organizacyjnych, w tym spółek, nieposiadających osobowości prawnej - osoby fizyczne składają deklarację na podatek rolny oraz opłacają podatek na zasadach obowiązujących osoby prawne (art. 6a ust. 10). Osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 6c. 1). Łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). Jeżeli gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę (art. 6c ust. 2). Stosownie do postanowień art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2). Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi: 1) dla gruntów - powierzchnia; 2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa; 3) dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od [...]m do [...]m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 %, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż [...]m, powierzchnię tę pomija się (art. 4 ust. 2). Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6 ust. 1). Osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3 (art. 6 ust. 6). Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu osób fizycznych oraz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub spółek nieposiadających osobowości prawnej, z wyjątkiem osób tworzących wspólnotę mieszkaniową, osoby fizyczne składają deklarację na podatek od nieruchomości oraz opłacają podatek na zasadach obowiązujących osoby prawne (art. 6 ust. 11). Istotną dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest regulacja zawarta w art. 21 ust.1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. nr 193. poz. 1287 ze zm.), zgodnie z którą podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji o stanie prawnym gruntu. Powołany przepis nie daje podstaw do podziału tych danych na te, które są wiążące dla organów podatkowych i te, które takiego waloru nie mają (L. Etel., Dane z ewidencji gruntów i budynków jako podstawa opodatkowania gruntów i budynków, Finanse Komunalne 2008, Nr 6, poz. 24). Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, podstawę opodatkowania podatkiem zarówno rolnym jak i od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, którymi to danymi organ podatkowy jest związany. Dane te dotyczą m.in. rodzajów, powierzchni gruntów czyli wskazują na przedmiot opodatkowania. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art.194 Ordynacji podatkowej, stanowią więc dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych. W każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają właśnie zapisy wynikające z tego dokumentu. Organy podatkowe mogą odstąpić od obowiązku uwzględnienia danych z ewidencji gruntów i budynków tylko w wyjątkowych przypadkach, to jest wtedy, gdy moc dowodowa ewidencji (dokumentu urzędowego) zostanie podważona w trybie art.194 §3 Ordynacji podatkowej, a więc gdy zostanie wykazane istnienie innego dokumentu, świadczącego o wadliwości zapisów w ewidencji (por. wyroki NSA z dnia 26 lipca 2011r. sygn. akt II FSK 309/10, z dnia 10 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 226/10, z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II FSK 690/09 i II FSK 1014/10 oraz z dnia 13 stycznia 2010r. sygn. akt II FSK 1243/08 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), jednakże taki przypadek nie wystąpił w rozpoznawanej sprawie. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika również, aby skarżąca dokonywała zmian w ewidencji gruntów i budynków, do czego jest uprawniona. Skarżąca wskazywała wprawdzie na rozbieżność w powierzchni gruntów działki [...] podnosząc, iż zakupiona przez nią nieruchomość wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia tej działki wykazana w ewidencji wynosi [...]ha. Jak wynika jednak ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu księgi wieczystej KW nr [...] powierzchnia stanowiącej własność J. i G. W., działki [...] wynosi [...] ha. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ I instancji ustalając podstawę opodatkowania podatkiem rolnym prawidłowo przyjął do wymiaru tego podatku wartości podane w ewidencji budynków i gruntów o łącznej powierzchni [...]ha, na które składały się rowy o powierzchni [...]ha (oznaczone symbolem W-PsIV) oraz grunty o powierzchni [...]ha (tj. pastwiska trwałe oznaczone symbolem PsIV o powierzchni [...]ha i użytki rolne zabudowane oznaczone symbolem B-PsIV o powierzchni [...] ha). Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa, słusznie zatem organ I instancji dysponując danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków dotyczącymi tylko powierzchni zabudowy ustalając postawę opodatkowania wezwał skarżącą do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, w oparciu o którą dokonał następnie wymiaru podatku. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi dotyczących wydania decyzji tylko w stosunku do jednego z małżonków będącego właścicielem gospodarstwa, nie doręczenie jej drugiemu współwłaścicielowi oraz skutków tej decyzji w odniesieniu do męża skarżącej Sąd uznaje je za chybione. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 6c ustawy o podatku rolnym, pobieranie należnego zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, ustalanego w jednej decyzji (nakazie płatniczym), jest możliwe wyłącznie w stosunku do osób fizycznych, na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku rolnym oraz jednocześnie w podatku od nieruchomości lub podatku leśnym. Jednocześnie przedmioty opodatkowania (np. grunt - użytek rolny i budynki, grunt - użytek rolny i las) muszą być położone na terenie tej samej gminy (miasta). Nie można wydać i doręczyć decyzji na tzw. łączne zobowiązanie pieniężne, jeśli nie występuje podatek rolny i jeszcze co najmniej jeden z podatków (od nieruchomości lub leśny albo oba na raz). Kluczową przy łącznym zobowiązaniu pieniężnym jest kwestia wydawania decyzji na grunty stanowiące współwłasność (współposiadanie) niestanowiące gospodarstwa rolnego oraz grunty tychże podmiotów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. W pierwszym przypadku łączne zobowiązanie pieniężne ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (współposiadaczy). W drugim przypadku, w ramach już gospodarstwa rolnego, nakaz płatniczy także wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (współposiadaczy), chyba że gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób. Wówczas nakaz płatniczy wystawia się wyłącznie na tę osobę. Za nieuprawniony Sąd uznaje także argument dotyczący naruszenia art. 92 § 2 Ordynacji podatkowej, regulującego kwestię odpowiedzialności solidarnej podatników za zobowiązania podatkowe. Przepis ten w przypadku łącznego zobowiązania pieniężnego pozwala na doręczenie nakazu płatniczego któremukolwiek ze współwłaścicieli lub współposiadaczy gospodarstwa. Z chwilą doręczenia go tej osobie, zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się także do pozostałych współpodatników. Dług wynikający z nakazu doręczonego wyłącznie jednemu ze współpodatników staje się wymagalny również w stosunku do pozostałych. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż nie dopatrzył się innych uchybień zarówno proceduralnych jak i materialnych, które skutkowałyby uchylenie zaskarżonej decyzji, a wskazanych jako zarzuty skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi.