VIII SAB/Wa 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania oddala skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. I. D. (dalej także: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej także: "PINB"). Wskazała, iż skarga pozostaje w związku z postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej także: "MWINB") nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczącego zażalenia z dnia [...] maja 2014 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. dotyczącego nowego terminu załatwienia sprawy. Podniosła, iż postępowanie jest prowadzone z naruszeniem jej interesów spowodowanym przewlekłością, bezczynnością i biurokratycznym załatwianiem sprawy przez PINB. Wniosła o uchylenie postanowień i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż sprawa dotyczy "samowoli budowlanej" uznanej przez PINB jako "rozpoczętej budowy wiaty" na istniejącym ogrodzeniu murowanym w granicy działki skarżącej nr [...] z działkami nr [...] i [...] przy ul. [...] w K. Postępowanie w sprawie toczy się od lipca 2010 r. i organ w sposób rażący przekracza ustawowe terminy, a także uchyla się od stosowania się do postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podniosła, iż ogrodzenie zostało wykonane w 2004 r. zgodnie z prawem, wiedzą techniczną i sztuką budowlaną, które nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Nie jest obiektem budowlanym i nie może być uznane za "samowolę budowlaną". Odmienne stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powoduje wydawanie niezgodnych z prawem decyzji i zmusza skarżącą do składania odwołań. Przytoczyła sygnatury spraw, które toczyły się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (VIII SA/Wa 313/11, VIII SA/Wa 137/11, VIII SA/Wa 422/11, VIII SA/Wa 913/11, VIII SA/Wa 829/12 i VIII SA/Wa 449/13) w związku z rozstrzygnięciami PINB w sprawie. Organ wbrew zasadom wyrażonym w Ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 t.j.; dalej: "k.p.a.") oraz pomimo wnoszonych zażaleń na nie załatwienie sprawy w terminie prowadzi przewlekle postępowanie, korzysta z instytucji zawieszenia postępowania, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wyznaczył nowy trzymiesięczny termin załatwienia sprawy z powodu zebrania nowego materiału dowodowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformowano strony o zaistnieniu zwłoki w załatwieniu sprawy dotyczącej rozpoczętej przez I. D. budowy "wiaty" zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w K. i wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] czerwca 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. uznał zażalenie I. i S. D. z dnia [...] maja 2014 r. za bezczynność organu powiatowego za niezasadne i odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. dodatkowego terminu na zakończenie postępowania w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi podniósł, iż są one bezzasadne, ponieważ decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. umorzył postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, zachowując termin określony w postanowieniu Nr [...]. Badając materiał dowodowy w związku ze skargą PINB nie znalazł podstaw do odmiennej oceny podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Odnosząc się do dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wskazać trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu uwarunkowane jest wyczerpaniem środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na przewlekłość postępowania, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; bądź gdy tryb określony w art. 37 k.p.a. nie znajduje zastosowania, stosownie do art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a., przed wniesieniem skargi wezwie organ do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopełniła wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, składając pismem z dnia [...] maja 2014 r. zażalenie, w trybie art. 37 § 1 k.p.a., do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W zażaleniu skarżąca wniosła o wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. terminu na załatwienie sprawy oraz wyjaśnienie przyczyn nie załatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, iż postępowanie w sprawie toczy się od kilku lat i organ przed którym toczy się postępowanie w rażący sposób przekracza ustawowe terminy przewidziane prawem i podejmuje pozorne działania. Świadczy o tym także przedłużenie postępowania na podstawie postanowienia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. W ocenie skarżącej nie istnieją żadne przyczyny nie załatwienia sprawy niezależne od organu, a jedynie złośliwość. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. uznał zażalenie z dnia [...] maja 2014 r. na bezczynność organu powiatowego za niezasadne i odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowalnego w K. dodatkowego terminu na zakończenie postępowania w sprawie dot. budowy "wiaty" usytuowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K. W związku z powyższym wymóg formalny do złożenia skargi w niniejszej sprawie został wyczerpany. Jak wynika z art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że Sąd uwzględniając ją, zgodnie z art. 149 p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Celem wprowadzenia przez ustawodawcę do systemu polskiego prawa instytucji skargi na bezczynność była ochrona uprawnień jednostki do żądania od organu zachowania gwarantowanego jednostce przez przepis prawa. Skarga ta stanowi zatem narzędzie, przymuszające organ do podjęcia żądanego działania. Aby uznać ją za uzasadnioną organ musi pozostawać w zwłoce zarówno w dacie wniesienia skargi, jak też w dacie jej rozpoznawania przez Sąd. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej rola sądu administracyjnego sprowadza się do ustalenia, czy w dniu orzekania przez Sąd stan bezczynności wskazanego w skardze organu nadal istnieje, czy może stan ten już ustał na skutek podjęcia przez ten organ czynności lub wydania aktu z zakresu administracji publicznej. Celem postępowania sądowo -administracyjnego jest bowiem zobowiązanie przez Sąd organu do podjęcia czynności bądź wydania aktu, jeżeli organ administracji "milczy w sprawie". Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności. Przez przewlekłe prowadzenie postępowania należy rozumieć prowadzenie postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz pod red. prof. zw. dr hab. Romana Hausera i prof. zw. dr hab. Marka Wierzbowskiego, 2 wydanie, Wydawnictwo C.H.BECK Warszawa 2013, str. 78). Postępowanie jest prowadzone przewlekle także w przypadku mnożenia przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Przewlekłość postępowania obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, a także przy nieuzasadnionym obiektywnie przedłużaniu terminu załatwienia sprawy. W takiej sytuacji, pomimo niezałatwienia sprawy w terminie, organ chociaż formalnie nie pozostaje w bezczynności, jednak nie podejmuje czynności procesowych zgodnie z wyrażoną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania. Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, Sąd bierze zatem pod uwagę czynności procesowe dokonane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Weryfikacja działań organu przez Sąd dokonywana jest z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy. Tym samym podkreślenia wymaga, iż przepis art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje załatwianie spraw bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów załatwienia spraw nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to także przyczyny zwłoki z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu nie zaistniały podstawy do stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. Z akt administracyjnych wynika, iż postanowienie PINB Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. o wstrzymaniu rozpoczętego utwardzania powierzchni gruntu i robót budowlanych zmierzających do zmiany przeznaczenia ogrodzenia na ściany wiaty garażowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. zapadło po przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2010 r. kontroli na działce i w związku z pismem Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w K. z dnia [...] lipca 2010 r., w którym zawarto prośbę o przeprowadzenie kontroli. Starostwo potrzebę przeprowadzenia kontroli uzasadniło złożonym przez I. D. wnioskiem w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wiaty oraz informacją od sąsiada o prowadzonych na tej działce robotach budowlanych. W postanowieniu tym nałożono na skarżącą obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia inwentaryzacji dokonanych robót budowlanych. Postanowienie doręczono [...] września 2010 r. W dniu [...] września 2010 r. zostało złożone przez pełnomocnika skarżącej – S. D. zażalenie na postanowienie PINB Nr [...] i w dniu [...] września 2010 r. PINB przekazał zażalenie wraz z aktami sprawy [...] Inspektorowi Nadzoru Budowalnego do rozpatrzenia. Jednocześnie pismem z dnia [...] września 2010 r. zawiadomił pełnomocnika skarżącej o przekazaniu zażalenia wraz z całością akt sprawy [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru do rozpatrzenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. umorzył postępowanie zażaleniowe, stwierdzając w uzasadnieniu rozstrzygnięcia między innymi, iż postanowienie Nr [...] utraciło ważność z mocy prawa wobec upływu 2 miesięcy od daty jego wydania i postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe. Przed wydaniem powyższego postanowienia PINB decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. stwierdził niewykonanie obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. i nakazał zaniechanie dalszych robót budowlanych na działce nr [...] przy ul. [...] w K. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. PINB ponownie wstrzymał prowadzenie rozpoczętych bez zgłoszenia robót budowlanych, polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działce budowlanej i rozpoczętej budowy "wiaty" oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni określonych w postanowieniu dokumentów umożliwiających legalizację obiektu, ustalił też wysokość opłaty legalizacyjnej. Postanowienie to zostało skarżącej doręczone w dniu [...] listopada 2010 r. Skarżąca postanowienie to zaskarżyła zażaleniem, które wpłynęło do PINB w dniu [...] grudnia 2010 r. Od decyzji Nr [...] złożyła zaś w dniu [...] grudnia 2010 r. odwołanie. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. PINB zawiadomił strony postępowania o złożeniu odwołania od decyzji Nr [...] i jego przekazaniu organowi odwoławczemu wraz z załącznikami do rozpoznania. W tym samym dniu odwołanie z załącznikami wymienionymi w piśmie przewodnim z dnia [...] grudnia 2010 r. zostało przesłane organowi odwoławczemu. MWINB decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylił w całości decyzję PINB Nr [...], a sprawę przekazał do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W odniesieniu do postanowienia Nr [...] organ odwoławczy postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 313/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D., S. