VIII SA/Wa 269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku oddala skargę. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także: "[...]WINB", "organ II instancji") po rozpatrzeniu zażalenia W. W. (dalej także: "skarżący") na postanowienie Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej także: "PINB", "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2014 r., nakładającego na S. J. W., W. Ł. W., A. Ł.W. i R.W. W. obowiązek przedstawienia w terminie do [...] stycznia 2015 r. ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego - lewej oficyny, usytuowanego na posesji przy ul. N. [...] w R. - uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin przedstawienia ekspertyzy technicznej do dnia [...] kwietnia 2015 r., w pozostałej zaś części utrzymał postanowienie w mocy. Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego na posesji przy ul. N. [...] w R.. Postępowanie to zostało wszczęte w związku z pismem B. G., zamieszkującej na tej posesji pod numerem [...]. Podczas oględzin dokonanych przez PINB w dniu [...] października 2014 r. z udziałem skarżącego ustalono, że na przedmiotowej posesji znajduje się budynek mieszkalno-usługowy frontowy i lewa oficyna mieszkalna, w której mieszka B. G.. Postępowanie administracyjne wszczęte na skutek jej skargi dotyczy lewej oficyny. Organ I instancji ustalił, iż obiekt ten jest dwukondygnacyjny, konstrukcja stropów drewniana, ściany z cegły czerwonej, dach jednospadowy o konstrukcji drewnianej - kryty papą, obróbki blacharskie z blachy ocynkowanej. Organ ten wskazał, na brak książki obiektu budowlanego, jak również protokołów kontroli okresowej budynku. W mieszkaniu nr [...] stwierdzono zawilgocenie ścian od strony podwórka oraz ubytki tynku na połączeniu stropu ze ścianami i pęknięcia tynku. Na zewnątrz budynku stwierdzono częściowe odpadanie tynku ze ścian od strony podwórka. Wskazano, iż lokale mieszkalne są wyposażone w piece węglowe, kominy na dachu wyremontowane, ściana szczytowa otynkowana. PINB wskazał również, iż uczestniczący w oględzinach skarżący oświadczył, że w budynku zamieszkują dwie rodziny, zajmujące dwa lokale w jednym pionie, to jest na parterze i na I piętrze. Budynek został zrealizowany prawdopodobnie w 1911 r. Obróbki blacharskie zostały wyremontowane w niezbędnym zakresie wraz z częściowym pokryciem połaci dachowej w sierpniu 2014 r. PINB w oparciu o wypis z rejestru gruntów z dnia [...] listopada 2014 r. ustalił, że jako współwłaściciele nieruchomości, o której mowa figurują: A. M. E., J. J. S.- [...], A. Ł. W., R. W. W., S. J. W. i W. Ł. W., który w trakcie oględzin budynku oświadczył, że udziały po zmarłym A. E. i J. E. przysługują z mocy prawa J. W.. Organ I instancji na podstawie zaobserwowanych w ww. budynku nieprawidłowości, szczególnie polegających na popękaniu i możliwości odpadania tynków ze ścian wewnętrznych i zewnętrznych uznał stan techniczny tego budynku za nieodpowiedni, stwarzający zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia. Podniósł, że z mocy art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.; dalej: "Prawo budowalne"), obowiązek utrzymania obiektu budowlanego we właściwym stanie technicznym spoczywa wyłącznie na właścicielach lub zarządcy danego obiektu (art. 61-71 ustawy). PINB przywołał także art. 81c ust. 2 i ust. 4 Prawa budowlanego, wskazując je jednocześnie jako podstawę wydania w dniu [...] grudnia 2014 r. postanowienia Nr [...], zobowiązującego współwłaścicieli: S. J. W., W. Ł. W., A. Ł. W. i R. W. W. do przedłożenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego - lewej oficyny usytuowanego na posesji przy ul. N. [...] w R., stanowiącego współwłasność wyżej wymienionych osób, w terminie do dnia [...] stycznia 2015 r. Wskazano jednocześnie, iż ekspertyza winna być opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej z aktualnym wpisem na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, a także powinna określać zakres robót niezbędnych do doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego zgodnego z prawem i sztuką budowlaną. