VIII SA/Wa 873/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2021 r. znak [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO", lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "strona", "Spółka") od decyzji Burmistrza [...] (dalej: "organ I instancji, "Burmistrz") z [...] lutego 2020 r. znak [...]odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Przeniesienie miejsca prowadzenia części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą - przetwarzanie tworzyw sztucznych; zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 Mg/rok" - orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Powyższa decyzja została wydana w postępowaniu, w którym ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Decyzją z [...]lutego 2020 r. znak: [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. - o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm.; dalej także jako: "ustawa") oraz art 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku Spółki z [...]listopada 2019 r., orzekło o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego powyżej przedsięwzięcia planowanego przez stronę. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz stwierdził, że planowana inwestycja jest niezgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co czyni dalsze prowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zbędnym. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła strona, wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 80 ust. 2 ustawy, a także nierozpatrzenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zwrócono uwagę, że Burmistrz dokonał niewłaściwej interpretacji planowanego przedsięwzięcia w zakresie gospodarowania odpadami, uznając, że taka działalność jest zupełnie odrębną częścią działalności podstawowej, którą jest produkcja folii. Pominięto również, zapisy z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którymi na terenie strefy PU istnieje możliwość wprowadzenia usług towarzyszących funkcji podstawowej. Spółka wnosi natomiast o zezwolenie na przeniesienie części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą (przetwarzanie tworzyw sztucznych - przemiał); zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 mg/rok. W ten sposób mamy do czynienia ze zmianą lokalizacji i rozmiaru działalności podstawowej oraz łączącej się z nią działalności uzupełniającej. Wyjaśniono, że przetwarzanie tworzyw odpadów z tworzyw sztucznych (konkretne przemiał) stanowi i stanowić będzie usługi towarzyszące w stosunku do funkcji podstawowej jaką jest produkcja folii. Z surowców uzyskanych z przemiału Spółka produkuje folie. Zdaniem strony organ błędnie przyjmuje, że skupowanie odpadów od innych przedsiębiorców oraz magazynowanie ich w celu przetworzenia nie można uznać za usługę towarzyszącą funkcji podstawowej. Decyzją z [...]czerwca 2020 r. organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Kolegium stwierdziło, że zmodyfikowany w dniu [...]listopada 2019 r. wniosek inwestora jest tożsamy z wnioskiem z [...]listopada 2017 r., który stanowił podstawę do prowadzenia postępowania zakończonego ostateczną decyzją SKO z [...]kwietnia 2018 r. W wyniku złożonej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 grudnia 2020 r. sygn. akt VIII SA/Wa 586/20 uchylił ww. decyzję Kolegium z [...]czerwca 2020 r. Sąd podzielił stanowisko Spółki o braku podstaw do stanowiska o tożsamości wniosków skarżącej z 2017 r. i z 2019 r. Zauważył, że wniosek z 2017 r. dotyczył jedynie działalności dotyczącej przetwarzania tworzyw sztucznych (przemiału), zaś wniosek z 2019 r. odnosił się przede wszystkim do przeniesienia części produkcji folii wraz z towarzyszącą jej działalnością dotyczącą przemiału. W ocenie Sądu, nie sposób zatem uznać, że wnioski te były wnioskami tożsamymi, a oba postępowania wszczęte ich wniesieniem obejmowały ten sam przedmiot. Sąd uznał zatem, że powyższe obligowało organ do rozpoznania odwołania od decyzji I instancji i orzeczenia co do istoty (merytorycznie), a nie wydawania rozstrzygnięcia w przedmiocie uchylenia i umorzenia postępowania I instancji. Konkludując Sąd stwierdził, że powyższe daje podstawy do stwierdzenia, że uchylenie się przez SKO od ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i do rozstrzygnięcia co do istoty, stanowiło naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd zobowiązał organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania odwołania skarżącej i rozstrzygnięcia co do istoty stosownie do art. 104 § 2 k.p.a. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania, Kolegium wskazaną na wstępie decyzją z [...]lipca 2021 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z [...]lutego 2020 r. SKO przytoczyło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wyjaśniło, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek Spółki z [...]listopada 2019 r. (doprecyzowanego w piśmie z [...]listopada 2019 r., w oparciu o dokumentację przedłożoną przy wniosku z [...]maja 2019 r.), o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na przeniesieniu miejsca prowadzenia części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą - przetwarzanie tworzyw sztucznych (przemiał); zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 Mg/rok. Kolegium podniosło, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (j. t. Dz. U. poz. 1839 ze zm.), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje związane z przetwarzaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, odpadów inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0.5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. Przedmiotowe przedsięwzięcie kwalifikuje się zatem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Dla powyższego rodzaju planowanych przedsięwzięć wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy. Dalej SKO podniosło, że w rozpoznawanej sprawie decydujące znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia ma art. 80 ust. 2 ustawy. Ustawodawca przewidział w nim, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jeśli zatem planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym organ zobowiązany jest do wydania decyzji odmownej. W takiej sytuacji nie ma również podstaw do zasięgania stanowisk od organów specjalistycznych. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]uchwalonym Uchwałą Nr [...]Rady Miejskiej w [...]w dniu [...]listopada 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 322 poz. 10 338), działka o nr ew. [...]położona w [...]przy ul. [...] przeznaczona pod ww. inwestycję (przeniesienia części produkcji) znajduje się na terenie oznaczonym symbolem PU - tereny zabudowy przemysłowo - usługowej. Podstawowym rodzajem zainwestowania w obrębie strefy PU są tereny i obiekty przemysłowe, bazy, magazyny, składy, obiekty usługowe, w tym usług publicznych, komercyjnych, np. administracji, handlu, gastronomii, zaś uzupełniającym rodzajem zainwestowania są: elementy komunikacji i infrastruktury technicznej, zieleń ozdobna, izolacyjna. W planie miejscowym przewidziano także inne strefy, w tym m.in. nazwaną 10 - tereny gospodarki odpadami. Zgodnie zatem z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie działki nr [...]w [...]może funkcjonować zakład przemysłowy, a przy nim również stosowna baza oraz składy i magazyny. Działka może ponadto zostać doposażona w elementy infrastruktury technicznej, ciągi komunikacyjne oraz tereny zieleni. Kolegium zwróciło jednak uwagę, że Spółka wniosła o zezwolenie na przeniesienie części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą (przetwarzania tworzyw sztucznych - przemiał), co ma umożliwić zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 mg/rok. Wyjaśniono, że w ten sposób mamy do czynienia ze zmianą lokalizacji i rozmiaru działalności podstawowej oraz łączącej się z nią działalności uzupełniającej. Doprecyzowano także, że przetwarzanie tworzyw odpadów z tworzyw sztucznych (konkretne przemiał) stanowi i stanowić będzie usługi towarzyszące w stosunku do funkcji podstawowej jaką jest produkcja folii, bowiem to z surowców uzyskanych z przemiału Spółka produkuje folie. Dodano także, że Spółka skupuje odpady od innych przedsiębiorców oraz magazynuje je w celu ich przetworzenia. Tę część działalności nazywa "usługą towarzyszącą" dla funkcji podstawowej jaką jest produkcja folii. Kolegium wskazało na zapisy zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia (część 3), z których wynika, że w zakładzie będzie odbywać się przetwarzanie odpadów poprodukcyjnych z tworzyw sztucznych do postaci przemiału/płatka. Przetwarzaniu będą podlegały tylko odpady poprodukcyjne z tworzyw sztucznych występujące w przemyśle, głównie PET w postaci ścianek poprodukcyjnych lub tzw. ażurów. Przyjęte odpady do przetwarzania będą magazynowane na terenie należącym do Spółki (wewnątrz budynku). W karcie informacyjnej przedsięwzięcia