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie. Kopia wyroku wydanego w tej sprawie wpłynęła do PINB w dniu [...] stycznia 2012 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy odwołania na postanowienie PINB Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., MWINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wykonaniu zobowiązania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego, z którego wynika, iż skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie MWINB Nr [...], w dniu [...] grudnia 2010 r. PINB przesłał komplet akt dotyczących postanowienia Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 137/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego uchylił zaskarżone postanowienie. Kopia tego wyroku wpłynęła do PINB w dniu [...] stycznia 2012 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy MWINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. uchylił w całości postanowienie Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. i umorzył postępowanie w przedmiocie jego wydania. PINB decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nakazał inwestorowi – I. D. rozbiórkę ścian z bloczków betonu komórkowego stanowiących część obiektu budowlanego "wiaty" będących w budowie oraz wykonanego w obrysie ścian utwardzenia działki wykonanych bez wymaganego zgłoszenia. Decyzja powyższa została zaskarżona przez I. D. odwołaniem, które wpłynęło do PINB w dniu [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. PINB zawiadomił strony o wpłynięciu odwołania od decyzji Nr [...] oraz przekazaniu odwołania wraz z załącznikami organowi odwoławczemu do rozpatrzenia. Decyzja PINB Nr [...] została uchylona decyzją [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Decyzją tą uchylono także postanowienie Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w całości, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jednocześnie z pisma MWINB kierowanego do PINB z dnia [...] lutego 2011 r., wzywającego do przesłania akt organu I instancji, wynika, iż I. i S. D. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie MWINB Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. W wykonaniu powyższego zobowiązania PINB w dniu [...] lutego 2011 r. poinformował, iż komplet akt został przesłany do MWINB w dniu [...] lutego 2011 r. w związku z odwołaniem od decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 422/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D., S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części uchylającej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., zaś oddalił skargę w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał między innymi, iż PINB prowadząc postępowanie w sprawie samowoli budowalnej nie przeprowadził pełnego postępowania wyjaśniającego w zakresie prowadzonych prac, czasu ich wykonania i czy prowadzenie takich prac wymaga zgłoszenia czy też pozwolenia na budowę. Kopia tego wyroku do PINB wpłynęła w dniu [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. PINB wstrzymał budowę "wiaty" rozpoczętej bez wymaganej prawem zgody właściwego organu tj. pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K. oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni określonych w postanowieniu dokumentów, mających na celu legalizację inwestycji. Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. PINB nakazał skarżącej rozbiórkę ścian stanowiących część obiektu budowlanego zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu [...] czerwca 2011 r. skarżąca złożyła odwołanie od tej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. PINB zawiadomił strony o przekazaniu odwołania wraz z całością akt sprawy organowi odwoławczemu celem rozpatrzenia odwołania. MWINB decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. uchylił decyzję PINB Nr [...] oraz postanowienie Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Z pisma MWINB z dnia [...] września 2011 r. wynika, iż decyzja tego organu Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. została zaskarżona przez I. i S. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w związku z czym wezwano PINB do przesłania akt organu I instancji. W odpowiedzi na powyższe pismo całość akt w sprawie została w dniu [...] września 2011 r. przesłana organowi odwoławczemu. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych rozpoczętej budowy "wiaty" bez wymaganej prawem zgody właściwego organu tj. pozwolenia na budowę na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w K. i nakazał dokonanie niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia wskazanych w postanowieniu dokumentów w terminie 60 dni, mających na celu umożliwienie legalizacji obiektu. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. PINB nakazał skarżącej rozbiórkę ścian stanowiących część obiektu budowlanego zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu [...] grudnia 2012 r. S. D. złożył odwołanie od decyzji PINB Nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. PINB zawiadomił strony o przekazaniu odwołania od decyzji Nr [...] wraz z załącznikami organowi odwoławczemu do rozpatrzenia. MWINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze do czasu zakończenia postępowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dot. skargi I. i S. D. na decyzję MWINB Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. i uprawomocnienia się wyroku sądu wydanego w ww. sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 913/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D., S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję PINB Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r oraz postanowienie tego organu Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podtrzymał argumentację dotyczącą potrzeby wyjaśnienia okoliczności, na które wskazuje Sąd w wyroku wydanym w sprawie VIII SA/Wa 422/11. Powołał się przy tym na treść art. 153 p.p.s.a., zauważając jednocześnie, iż organy nie mogły zastosować się do tych wytycznych, ponieważ orzekały przed wydaniem wyroku przez Sąd. Kopia tego wyroku wpłynęła do PINB w dniu [...] maja 2012 r. MWINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2012 r. podjął z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. MWINB decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylił w całości decyzję PINB Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. oraz postanowienie Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji . Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. PINB na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu prowadzone postępowanie administracyjne do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. i uprawomocnienia się wyroku w ww. sprawie. Decyzją tą Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia I. D. pozwolenia na budowę wiaty na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w K. Postanowienie PINB Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. zostało zaskarżone przez skarżącą i jej pełnomocnika zażaleniem z dnia [...] lutego 2013 r. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. PINB zawiadomił strony postępowania administracyjnego o wpływie zażalenia i przekazaniu go wraz z całością akt do rozpatrzenia organowi odwoławczemu. MWINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie PINB Nr [...] z dnia lutego 2013 r. Postanowienie to zostało zaskarżone skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez I. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 449/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie PINB Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Kopia tego wyroku wpłynęła do PINB w dniu [...] stycznia 2014 r. Wyrok w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 829/12 WSA w Warszawie) zapadł w dniu [...] marca 2013 r. i kopia tego wyroku wpłynęła do PINB w dniu [...] lipca 2013 r. W tych okolicznościach PINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. podjął z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. PINB zawiesił postępowanie administracyjne do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dot. skargi I. D. na postanowienie MWINB Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. i uprawomocnienia się wyroku w ww. sprawie. Jak już wskazano wyżej kopia wyroku w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 449/13 wpłynęła do PINB w dniu [...] stycznia 2014 r. i PINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. podjął z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. W dniu [...] stycznia 2014 r. PINB otrzymał kopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2013 r. wraz z częścią akt administracyjnych. W dniu [...] lutego 2014 r. (pismem dnia [...] lutego 2014 r.) MWINB przekazał organowi powiatowemu pozostałą część akt administracyjnych dotyczących tego postępowania. PINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. na podstawie art. 36 § 1 i art. 123 k.p.a. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach VIII SA/Wa 913/11 i VIII SA/Wa 422/11 został zobowiązany do ustalenia dokładnego stanu faktycznego tj. daty wykonania przedmiotowych robót budowlanych, ich zakresu, etapów wykonania i trybu, w jakim należy prowadzić niniejsze postępowanie. Wskazano, iż wobec konieczności zebrania nowego materiału dowodowego zachodzi potrzeba przedłużenia terminu zakończenia postępowania do dnia [...] czerwca 2014 r. Po uzupełnieniu postępowania dowodowego, PINB zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. poinformował na podstawie art. 10 k.p.a. strony postępowania o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia, co do zebranych materiałów i dowodów w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej rozpoczętej przez I. D. budowy "wiaty" z lokalizacją na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w K. Z powyższych ustaleń wynika, iż wbrew twierdzeniom skargi, PINB zarówno w dacie składania skargi, jak zamknięcia rozprawy nie pozostawał bezczynny. Art. 36 § 1 k.p.a. stanowi o obowiązku zawiadomienia stron postępowania o przyczynach zwłoki z podaniem nowego terminu załatwienia sprawy, w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie. Wydając postanowienie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. PINB wywiązał się z obowiązku nałożonego przez art. 36 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia wskazał przyczyny niezałatwienia sprawy i ustalenia jakich organ był zobowiązany dokonać. W terminie ustalonym w tym postanowieniu PINB po dokonaniu czynności, na które wskazał w postanowieniu wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. kończącą postępowanie w sprawie. Jednocześnie wbrew twierdzeniom skargi PINB wykonał wytyczne Sądu, które w istocie w odniesieniu do meritum sprawy były zawarte w uzasadnieniach do wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanych w sprawach VIII SA/Wa 422/11 i VIII SA/Wa 913/11. Brak jest też podstaw do uznania, iż postępowanie było prowadzone przewlekle w rozumieniu art. 149 p.p.s.a. oraz wcześniejszych wywodów w odniesieniu do wymienionych w tym przepisie przesłanek. Nie można bowiem stwierdzić, iż organ nie dokonywał ustaleń i nie wydawał rozstrzygnięć w sprawie. Przeciwnie w sprawie zapadło wiele rozstrzygnięć PINB. Wielokrotnie w sprawie rozstrzygał też MWINB oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z pewnością wielość postępowań odwoławczych, zażaleniowych, jak i dokonywana kontrola sądowoadministarcyjna miały wpływ na długość trwania postępowania w sprawie. Jednakże trafność rozstrzygnięć PINB nie podlega ocenie w niniejszym postępowaniu, albowiem temu służą środki odwoławcze w kontroli instancyjnej w postępowaniu administracyjnym oraz kontrola sądowoadministarcyjna. Jak wynika z powyższych wywodów skarżąca z tych środków korzystała. Odmienna ocena okoliczności sprawy prezentowana przez organ i przez skarżącą, powstały spór, którego wynikiem były kwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcia, mimo, iż spowodowała kilkuletni okres od podjęcia pierwszych czynności w sprawie do jej zakończenia nie stanowi o przewlekaniu sprawy przez organ. Organ jest bowiem uprawniony, a nawet zobowiązany do dokonywania ustaleń faktycznych w sprawach leżących w jego właściwości, ich oceny i stosowania prawa. Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.