I SA/Wr 1531/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Przesyłka z odpisem tego orzeczenia, awizowana pierwotnie 12 października 2015 r., doręczona została pełnomocnikowi skarżącej 27 października 2015 r. Strona skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła w dniu 3 listopada 2015 r. pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna", które zostało zakwalifikowane jako zażalenie na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a powołanej ustawy procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu, gdyż zostało wniesione z uchybieniem terminu. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Z kolej zgodnie z art. 178 w związku z art. 198 p.p.s.a., zażalenie wniesione po upływie terminu podlega odrzuceniu. Wskazać trzeba, iż przesyłka z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi, które stało się przedmiotem wniesionego zażalenia, zostało doręczone w warunkach przewidzianych w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że przesyłka z odpisem postanowienia z dnia 28 września 2015 r. była awizowana pierwotnie 12 października 2015 r. Od tej daty liczony jest okres 14 dni, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Z ostatnim dniem tego terminu, to jest 26 października 2015 r., przyjąć należało tzw. doręczenie zastępcze i od tego dnia biegł 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia – niezależnie od tego, w jakiej dacie przesyłka faktycznie została doręczona (por. postanowienia NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I FZ 313/14 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ostatni dzień tego terminu przypadał na 2 listopada 2015r. (poniedziałek). Co za tym idzie, zażalenie wniesione 3 listopada 2015 r. należało uznać za spóźnione. W tym stanie rzeczy, w oparciu o przedstawione okoliczności oraz przytoczoną wyżej regulację prawną, Sąd odrzucił przedmiotowe zażalenie.