VIII SA/Wa 893/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Justyna Mazur, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego P. K. kwotę 264 (dwieście sześćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 20.10.2025 r. wydana po rozpatrzeniu odwołania P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PHU [...] Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe P. K. [...] C. (dalej Skarżący, Strona) , którą utrzymano w mocy decyzję M.Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 2.04.2025 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6600 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 04.02.2025 r. podczas kontroli drogowej w miejscowości M., ciągnika siodłowego marki [...] o nr rej. [...] oraz naczepy marki [...] o nr rej. [...]. Pojazdem kierował L. G.. Pojazdem wykonywany był krajowy transport drogowy z miejscowości S. do miejscowości S., w imieniu i na rzecz Strony. Przebieg kontroli został utrwalony w protokole kontroli nr [...] z dnia 04.02.2025 r. Kontrola wykazała niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi tj. naruszenie art. 92a ust. 1, 7, 11 ustawy z 6.09.2001 r. o transporcie drogowym zał. Nr 3 lp. 6.2.1. - kara pieniężna 5000 zł; niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy za każdy wpis tj. naruszenie art. 92a ust. 1, 7, 11 u.d.t. zał. Nr 3 lp. 6.3.8. - kara pieniężna 1100 zł; naruszenie obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy tj. naruszenie art. 92a ust. 1, 7, 11 ustawy z 6.09.2001 r. o transporcie drogowym zał. Nr 3 lp. 6.3.17. - kara pieniężna 500 zł. W związku z powyższym M. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej 6600 zł na Stronę za naruszenia stwierdzone w toku kontroli. W odwołaniu Skarżący zarzucił naruszenie: przepisu Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd poprzez niewłaściwe jego zastosowanie wynikające z błędnie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem kary w wysokości 5000 zł na mocy tego przepisu, podczas gdy nie może on zostać zastosowany do sytuacji prowadzenia pojazdu bez załogowanej w tachografie karty kierowcy; przepisu Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd poprzez błędne jego zastosowanie wynikające z niewłaściwie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem kar w oparciu o wskazany tu przepisz za stany faktyczne w których kierowca wykonujący przewozy na rzecz strony, nic wprowadził na własną kartę za pomocą tachografu symboli krajów rozpoczęcia lub zakończenia dziennego okresu pracy; przepisów proceduralnych art. 11, art. 7, art. 8, art. 77, art. 107 kpa poprzez sformułowanie uzasadnienia kwestionowanego rozstrzygnięcia w sposób niewyczerpujący, arbitralny i nie pozwalający na prześledzenie toku rozumowania organu przy nakładaniu kary za naruszenie wskazane pod 6.3.17 załącznika nr 3 do utd, jak również poprzez bardzo ogólne sformułowanie odnośnej części uzasadnienia w celu ukrycia stanu faktycznego sprawy. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Utrzymując w mocy w/w decyzją z 20.10.2025 r. decyzję MWITD GITD wskazał, odnośnie naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd, iż zgodnie z art. 32 ust 3 rozporządzenia 165/2014, zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografach lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździć nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach. Zgodnie z art. 34 rozporządzenia 165/2014: 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub jest konieczne do wprowadzenia symbolu państwa po przekroczeniu granicy. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy, 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździć, to okresy, o których mowa w ust, 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. 5. Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem : czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem : "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem : "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem : przerwy, odpoczynek, urlop wypoczynkowy lub zwolnienie lekarskie, (v) pod symbolem na oznaczenie »promu/pociągu«: dodatkowo oprócz symbolu : okres odpoczynku spędzany na promie lub w pociągu zgodnie z wymogami art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. 7. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Od dnia 2 lutego 2022 r. kierowca na początku pierwszego postoju po przekroczeniu granicy państwa członkowskiego wprowadza również symbol państwa, do którego wjechał. Ten pierwszy postój odbywa się w najbliższym możliwym miejscu postoju na granicy lub po jej przekroczeniu. W przypadku gdy przekraczanie granicy państwa członkowskiego odbywa się na promie lub w pociągu, kierowca wprowadza symbol państwa w porcie lub na stacji przybycia. Państwa członkowskie mogą wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na ich terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że te państwa członkowskie powiadomiły Komisję o wymogach dotyczących szczegółowych danych geograficznych przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w akapicie pierwszym, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd, który karą pieniężna w wysokości 5.000 zł sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w tym danych z tachografu pojazdu o nr rej. [...] zważył, że kontrolowany kierowca wykonywał przewóz drogowy bez włożonej karty kierowcy w dniu: -27.01.2025, od godziny 17:27 do godziny 18:35, przejechano 13 km ze średnią prędkością 4I,05km/h. -21.01.2025, od godziny 06:11 do godziny 15:12, przejechano 110 km ze średnią prędkością 75 km/h. -12.12.2024, od godziny 08:16 do godziny 19:14, przejechano 4 km ze średnią prędkością 13,33 km/h. W związku z powyższym stwierdził, za organem I instancji, jazdę bez karty kierowcy skutkującą nierejestrowaniem aktywności. GITD podniósł, że odpowiedzialność administracyjna ma charakter odpowiedzialności niezależnej od winy w tym sensie, że jest ponoszona co do zasady z tytułu wystąpienia określonego skutku (stwierdzonego naruszenia), bez konieczności wykazywania związku przyczynowego między zachowaniem podmiotu odpowiedzialnego, a powstałym skutkiem. Z uwagi na w/w okoliczności, w ocenie GITD kara pieniężna z tytułu ww. stwierdzonego naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.2.I załącznika nr 3 do utd została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie stwierdzonego naruszenia polegającego na niespełnieniu wymogu wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis; Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. Zgodnie z art. 34 ust. 7 oraz 8 rozporządzenia 165/2014 kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ww. ustawy, który karą pieniężna w wysokości 50 złotych sankcjonuje niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis. Zdaniem GITD analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy prowadzi do wniosku, że MWITD zasadnie stwierdził naruszenie polegające na niespełnieniu wymogu ręcznego wprowadzenia danych na kartę kierowcy dotyczących wpisu kraju rozpoczęcia bądź zakończenia w dniu: 10.12.2024, 10-11.12.2024, 11-12.12.2024, 16.12.2024, 17.12.2024, 18.12.2024, 19.12.2024, 20.12.2024, 23-27.12.2024, 14.01.2025, 15,01.2025, 16.01.2025, 18-20.01.2025, 20-21.01.2025, 21-23.01.2025, 2327.01.2025, 28.01.2025, 29.01.2025, 30.01.2025, 31.01.2025, 01-03.02.2025, 27.12.2024 r. Zatem kara pieniężna wynosi 1100 zł za naruszenie w Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 5100 zł za stwierdzone naruszenia załącznika nr 3 do utd. Odnośnie naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę; Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 do utd Organ wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit, a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z rozdziałem I lit. s załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 "wczytywanie danych" oznacza kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanych w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty tachografu, które są niezbędne do ustalenia zgodności z przepisami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Producenci przyrządów rejestrujących tachografów cyfrowych oraz producenci urządzeń skonstruowanych i przeznaczonych do wczytywania zbiorów danych podejmują wszelkie racjonalne działania zapewniające wczytanie takich danych z minimalnym opóźnieniem dla przedsiębiorstw transportowych lub kierowców. Wczytywanie danych nie może zmienić ani skasować zapisanych danych. Wczytywanie danych z pliku zawierającego dane szczegółowe dotyczące prędkości nie jest konieczne do ustalenia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, ale może być wykorzystane do innych celów, takich jak dochodzenie w sprawie wypadku. Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nic przekracza: a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej; b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Sankcją za naruszenie z Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 utd jest kara pieniężna w wysokości 500 zł sankcjonująca naruszenie obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę. Analiza danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy L. G. dokonana przez organ I instancji wykazała, iż przedsiębiorca ostatni raz pobrał dane w dniu 01.01.2001, od ostatniego odczytu danych z tej karty do dnia kontroli zapisano w jej pamięci 221 dni zarejestrowanej aktywności, a więc termin odczytu został przekroczony o 193 dni. Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie GITD niezasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 500 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 do utd. Odnośnie wnioskowania strony o zmianę kategorii naruszenia z Ip. 6.2.1 na naruszenie z Ip. 6.3.5, GITD przytoczył wyrok NSA z 11 lipca 2024r., II GSK. 275/24 "przywołany przepis należy rozumieć w ten sposób, że sankcjonuje on sytuacje, gdy dochodzi do nierejestrowania na karcie kierowcy lub wykresówce aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, przy czym brak tej rejestracji na karcie kierowcy jest powodowany odłączeniem tachografu bądź jego niewłaściwą obsługą, mając jednocześnie na uwadze, że kluczowym elementem składającym się na właściwą obsługę tachografu cyfrowego jest zalogowanie w nim karty kierowcy. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 rozporządzenia 165/2014 przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy, a podmioty te stosujące tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Nie można zatem nie podzielić argumentów organu zawartych w skardze kasacyjnej, że ponieważ kierowca jest zobowiązany do rejestrowania aktywności na karcie kierowcy, zatem zaniechanie polegające na niewłożeniu tej karty do tachografu jest nieuprawnioną ingerencją w jego pracę i dane przez niego rejestrowane gdyż karta kierowcy stanowiąca funkcjonalną całość z tachografem zawierać będzie informacje niezgodne ze stanem rzeczywistym. Takie rozumienie treści naruszenia zawartego w l.p. 6.2.1. jest podzielane w orzecznictwie sadowoadministracyjnym, w którym przyjęto, że przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku, gdy dochodzi do przejazdu, lecz przejazd ten nie jest rejestrowany za pomocą urządzenia rejestrującego, np. z powodu nieuprawnionej ingerencji w to urządzenie (zob. m.in. wyrok NSA z 19 września 2019 r., II GSK 2696/17, z 30 października 2019 r., II GSK 2982/17; z 21 maja 2024 r., II GSK 405/21). Odnośnie zarzutu naruszenie przepisu materialnego Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 34 ust. 7 rozporządzenia 165/2014 kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Organ odwoławczy wskazał na dane zawarte na karcie kierowcy L. G., z których wynika, że kierowca w dniach 10.12.2024, 1011.12.2024, 11-12.12.2024, 16.12.2024, 17.12.2024, 18.12.2024, 19.12.2024,20.12.2024,2327.12.2024, 14.01.2025, 15.01.2025, 16.01,2025, 18-20.01.2025, 20-21.01.2025, 2123.01.2025, 23-27.01.2025, 28.01.2025, 29.01.2025, 30.01.2025, 31.01.2025, 01-03.02.2025, 27.12.2024 r. nie dokonał łącznie 22 manualnych wpisów w zakresie symbolu państwa, w którym rozpoczął lub zakończył dzienny okres pracy. GITD stwierdził, że kierowca nie wprowadzał na kartę kierowcy symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia dziennego okresu pracy, czym w sposób oczywisty naruszony został przepis art. 34 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 165/2014. Wyjaśnił, iż w sytuacji, gdy kierowca posiada kartę kierowcy i prowadzi pojazd wyposażony w tachograf cyfrowy, jego aktywność powinna być rejestrowana na karcie kierowcy. Natomiast gdy kierowca wyjmuje z tachografu swoją kartę kierowcy i odbiera odpoczynek lub wykonuje inne czynności, wówczas pierwszą czynnością po włożeniu karty do tachografu powinno być wpisanie manualnie za pomocą tachografu danych dotyczących okresów gdy karta nie była załogowana. Obowiązkiem kierowcy jest również wprowadzenie danych dotyczących zakończenia prowadzenia pojazdu i rozpoczęcia okresu prowadzenia pojazdu oraz symbolu państwa rozpoczęcia lub zakończenia dziennego okresu pracy. Za brak wprowadzania na kartę kierowcy manualnie danych dokumentujących kraj rozpoczęcia lub zakończenia przewozu, odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca, w którego imieniu kierowca wykonuje przewóz drogowy i nie wprowadza powyższych