wymieniono także etapy procesu przetwarzania. Zdaniem SKO, skupowanie, czasowe magazynowanie odpadów z miejscem ich przechowywania na działce nr [...], przygotowywanie odpadów do odzysku (w tym przemiał) w celu ich przetworzenia, w wyniku którego powstanie produkt gotowy (filia wielowarstwowa) uznać należy za działalność związaną z gospodarowaniem odpadami. W związku z tym, organ odwoławczy wskazał na treść art. 3 ust. 1 pkt 2, pkt 5c oraz pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 779 ze zm.) odnoszących się do przetwarzania odpadów. Zauważył, że także sam inwestor sklasyfikował przedsięwzięcie jako zaliczane do instalacji związanej z przetwarzaniem odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (część 1 karty informacyjnej przedsięwzięcia). Kolegium uznało, że ten element działalności zakładu, który ma być wykonywany na działce nr [...] jest ściśle związany z przetwarzaniem odpadów. Nie zgodziło się z wnioskodawcą, że przyjmowanie do przemiału odpadów i ich przemiał w ilości 2400 Mg/rok (wartość zgodnie z kartą informacyjną przedsięwzięcia) jest jedynie usługą towarzyszącą, która jest zgodna z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Odpadami Miasta [...], jako uzupełnienie działalności podstawowej zakładu produkcyjnego (produkcji folii). Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...]w ramach planu przewidziano tereny związane z gospodarowaniem odpadami jako strefę IO. Podstawowym rodzajem zainwestowania w obrębie strefy są obiekty, urządzenia i tereny związane z gospodarką odpadami, tzn. składowaniem, magazynowaniem, unieszkodliwianiem, przetwarzaniem odpadów. Uzupełniającym rodzajem zainwestowania w tej strefie są natomiast m.in. liniowe, punktowe, kubaturowe obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej i komunikacji wewnętrznej związanej z obsługą strefy. Stwierdził, że lokalizacja działalności związanej z przetwarzaniem odpadów i ich magazynowaniem na terenie PU – tereny zabudowy przemysłowo - usługowej – jest wyraźnie sprzeczna z ustaleniami ww. planu. W tej sytuacji, w ocenie Kolegium, zasadnym stało się wydanie decyzji, stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy, gdyż planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 30 sierpnia 2021 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Kolegium złożyła Spółka. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: 1) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy związanych ze specyfiką przedmiotowej sprawy i przyjęcie, że planowane przez Spółkę przedsięwzięcie dotyczy stricte działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, w związku z czym nie może zostać uznane za jedynie usługę towarzyszącą, która jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania, jako uzupełnienie działalności podstawowej zakładu produkcyjnego (produkcja folii); 2) art. 80 ust. 2 ustawy poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że skoro planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym to organ zobowiązany jest do wydania decyzji odmownej, podczas gdy prawidłowa analiza wszystkich okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że organ I instancji powinien zwrócić się o wydanie stanowiska RDOŚ, a realizacja wnioskowanego przez Spółkę przedsięwzięcia nie stoi w sprzeczności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z [...]lutego 2020 r. i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, jak i o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca przede wszystkim poniosła, że przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych (konkretnie przemiał) miało stanowić jedynie usługi towarzyszące funkcji podstawowej Spółki (produkcji folii), czyli usługi ściśle związane z podstawowym profilem działalności Spółki. Z surowców uzyskanych z przemiału Spółka produkuje folie. W opisie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego taki rodzaj działalności jest przewidziany w strefie "PU" (Rozdział II, Ustalenia szczegółowe, par 6, pkt 10 Strefa PU - tereny zabudowy przemysłowo- usługowej, ppkt 3) lit g)). Oznacza to, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość usług towarzyszących/uzupełniających działalność podstawową i jako taka powinna być zakwalifikowana objęta wnioskiem działalność Spółki w zakresie odpadów. Zdaniem strony, organ odwoławczy nie wziął po uwagę faktu, że zmiana lokalizacji ww. usług z dotychczasowej na objętą wnioskiem (naprzeciwko