I SA/Wr 1131/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. i H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W sprawie strona skarżąca w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, wskazując, że ich wykonanie w trybie egzekucyjnym może wywołać nieodwracalne skutki w postaci utraty płynności finansowej podmiotu gospodarczego z konsekwencjami finansowymi, pracowniczymi i społecznymi w postaci zamknięcia przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej w skrócie: p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter w pracy zbiorowej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powoływane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FZ 110/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 182/10, z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II FZ 417/10, z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1836/10, z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 528/12, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest zaś wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt I FZ 212/12, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła w sposób wystarczający swojego wniosku, wskazując jedynie, że ewentualne wyegzekwowanie od niej kwoty zobowiązania podatkowego może wywołać nieodwracalne skutki w postaci utraty płynności finansowej i zamknięcia prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Jednocześnie strona nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów, które świadczyłyby o złej kondycji finansowej prowadzonej działalności gospodarczej. Także akta sprawy nie zwierają niezbędnych do rekonstrukcji sytuacji finansowej strony dokumentów źródłowych. Warunkiem natomiast wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepubl.). Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.