danych na kartę kierowcy. Wskazał, iż orzeczenie WSA we Wrocławiu z 8.02.2023 r., III SA/Wr 526/21 jest nieprawomocne. Tym samym zarzut strony w powyższym zakresie niezasadny i nie podlega uwzględnieniu. Odnośnie zarzutów strony dot. Ip. 6.3.17 organ odwoławczy wskazuje na dowód w postaci danych cyfrowych pobranych z pojazdu o nr re. [...], które wskazują jednoznacznie na powyższe naruszenie jakim jest naruszenie obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy. Organ I instancji prawidłowo określił i opisał naruszenie. Strona podczas postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów mogących temu zaprzeczyć. Zarzut strony jest zatem bezzasadny. Ponadto odnośnie naruszenia art. 80 kpa, GITD zauważył, że organ właściwie zgromadził całokształt materiał dowodowy, niezbędny do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Zarzut strony jest zatem bezzasadny. Odnośnie naruszenia art. 107 § 3 kpa organ odwoławczy wskazał, iż decyzja MWITD zawierała wszystkie wymagane elementy, uzasadnienie faktyczne było kompletne, uwzględniało wskazanie faktów uznanych za udowodnione, dowody, na których oparł się organ oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ podkreślił, iż to przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania przepisu art 92c utd, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący zarzucił: I. naruszenie przepisu materialnego Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.o transporcie drogowym, poprzez błędne jego zastosowanie, wynikające z niewłaściwie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem kary w oparciu o wskazany tu przepis, za stany faktyczne w których kierowca nie wpisał na kartę za pomocą tachografu symbolu kraju rozpoczęcia/zakończenia dziennego okresu pracy (błąd subsumpcji); II. naruszenie przepisu materialnego, tj. Ip, 6.2.1 załącznika nr 3 do utd, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie wynikające z błędnie przeprowadzonej wykładni, przejawiające się nałożeniem kary w wysokości 5 000 zł na mocy tego przepisu, podczas gdy nie może on zostać zastosowany do sytuacji prowadzenia pojazdu bez załogowanej w tachografie karty kierowcy ( błąd subsumpcji); III. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 11 oraz art, 7, art. 8 jak i art. 77 §1 k.p.a. poprzez sformułowanie uzasadnienia kwestionowanego rozstrzygnięcia w sposób niewyczerpujący, arbitralny i niepozwalający na prześledzenie toku rozumowania organu, przy nakładaniu kary za naruszenie wskazane pod Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 do utd, jak również poprzez bardzo ogólne sformułowanie odnośnej części uzasadnienia w celu ukrycia stanu fatycznego sprawy oraz towarzyszące mu naruszenie przepisu materialnego tj. akapitu trzeciego (3) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców poprzez niezastosowanie w sprawie, skutkujące nałożeniem kary za naruszenie wskazane pod Ip, 6.3.17 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, bez oparcia w stanie faktycznym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał m.in., że ustalenia organów administracji w zakresie dotyczącym deliktu zapisanego pod lp. 6.3.8. nie pozostają przedmiotem sporu. Sporna jest natomiast subsumpcja tak zakreślonego stanu faktycznego do normy sankcjonującej Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. Została ona przeprowadzona w sposób nieprawidłowy Tym samym obydwie wydane na gruncie niniejszej sprawy decyzje są w tym zakresie wadliwe. Na poparcie swojego stanowiska przywołał pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 lutego 2023r., III SA/Wr 526/21 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 29 lutego 2024r., I SA/Ke 50/24 i innych orzeczeniach. Podniósł, że w toku kontroli przeprowadzonej w dniu 4 lutego 2025r. stwierdzono przypadki stanu faktycznego sprowadzającego się do prowadzenia pojazdu bez załogowanej w tachografie karty kierowcy. Zostały one zakwalifikowane jako delikt Ip. 6.2.1. załącznika nr 3 do utd, a organ nałożył karę w wysokości 5 000 zł. za niewłaściwą obsługę łub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Taka subsumpcja stanu faktycznego do normy sankcjonującej jest zdaniem Strony nieprawidłowa. W przypadku w którym kierowca rozpoczynając wykonywanie przewozu umieszcza kartę w tachografie, natomiast w trakcie jego trwania wyciąga ją w sposób nieuprawniony w celu ukrycia właściwej aktywności zastosowanie winien znaleźć przepis