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł W. W.. Skarżący wniósł o uchylenie w całości opisanego wyżej postanowienia ze względu na liczne uchybienia formalne i merytoryczne. Podkreślił, że błędy dotyczące ustalenia danych osobowych i adresowych uniemożliwiają uczestnictwo osobom zainteresowanym w postępowaniu. Zaznaczył, że organ prowadzący postępowanie ma dostęp do danych osobowych, jednocześnie zobowiązany jest do ustalenia osób mających uczestniczyć w postępowaniu w sposób precyzyjny. Zobowiązany jest również, do skutecznego zawiadomienia o wszczętym postępowaniu. Zdaniem skarżącego w opisanym wyżej postanowieniu strony postępowania (nieskutecznie) zostały zobowiązane do przedłożenia ekspertyzy. Podkreślił, że właściciele opisanej wyżej nieruchomości nie prowadzą profesjonalnej działalności wynajmu lokali. Nałożenie na nich nakazu zlecenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego nieruchomości wiąże się z poniesieniem kosztów rzędu kilkunastu tysięcy złotych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie, uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin przedstawienia ekspertyzy technicznej do dnia [...] kwietnia 2015 r., w pozostałej zaś części utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, podzielając w pełni ustalenia organu I instancji. Ocenił, że na gruncie niniejszej sprawy organ I instancji w sposób wyraźny wykazał istnienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego przedmiotowego budynku. Wskazał, iż zgodnie z poglądem judykatury wydanie postanowienia na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego wymaga uprzedniego "powstania" uzasadnionych wątpliwości, które wynikać powinny z przeprowadzonych przez organ czynności procesowych, np. oględzin obiektu budowlanego. Jednocześnie zauważył, że uzasadnione wątpliwości determinujące konieczność nałożenia na właściwe podmioty opinii bądź ekspertyz technicznych są związane z wystąpieniem stanów faktycznych stanowiących przesłankę do ich nałożenia, które to stany mogą wystąpić z przyczyn leżących po stronie osób trzecich lub z powodu siły wyższej. Po przeprowadzonych oględzinach przez organ I instancji wykazane zostały liczne nieprawidłowości w przedmiotowym budynku mieszkalnym, szczególnie te polegające na zawilgoceniu ścian od strony zewnętrznej budynku (od strony podwórka) oraz ubytki tynku na połączeniu stropu ze ścianami i pęknięcia tynku. Organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżone postanowienie PINB wydał na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, które ma przede wszystkim charakter dowodowy i z uwagi na ten charakter podejmowane jest z reguły w ramach już toczącego się postępowania przewidzianego w ustawie - Prawo budowlane w określonej sprawie, po uprzednim przeprowadzeniu wstępnych wyjaśnień. Z uwagi na charakter tego postanowienia obowiązek w nim określony nie może również wykraczać poza żądanie przedłożenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Jednocześnie koszty ekspertyzy ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Jeżeli nie zostanie ona dostarczona w terminie lub też niedostatecznie wyjaśni sprawę, organ nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie takiej oceny na koszt zobowiązanego. [...]WINB odnosząc się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu, dotyczących błędnego ustalenia danych osobowych i adresowych współwłaścicieli przedmiotowego budynku mieszkalnego, wskazał, iż PINB w m. R. pismem z dnia [...] października 2014 r. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w R. o wypis z rejestru gruntów dla działki o nr ew. [...] położonej przy ul. N. [...] w R.. Na podstawie uzyskanego wypisu organ ten kierował korespondencję do stron postępowania, która nie była odbierana przez strony i zwracana z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Została ona skutecznie doręczona w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a."). [...]WINB podniósł także, że o ile skarżący posiadał informacje na temat (jego zdaniem) prawidłowych danych adresowych pozostałych współwłaścicieli mógł poinformować organ nadzoru budowlanego I instancji o tym fakcie. PINB dane na temat adresów współwłaścicieli obiektu uzyskał z wiarygodnego źródła, jakim jest wypis z rejestru gruntów. W świetle powyższych ustaleń w ocenie organu odwoławczego, brak jest podstaw do uznania zarzutów podnoszonych w zażaleniu za zasadne. