VIII SA/Wa 567/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] sierpnia 2008r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 października 2008 r. skarżący K.P. wniósł skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższa decyzja doręczona została stronie w dniu 3 września 2008 r. Skarżący w dniu 2 października 2008 r. złożył osobiście w sekretariacie Komendy Powiatowej Policji w P. skargę na powyższą decyzję. W dniu 3 października 2008 r. skarga ta została zarejestrowana w dzienniku podawczym jednostki pod pozycją nr 5280. W dniu 6 października 2008 r. zgodnie z adnotacją Komendanta Powiatowego Policji w P. skargę K.P. przekazano do sekretariatu jednostki celem przesłania całości dokumentów w sprawie pocztą specjalną. W dniu 8 października skarga ta wpłynęła do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych od dnia 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub do niewłaściwego organu administracji oraz określałyby czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną do niewłaściwego organu administracji, organ ten powinien przekazać do organu właściwego, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym lub w przypadku doręczenia w inny sposób (tj. przez swoich pracowników lub inne upoważnione do tego osoby) decydująca jest data wpływu tejże skargi do organu właściwego (tak: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 września 2008 r., III SA/Wa 2619/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., I SA/Wa 824/06, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., I SA/GL 155/08). W niniejszej sprawie decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [....] została doręczona skarżącemu K.P. w dniu 3 września 2008 r. W decyzji tej zawarto pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 października 2008 r. Natomiast do [....] Komendanta Wojewódzkiego Policji skarga ta wpłynęła w dniu 8 października 2008 r., przy piśmie Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia 6 października 2008r. Oznacza to, że nie został zachowany ustawowy termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.