Ip. 6.3.5. analizowanego tu załącznika. Na gruncie zdarzeń jazdy bez karty, opisanych w załączniku do protokołu kontroli, nie wiadomo który z tych przypadków zaistniał - nie wynika to z jego treści. Rozwijając rozważania przyznał, iż w wariancie w którym kierowca od początku nie umieszcza karty w tachografie, także nie może zostać zastosowany przepis Ip. 6.2.1. W takiej sytuacji organ winien skorzystać z normy zapisanej pod ip. 6.3.19 analizowanego załącznika. Poglądy strony w tym zakresie są zgodne ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie tj. wyroku z 23 lutego 2022r. WSA w Łodzi, III SA/Łd 752/21, WSA w Kielcach w wyroku z dnia 29 lutego 2024r. I SA/Wa 50/24. Odnośnie kary za delikt administracyjny wskazanego pod Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do utd, polegający na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy Skarżący podniósł, że Organ administracji uzasadniając te przypadki, wskazał daty pobrania danych z pamięci masowej urządzeń. Organ nie wskazał jednak dat tych dni, które z okresu zamykającego się w przedziale pomiędzy kolejnymi zdarzeniami pobrania danych, uznane zostały za dni zarejestrowanej działalności G.. Zdaniem strony natomiast, dla stworzenia możliwości oceny poczynań organu przy badaniu, czy w danym przypadku miało miejsce naruszenie Ip. 6.3.17. załącznika nr 3 do ustawy transportowej niezbędnym jest wskazanie które konkretnie dni - tj. jakie daty, organ uznał za dni zarejestrowanej aktywności kierowcy - którym natomiast takiego statusu odmówił. Skarżone rozstrzygnięcie z 20 października 2025r. takich informacji nie zawiera, stąd należy je ocenić jako niejasne i niezrozumiale. Przytoczył też wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 kwietnia 2017r. oznaczonego sygnaturą; IIl SA/Łd 141/17. Zdaniem skarżącego, rozstrzygnięcie w zakresie naruszenia Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym nie poddaje się ocenie. GITD zredagował je w taki sposób, który powoduje że jest niejasne. Organ II instancji nie wskazał bowiem tych dni, które uznał za dni zarejestrowanej działalności analizowanych tu pojazdów. Nie wskazał także tych dat, którym tego statusu odmówił. Biorąc powyższe pod uwagę skarżone niniejszym rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 11, art. 7, art. 8 §1 oraz art. 77 §1 jak również art. 107 §3 k.p.a i w obecnym jego kształcie wymaga uchylenia. Skarżący podkreślił, iż dokonał analizy danych z karty za sporny okres i doszedł do wniosku, że organy zakwalifikowały jako dni zarejestrowanej aktywności wskazanego tu kierowcy także te, w których nie wykonywał on przejazdów, jak również nie odbierał prawem nakazanego odpoczynku. Odliczając takie właśnie dni jasne staje się, iż zachowany został 28 - dniowy, maksymalny termin, pomiędzy dniem kontroli a ostatnim pobraniem danych z karty. Zatem zarzucany stronie delikt administracyjny nie zaistniał nadto obraża też zapis motywu trzeciego (3) Rozporządzenia Komisji (LE) nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Zakres kontroli sprawowanej przez sąd wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną, ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracyjnych, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. W niniejszej sprawie bezsporny był ustalony przez organ I i II instancji stan faktyczny odnośnie naruszeń zakwalifikowanych przez organy obu instancji jako te wskazane w załączniku nr 3 lp. 6.2.1. i wskazane w załączniku nr 3 lp. 6.3.8. Sporną kwestią w niniejszej sprawie była kwalifikacja naruszenia polegającego na nieumieszczeniu karty kierowcy w tachografie. W ocenie organu I i II instancji naruszenie to należy zakwalifikować lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym "niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, bowiem w toku analizy zapisanych danych w pamięci tachografu ujawniono kilkukrotne naruszenia prowadzenia pojazdu bez karty w tachografie. Natomiast w ocenie Skarżącego naruszenie powinno zostać zakwalifikowane z jako l.p. 6.3.5. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym tj. niedopuszczalne wyjęcie wykresówki lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych. Różnica kwalifikacji przekłada się bowiem na wysokość kary pieniężnej, która może być orzeczona za naruszenie: 5000 zł w przypadku kwalifikacji przyjętej przez organ, a 3000 zł w przypadku kwalifikacji wskazanej przez Skarżącego. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, kwalifikujące naruszenie popełnione przez Skarżącego jako l.p. 6.2.1. W Załączniku nr 3 do u.t.d. pt. "Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92 a ust. 1 u.t.d., wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń" przewidziano w szczególności dwie grupy naruszeń: "6.2. Wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf", a w obrębie grupy: "6.2.1. Niewłaściwa obsługa tachografu lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące niezarejestrowaniem na wykresówce lub karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdy lub przebytej drogi"; "6.3. Naruszenie zasad i warunków działania tachografu", a w obrębie tej grupy: "6.3.5. Niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy mające wpływ na rejestrację danych". Zgodnie z art. 92a ust. 1 utd podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 zł za każde naruszenie, z tym, że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze w wysokości od 5000 do 40 000 zł. Zgodnie z art. 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia tachografy powinny rejestrować co najmniej: przebytą odległość i prędkość pojazdu, pomiar czasu, aktywność kierowcy. Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie tachografów i kart kierowcy. Zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona (ust. 2). Zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia, przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie by ich kierowcy byli właściwe wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich, ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów. Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki, ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub konieczne jest wprowadzenie symbolu państwa przy przekroczeniu granicy. Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/403 z 18 marca 2016 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniającym załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wyróżnia się następujące grupy naruszeń przepisów: "Użytkowanie tachografu, karty kierowcy lub wykresówki, a w tym: podstawa prawna art. 34 ust. 1 i punkt 13. Nieodpowiednie stosowanie wykresówek/karty kierowcy oraz punkt 14. Niedopuszczalne wyjęcie wykresówek mające wpływ na rejestrację danych". Obydwa te naruszenia zostały zakwalifikowane w rozporządzeniu jako bardzo poważne. Wskazać należy, że treść załącznika do u.t.d., w tym w szczególności określone w nim naruszenia powinny być interpretowane z uwzględnieniem treści rozporządzenia, a także celu wyposażenia pojazdów w tachograf. Wskazać bowiem należy, że urządzenie tachografu z umieszczoną w nim kartą kierowcy ma ewidencjonować czas pracy kierowcy, prędkość pojazdu oraz przebytą przez pojazd drogę. Tymczasem brak umieszczenia przez kierowcę karty w tachografie podczas, gdy wykonywał on przewóz drogowy kierowcy w dniu: -27.01.2025, od godziny 17:27 do godziny 18:35, przejechano 13 km ze średnią prędkością 41,05km/h. -21.01.2025, od godziny 06:11 do godziny 15:12, przejechano 110 km ze średnią prędkością 75 km/h. -12.12.2024, od godziny 08:16 do godziny 19:14, przejechano 4 km ze średnią prędkością 13,33 km/h. spowodowało, że żadne z tych danych nie zostały zapisane. Oznacza to, że skutkiem działania kierowcy było niezarejestrowanie aktywności kierowcy oraz prędkości pojazdu i przebytej drogi, co odpowiada skutkom naruszenia określonego w punkcie 6.2.1. Podkreślić ponadto należy, że kierowca jest zobowiązany od momentu przejęcia pojazdu umieścić w tachografie wykresówkę lub kartę pojazdu. Brak zatem umieszczenia tych elementów w tachografie (skutkujące uniemożliwieniem zapisu danych) jest wadliwą obsługą tachografu (uniemożliwiającą realizowanie przez tachograf przypisanej mu funkcji). Naruszenie, na które wskazuje skarżący: "6.3.5. Niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych" dotyczy sytuacji, w której karta kierowcy/wykresówka zostaje umieszczona w tachografie, a dopiero w następnej kolejności z niego wyjęta, tak aby uniemożliwić rejestrację części danych. Podkreślić należy za NSA (por. wyrok z 24.09.2020 r., II GSK 78/18, CBOSA), że włożenie karty kierowcy/wykresówki do tachografu jest dla kierowcy wykonującego przewozy czynnością podstawą, rutynową, jednocześnie niezwykle ważną. Kierowca powinien być świadomy, że czynność ta jest istotna z punktu widzenia nie tylko jego obowiązków, ale również bezpieczeństwa na drodze. Jak natomiast