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...]WINB z dnia [...] lutego 2015 r., domagając się uchylenia w całości opisanego powyżej postanowienia z powodu uchybień formalnych i materialnych. Skarżący w skardze zarzucił rażące naruszenie prawa poprzez uniemożliwienie udziału w postępowaniu wszystkim uczestnikom posiadających tytuł do brania w nim udziału. Wskazał, iż poza skarżącym powinni brać w nim udział: J.W., A. W. i R. W.. Cała korespondencja była kierowana do nieznanej skarżącemu S. W., która nie jest właścicielem nieruchomości położonej w R. przy ul. N. [...]. Ponadto korespondencja do A. W. i R. W. była kierowana na nieprawidłowy adres, co spowodowało, że nie była doręczana. Podniósł, że nieprawidłowo kierowana korespondencja do uczestników postępowania skutkuje zasadnością uchylenia w całości postanowienia. Jako zarzut materialny wskazał niezasadne żądanie sporządzenia ekspertyzy budowlanej, jako czynności niezwykle kosztownej, wskazując, że żąda jej organ, którego zadaniem jest między innymi dokonywanie ekspertyz budowlanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie zastosowanie ma ponadto art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2015 r., poz. 658, przepis ten ma zastosowanie w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., to jest przed dniem wejścia ustawy w życie. Zgodnie z jego brzmieniem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie rozstrzyga co do istoty sprawy, ale, jak wynika z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność, bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Tym samym legalność decyzji administracyjnej oznacza jej zgodność nie tylko z prawem materialnym, ale również z przepisami postępowania. Rozpoznając sprawę według tak zakreślonych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sądowej kontroli było postanowienie nakładające na skarżącego oraz S. J. W., A. Ł. W. i R. W. W., jako współwłaścicieli budynku położonego w R. przy ul. N. [...], na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązek przedłożenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego – lewej oficyny. Postanowienie to zostało wydane w toku postępowania wszczętego w sprawie stanu technicznego ww. budynku, o czym strony postępowania zostały zawiadomione pismem z dnia [...] listopada 2014 r. Zgodnie z art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane: organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Przepis art. 81c ust. 2 ww. ustawy zamieszczony został w rozdziale 8 ustawy - Prawo budowlane zatytułowanym "Organy administracji architektoniczno-budowanej i nadzoru budowlanego". Jest to rozdział obejmujący przepisy ustrojowe i kompetencyjne organów budowlanych. Umiejscowienie przepisu w tym rozdziale pozwala stwierdzić, że ma on charakter ogólny i znajduje zastosowanie w przypadku, gdy na mocy przepisu szczególnego organ budowlany żąda dostarczenia dokumentów wskazanych w art. 81c. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 grudnia 2000 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 2016/98 (niepubl.), w którym stwierdził, że przepis art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane ma charakter ogólny i procesowy i powinien być stosowany w związku z odpowiednimi przepisami szczegółowymi tej ustawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przepis art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane daje uprawnienie do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc wątpliwości o charakterze kwalifikowanym. Stosując powyższy przepis, który ma charakter szczególny, a który stanowi podstawę prawną do nałożenia na stronę określonych obowiązków w tym także