zakładu głównego, przez ulicę) nie spowoduje rozerwania ani nawet rozluźnienia spójności dotychczasowej działalności gospodarczej Spółki. Działalność ta będzie prowadzona w dotychczasowy sposób. Ponadto, w ocenie skarżącej, SKO pomija w skarżonej decyzji brak wyraźnego zakazu przetwarzania odpadów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w strefie "PU". Organ błędnie przyjmuje, że skupowania odpadu od innych przedsiębiorców oraz magazynowania go w celu przetworzenia nie można uznać za usługę towarzyszącą funkcji podstawowej i ten element działalności jako ściśle związany z przetwarzaniem odpadów nie może zostać - jak określił to organ - "umniejszony". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną. Sąd ten bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje zostały zaskarżone, odpowiadają prawu (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2007 r., II FSK 72/06, ONSA WSA 2008, nr 2, poz. 31; zob. także uchwała pełnego składu NSA z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, s. 29 uzasadnienia). Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli w wyżej przedstawionych granicach należało uznać, że decyzja organu odpowiada prawu, co skutkowało oddaleniem skargi. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie są decyzje organów administracji odmawiające wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Przeniesienie miejsca prowadzenia części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą - przetwarzanie tworzyw sztucznych; zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 Mg/rok". Należy wyjaśnić, że uprzednio wyrokiem z 10 grudnia 2020 r. w sprawie VIII SA/Wa 586/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił wcześniejszą decyzję Kolegium z [...] czerwca 2020 r. zobowiązując organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania odwołania skarżącej i rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2021r. poz. 247 ze zm.) który stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Inwestor, jako teren realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia pod nazwą "Przeniesienie miejsca prowadzenia części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą - przetwarzanie tworzyw sztucznych; zwiększenie ilości przetwarzania do 2400 Mg/rok", wskazał działkę o nr ew. [...]położoną w [...]przy ul. [...]. Bezspornym pozostaje, że dla terenu tego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]przyjęty uchwałą Nr [...]Rady Miejskiej w [...]w dniu [...]listopada 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 322 poz. 10 338). Przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonym symbolem PU - tereny zabudowy przemysłowo - usługowej. Ustalenia określające dopuszczalny sposób zagospodarowania ww. terenów zostały zawarte w § 6 ust. 10 ww. uchwały, zgodnie z którym: 1) Podstawowym rodzajem zainwestowania w obrębie strefy są: a) tereny i obiekty przemysłowe, bazy, magazyny, składy, b) obiekty usług publicznych, komercyjnych np. administracji, handlu, gastronomii, 2) Uzupełniającym rodzajem zainwestowania w obrębie strefy są : a) elementy komunikacji i infrastruktury technicznej , b) zieleń ozdobna, izolacyjna, 3) Zasady zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy : a) z uwagi na specyfikę funkcji, szczególnej dbałości w zakresie estetyki wymaga sposób zabudowy, zagospodarowania i utrzymania terenu strefy , b) max. powierzchnia zabudowy terenu wynosi 60% c) na obszarze strefy obowiązuje zapewnienie 100% miejsc parkingowych dla potrzeb inwestycji w granicach jej lokalizacji, d) obsługa komunikacyjna obszaru strefy według rysunku planu, ust.13 oraz warunków podanych przez zarządców dróg, e) obsługa strefy w zakresie infrastruktury technicznej - według zasad określonych przez dysponentów poszczególnych mediów, f) nowoprojektowaną zabudowę należy realizować jako zabudowę wolnostojącą lub o charakterze zabudowy zwartej, uzależniając jej charakter, wysokość i gabaryty od pełnionej funkcji oraz charakterystyki technologicznej przedsięwzięcia inwestycyjnego, g) usługi towarzyszące funkcji podstawowej i ściśle związane z podstawowym zainwestowaniem oraz usługi uzupełniające np.: gastronomia, administracja itp. można realizować jako funkcję wbudowaną w obiekty funkcji podstawowej lub w formie budynków wolnostojących, dobudów w zestawieniu z architekturą obiektów o funkcji podstawowej h) max. wysokość zabudowy do 15 m wysokości nad