podkreśla Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (C-394/92 ICHELSEN i Bebel Transport Service ): "dzienny okres pracy" rozpoczyna się wraz z uruchomieniem przez kierowcę tachografu po zakończeniu tygodniowego lub dziennego okresu odpoczynku (...). A zatem uruchomienie tachografu jest podstawową i pierwszą czynnością jaką powinien wykonać kierowca rozpoczynający przewóz, warunkująca prawidłowe rozpoczęcie realizacji obowiązków związanych z przewozem. W ocenie Sądu prawidłowo wskazano w zaskarżonej decyzji, że naruszenie o którym mowa w l.p. 6.3.5. dotyczy innego stanu faktycznego niż zaistniały w niniejszej sprawie. Dotyczy on bowiem sytuacji, w której kierowca przystępując do realizacji przewozu, umieszcza kartę kierowcy/wykresówkę w tachografie, a następnie ją wyjmuje z tachografu przed ukończeniem przewozu, a skutkiem takiego działania jest niepełny obraz przewozu - czasu pracy kierowcy, odległości, prędkości. Tymczasem w niniejszej sprawie, kierowca realizował przewóz bez umieszczenia karty kierowcy/wykresówki w tachografie, co wypełniło przesłanki z l.p. 6.2.1., ponieważ działanie kierowcy uniemożliwiło prawidłowe działanie tachografu i rejestrację danych przez tachograf. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej za naruszenie opisane w lp. 6.3.8 zał. nr 3 do u.t.d. wskazać należy, iż stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 12 000 zł za każde naruszenie. Jak z kolei wynika z ust. 7 tego artykułu - wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9, 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 - załącznika nr 3 do ustawy. Załącznik nr 3 do u.t.d. w istocie wskazuje, w odniesieniu do niektórych naruszeń, grupę naruszeń i wagę naruszeń (kolumna 4) według załącznika I do rozporządzenia 2016/403. W przypadku spornej pozycji 6.3.8. jest to grupa 2.17 z przypisaną wagą BPN. W załączniku I do rozporządzenia 2016/403 pod tą pozycją znajduje się: "zapisy nie zawierają symboli państw, których granice przekroczył kierowca w ciągu dziennego okresu pracy" z przypisaną wagą PN. Zdaniem Sądu na tej podstawie nie można jednak stwierdzić, jak tego oczekuje skarżący, że wystąpiła niezgodność polskiego prawa z prawem unijnym, skutkująca brakiem możliwości zastosowania odpowiedniego przepisu polskiej ustawy w celu wymierzenia kary pieniężnej (vide - wyrok NSA z 28.11.2025 r. II GSK 1010/23). Przypomnieć należy, że rozporządzenia unijne mają charakter generalny (ogólny), wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. W związku z powyższym normy zawarte w rozporządzeniach wiążą nie tylko państwa członkowskie, ale także jednostki (tj. osoby fizyczne i podmioty zbiorowe państwa członkowskiego). Należy zauważyć, że zasadniczo regulacje zawarte w unijnych rozporządzeniach powinny być kompletne, tak aby nie musiały być uzupełniane przez prawo krajowe. Istnieje zresztą ścisły zakaz stosowania krajowych środków prawnych o charakterze implementacyjnym (czy też transponującym) względem rozporządzeń. Wynika to także stąd, że w praktyce rozporządzenia mają być instrumentem unifikacji prawa (por. S. Biernat w: Źródła prawa Unii Europejskiej, [w:] Prawo Unii Europejskiej, (red.) J. Barcz, Warszawa 2004, s. 211, A. Bartosiewicz, Nowe unijne rozporządzenie wykonawcze VAT, PP 2011/7/12-19). Już z samego tytułu rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 wynika, że uzupełnia ono rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 1071/2009 - w odniesieniu do kwalifikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą doprowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego. W art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia stwierdzono, że państwa członkowskie uwzględniają informacje na temat poważnych naruszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, przy przeprowadzaniu krajowego postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji. Z kolei w preambule do rozporządzenia (pkt 5) wskazano, że środki, które mają zostać przyjęte, są niezbędne, aby zapewnić przejrzystość, uczciwość i pewność prawa przy ocenie wagi naruszeń i ich konsekwencji dla dobrej reputacji przedsiębiorców transportowych lub zarządzającego transportem oraz (pkt 6), że przeprowadzenie pełnego krajowego postępowania administracyjnego w celu ustalenia, czy utrata dobrej reputacji stanowiłaby proporcjonalną reakcję w indywidualnym przypadku, jest jednak obowiązkiem właściwych organów państwa członkowskiego. Taka krajowa procedura kontroli powinna obejmować, w stosownych przypadkach, kontrole w siedzibie danego przedsiębiorcy. Przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji państwa członkowskie powinny brać pod uwagę postępowanie przedsiębiorstwa, jego zarządzających i wszystkich innych odpowiednich osób. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie nie podlega ocenie spełnienie dobrej reputacji przewoźnika drogowego, lecz naruszenie wymogów prawa w zakresie wpisów na kartę kierowcy danych dotyczących kraju - miejsca zakończenia pracy, za które przewidziana została kara pieniężna. Naruszenie to zostało sklasyfikowane w ustawie o transporcie drogowym i jednocześnie niesporne jest, że sankcjonuje niewykonanie obowiązku wyrażonego w prawie unijnym - zgodnie bowiem z art. 34 ust. 7 rozporządzenia 165/2014 w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym, kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Należy też zauważyć, że przypisane stronie naruszenie (lp.6.3.8) w załączniku nr 3 do u.t.d. zostało sklasyfikowane do grupy 6 - "Naruszenie przepisów o stosowaniu tachografów". Dlatego ocena, czy stwierdzone przez organ naruszenie określone w załączniku do u.t.d. wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w rozporządzeniu 2016/403 miałoby znaczenie, i niezgodność z prawem unijnym mogłaby być podnoszona, ale tylko w postępowaniu w przedmiocie utraty dobrej reputacji, o ile byłoby prowadzone zgodnie z art. 7d u.t.d. Nie jest to natomiast skuteczne w postępowaniu takim jak w niniejszej sprawie, tj. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego. W odniesieniu do kar pieniężnych (ich wysokości) za naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego, UE nie wydała żadnego aktu prawa pochodnego regulującego te zagadnienia. W związku z tym ustanowienie reżimu prawnego w zakresie określenia naruszeń oraz wysokości wymierzanych za nie kar była suwerennym działaniem Państwa Polskiego, działającego w tym wypadku w obszarze nieuregulowanym postanowieniami prawa wspólnotowego. Stwierdzone w niniejszej sprawie w toku kontroli drogowej naruszenie w postaci niedokonania wpisów dotyczących krajów rozpoczęcia i zakończenia przewozu mieści się dosłownym brzmieniu lp.6.3.8. dotyczącym niespełnienia wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy i taka kwalifikacja tego naruszenia została też trafnie uznana w orzecznictwie sądów administracyjnych za prawidłową (por. wyrok NSA z 11 lipca 2024 r. sygn. akt II GSK 275/24). Argumentacja skargi dotycząca kwalifikacji naruszenia w kontekście dobrej reputacji wykracza poza zakres tej sprawy (por. wyroki NSA z: 23 września 2025, sygn. akt II GSK 1179/23; 11 lipca 2024 r., sygn. akt II GSK 1179/23). Z tych przyczyn należało uznać za nieskuteczne zarzuty naruszenia prawa materialnego wyrażone w tej części skargi. Odnosząc się do ostatniego z zarzutów skargi, w ocenie Sądu zasługują one na uwzględnienie. GITD utrzymując w mocy decyzję organu I instancji odnosząc się do naruszenia z załącznika nr 3 lp.6.3.17 wskazał w uzasadnieniu, iż analiza danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy L. G. dokonana przez organ I instancji wykazała, iż przedsiębiorca ostatni raz pobrał dane w dniu 01.01.2001, od ostatniego odczytu danych z tej karty do dnia kontroli zapisano w jej pamięci 221 dni zarejestrowanej aktywności, a więc termin odczytu został przekroczony o 193 dni. Jednocześnie wskazał, że " Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie GITD niezasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 500 zł z tytułu ww. naruszenia sankcjonowanego przez Ip. 6.3.17 załącznika nr 3 do utd." Powyższe stwierdzenia wykluczają się, są wzajemnie sprzeczne i jako takie nie poddają się kontroli Sądu. Zasadnie zatem zarzuca skarżący, że zaskarżona decyzja w tej części wydana została z naruszeniem art. 11, art. 7, art. 8 §1 oraz art. 77 §1 jak również art. 107 §3 k.p.a. Z tych przyczyn Sąd uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 wyroku). Rozpoznając sprawę ponownie organ obowiązany będzie do wskazania dat dokonywanych wczytywań odpowiednich danych z karty kierowcy, wskazania o ile dni uchybiono terminowi ewentualnej analizy które z dni były dniami zarejestrowanej działalności odnosząc się do zarzutów z odwołania. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 205 i 209 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się wpis uiszczony od skargi.