finansowych, nie można dokonywać wykładni rozszerzającej. Stąd też organ wydając postanowienie na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane obowiązany jest wykazać istnienie uzasadnionych wątpliwości, czyli wykazać spełnienie ustawowej przesłanki w danym konkretnym stanie faktycznym. Organ nie ma prawa nałożyć obowiązku sporządzenia ekspertyzy, jeżeli w danej sprawie nie występuje przesłanka uzasadnionych wątpliwości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1331/10, LEX nr 1151841). Kryterium uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych czy do stanu technicznego obiektu budowlanego jest jedynym kryterium, którym właściwy organ winien kierować się przy nakładaniu obowiązku przewidzianego w art. 81c ust. 2 ustawy. Nadto organ ten ma wykazać, czy istnieją uzasadnione wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych, robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu budowlanego, a więc muszą one znajdować odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 239/11, LEX nr 993692). Podkreślić należy, że z uwagi na użycie w art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy", zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej lub ekspertyzy, jak również uzasadnienie podjętych działań w trybie ww. przepisu musi być oparte na szczegółowej analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymaga wyczerpującego uzasadnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 865/10, LEX nr 1081935). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż w odniesieniu do budynku będącego przedmiotem postępowania zaistniały uzasadnione wątpliwości co do jego stanu technicznego. Z protokołu oględzin z dnia [...] października 2014 r. wynika bowiem, iż w mieszkaniu nr [...] stwierdzono zawilgocenie ścian od strony zewnętrznej budynku, ubytki tynku na połączeniu stropu ze ścianami i pęknięcia tynku. Stwierdzono też częściowe odpadanie tynku od strony podwórka. Jak wynika z akt administracyjnych i postanowienia Nr [...] wszczęcie postępowania w sprawie stanu technicznego budynku nr [...] przy ul. N. w R. nastąpiło w związku z pismem B. G. zamieszkującej w tym budynku w lokalu nr [...]. Z pisma, o którym mowa wynika, między innymi, iż do mieszkania w czasie deszczu wlewa się woda, która płynie po ścianach, a ze ścian odpada m.in. tynk. Ustalenia dotyczące stanu budynku zawarte w protokole oględzin korespondują z treścią tego pisma. Zauważyć jednocześnie należy, iż protokół oględzin został podpisany bez zastrzeżeń przez skarżącego. Ustalenia, o których mowa potwierdza dokumentacja fotograficzna, dołączona do protokołu oględzin z dnia [...] października 2014 r. i znajdująca się w aktach administracyjnych. W tych okolicznościach za zasadne należy uznać stwierdzenia organu I instancji co do nieodpowiedniego stanu technicznego budynku i stwarzania przez ten budynek zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz wskazanie, iż wykonanie ekspertyzy pozwoli na podjęcie dalszych rozstrzygnięć w sprawie. W tych okolicznościach nie budzi też wątpliwości akceptacja nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy przez organ odwoławczy. Zauważyć jednocześnie wypada, iż już po wydaniu przez organ I instancji postanowienia Nr [...], w dniu [...] stycznia 2015 r., do PINB wpłynęło pismo B. G. z informacją, iż w jej mieszkaniu "coraz bardziej obrywa się sufit", a na zewnątrz budynku oderwały się cegły i tynk. Inspektorzy PINB w protokole z czynności kontrolnych z dnia [...] stycznia 2015 r. potwierdzili okoliczności odpadania tynku i fragmentów gzymsu, wskazując jednocześnie na widoczne odspojenia ich dalszych części. Wprawdzie okoliczności, wynikające z pisma B. G. z dnia [...] stycznia 2015 r. i z protokołu z dnia [...] stycznia 2015 r. nie mogły być brane pod uwagę przez organ I instancji przy wydawaniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r., ale były znane organowi odwoławczemu i ostatecznie potwierdzają zasadność nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy, zawierającej także określenie zakresu robót niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu technicznego zgodnego ze sztuką budowalną. W ocenie Sądu organy, w uzasadnieniach podjętych rozstrzygnięć w sposób dostateczny wykazały, że miały podstawy do nałożenia przedmiotowych obowiązków w trybie ww. przepisu ustawy Prawo budowlane. Postanowienie w sposób zrozumiały wskazuje, której części budynku ekspertyza ma dotyczyć. Prawidłowo obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku został nałożony na jego współwłaścicieli. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy Prawo budowlane obowiązek utrzymywania budynku w należytym stanie technicznym i bezpiecznego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obciąża właściciela lub zarządcę obiektu budowalnego. Osoby współwłaścicieli, na których nałożono zobowiązanie do złożenia ekspertyzy widnieją w wypisie z rejestru gruntów dotyczącym nieruchomości położonej w R. przy ul. N. [...] (karta 20 akt administracyjnych). Wymieniono tam także A. M. E. i J. J. S.-E., co do których, jak wynika z protokołu oględzin z dnia [...] października 2014 r. skarżący oświadczył, że nie żyją, a udziały po nich przysługują z mocy prawa J. W.. Te same osoby widniejące w wypisie z rejestru gruntów figurują jako współwłaściciele nieruchomości w dziale II księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości (karta 17 akt administracyjnych), przy czym odnośnie jednej z osób w odmiennej kolejności wskazywane są imiona. W wypisie z rejestru gruntów wskazano S. J. W. córkę A. i J., zaś w dziale II księgi wieczystej figuruje J. S. W. córka A. i J.. Organ I instancji w postanowieniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. jako jedną ze współwłaścicieli, na których nakładany jest obowiązek przedłożenia ekspertyzy wskazał S. J. W., zgodnie z wypisem z rejestru gruntów oraz w sposób tożsamy z oznaczeniem tej osoby w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia [...] listopada 2014 r. – doręczonym prawidłowo. Przyjęta przez organy ww. kolejność imion uczestniczki postępowania nie została zakwestionowana i wyjaśniona przed organem I instancji, zaś w zażaleniu mimo wskazania na nieprawidłowości co do danych osobowych (i adresowych) skarżący nie wskazał na czym te nieprawidłowości polegają. W protokole z oględzin z dnia [...] października 2014 r. skarżący podał, iż jednym ze współwłaścicieli jest J. W., a dopiero na rozprawie przez sądem w dniu [...] października 2015 r. wyjaśnił, iż tytuł własności przysługuje J. S. W.. Z powyższego wynika, iż organy powinny takie dane wskazać w zaskarżonym postanowieniu. Zestawienie powyższych okoliczności sprawia jednak, iż nie budzi wątpliwości, że wskazana w postanowieniu organu I instancji S. J. W. i J. S.W. to ta sama osoba, która jest współwłaścicielem nieruchomości będącej przedmiotem postępowania. Tym samym tego rodzaju błąd, jakim dotknięte jest postanowienie organu I instancji nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi, pozostaje od bowiem bez wpływu na rozstrzygnięcie. Podobnie należy się odnieść do zarzutów skargi dotyczących błędów adresowych. Ich sformułowanie nie pociągnęło za sobą okoliczności wskazania, których konkretnie osób te błędy dotyczą i jakie są prawidłowe adresy tych osób. Przesyłki kierowane do R. W. W. i A. Ł. W. były wysyłane na adres zaczerpnięty z wypisu z ewidencji gruntów. O ile skarżący posiada wiedzę co do miejsca zamieszkania ww. osób i stwierdził, iż adres ustalony przez organ jest nieprawidłowy mógł bez przeszkód wskazać ten adres organowi. Zauważyć ponadto wypada, iż korespondencja kierowana była do skarżącego na adres, który skarżący wskazał w skardze, i który tym samym należy uznać za prawidłowy. Tym samym brak jest podstaw do uznania naruszenia uprawnień skarżącego w tym zakresie. Pozostałe zaś osoby posiadają własne uprawnienia procesowe w toczącym się postępowaniu, z których w przypadku uznania takiej potrzeby i wykazania okoliczności je uzasadniających mogą korzystać. Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, orzekając jak w wyroku.