poziom terenu przyjmując średnią wartość rzędnej terenu dla danego obiektu lub zespołu obiektów, max. 3 kondygnacje nadziemne, i) zieleń w obrębie strefy należy realizować w formie towarzyszącej obiektom kubaturowym i parkingom, jako zieleń ozdobną i izolacyjną z doborem gatunkowym roślin, j) nie dopuszcza się w obrębie strefy lokalizacji budownictwa mieszkaniowego za wyjątkiem budynku mieszkalnego jednorodzinnego dla właściciela nieruchomości. Sąd zauważa także, że ww. plan w § 2 ust. 1 pkt 16) wskazywał iż przedmiotem ustaleń planu są również tereny gospodarki odpadami - oznaczone na rysunku planu symbolem IO. Sąd podziela poglądy prowadzących postępowanie organów, że na terenie działki nr [...]w [...]może funkcjonować zakład przemysłowy, a przy nim również stosowana baza oraz składy i magazyny. Jednakże planowane przez inwestora przeniesienie części dotychczasowej działalności gospodarczej (produkcja folii warstwowych) wraz z usługą towarzyszącą (przetwarzanie tworzyw sztucznych - przemiał), co ma doprowadzić do zwiększenia ilości przetwarzania do 2400 mg/rok, stanowić będzie de facto działalność związaną z gospodarowaniem odpadów, co nie jest dopuszczalne na terenie oznaczonym symbolem PU. Jak zasadnie zauważył organ odwoławczy, dokonując analizy karty informacyjnej przedsięwzięcia, inwestor sklasyfikował przedsięwzięcie jako zaliczane do instalacji związanej z przetwarzaniem odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (część 1 karty informacyjnej przedsięwzięcia), zgodnie z którym przetwarzaniem odpadów jest proces odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie. Ponadto w części 3 karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazano, że w zakładzie będzie odbywać się przetwarzanie odpadów poprodukcyjnych z tworzyw sztucznych do postaci przemiału/płatka. A zatem zasadnie uznano, że skupowanie, czasowe magazynowanie odpadów z miejscem ich przechowywania na działce nr [...], przygotowywanie odpadów do odzysku (w tym przemiał) w celu ich przetworzenia, w wyniku którego powstanie produkt gotowy (folia wielowarstwowa) to prowadzenie działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, co reguluje ustawa z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach. Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie, zarówno Burmistrz [...], jak i SKO w [...], zasadnie zatem przyjęły, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przez co nie jest możliwe wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest natomiast - w świetle art. 80 ust. 2 ustawy - podstawowym kryterium oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeżeli plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ma obowiązek, wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem, wydać decyzję odmowną w sprawie środowiskowych uwarunkowań, bez konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym bez konieczności badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko, ani przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. wyroki NSA: z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 829/11, LEX nr 1252202 oraz z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2628/11, LEX nr 1337407, a także wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 48/14, LEX nr 1465548 oraz wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 335/10, LEX nr 753782). W kontekście powyższych wywodów jako niezasadne Sąd ocenił zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego art. 80 ust. 2 ustawy. Należy podnieść, że planowi zagospodarowania nie można odmówić mocy obowiązującej jako aktowi prawa miejscowego i do czasu stwierdzenia jego nieważności lub uchylenia we właściwym trybie (co w odniesieniu do ww. planu nie wystąpiło), organ administracji jest zobowiązany respektować jego postanowienia. W ocenie Sądu, brak jest także podstaw do uznania zasadności zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa. Organ administracji - rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w przebiegu przeprowadzonego postępowania, w tym przede wszystkim mając na względzie kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz zapisy miejscowego planu zagospodarowania przyjętego ww. uchwałą Rady Miejskiej w [...]z dnia [...]listopada 2003 r., dokonując jego wszechstronnej oceny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Z przytoczonych wyżej względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.