I SA/Wr 141/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 2017 r. wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. i 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę z dnia [...] Nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 30.01.2017 r. Skarżąca A złożyła skargę na wyżej opisaną decyzję w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. W skardze Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że w jej ocenie zaskarżona decyzja ma charakter materialnoprawny i wywołuje w jej sytuacji skutki w sferze finansowej, kształtując jej sytuację materialną. W ocenie Skarżącej, na podstawie decyzji organu II instancji jest ona bowiem zobligowana do zapłaty całej sumy zobowiązania podatkowego, natomiast decyzja rozkładająca to zobowiązanie na raty przerwałaby obowiązek spełnienia tego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2017 poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. daje mimo to możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zatem powyższy przepis stanowi odstępstwo od wskazanej wyżej zasady, to tym samym nie może on podlegać wykładni rozszerzającej, gdyż taka wykładnia stanowiłaby sprzeniewierzenie tej zasady. Po uwzględnieniu powyższego zastrzeżenia, analiza powołanych przepisów musi prowadzić do wniosku, że możliwość wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie takich zaskarżonych aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i które w związku z tym bezpośrednio mogą powodować wyżej opisane skutki, nie zaś innych, pozostających w odleglejszym związku przyczynowym z ewentualnym powstaniem szkody lub sytuacji trudnych do odwrócenia. W omawianej sprawie skarga została złożona na decyzję organu dotyczącą odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Należy zauważyć, że tego rodzaju decyzja nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, a jedynie negatywnie załatwia wniosek strony w przedmiocie rozłożenia na raty ciążącej na niej zaległości podatkowej. Powyższa decyzja jako odmowna nie kwalifikuje się więc do wykonania. Obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zaległości mógłby natomiast wynikać z decyzji ustalającej jej wysokość i dopiero wykonanie takiej decyzji mogłoby ewentualnie nieść ze sobą możliwość wyrządzenia stronie szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności Sąd nie zgadza się z argumentacją Skarżącej, zgodnie z którą na podstawie zaskarżonej decyzji o odmowie rozłożenia zaległości podatkowej na raty, Skarżąca jest zobowiązana do zapłaty całej sumy zobowiązania podatkowego. Podstawą takiego zobowiązania jest bowiem decyzja określająca to zobowiązanie podatkowe. Nie można natomiast mówić o wykonalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji odmawiającej rozłożenia zaległości podatkowej na raty. Sąd podziela tym samym stanowisko wyrażone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub nakazy określonego zachowania, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (postanowienie NSA z dnia 10.05.2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków. Z kolei w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28.02.2008 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I FSK 431/07, (dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), NSA wprost wskazał, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenie odsetek lub rozłożenie na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Ponadto decyzja odmowna ze swej istoty nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (postanowienie NSA z dnia 15.09.2015 r., sygn. akt II FZ 601/15, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując, w ocenie Sądu na gruncie obowiązujących przepisów nie jest zatem możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.