I SA/Wr 1834/07

WyrokWSA we Wrocławiu2008-10-15

Skład orzekający: Ludmiła Jajkiewicz, Halina Betta, Dagmara Dominik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą podatnikowi kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji, jest zgodna z prawem, jeśli wynika z korekty rozliczeń za poprzednie okresy, które same w sobie są przedmiotem odrębnego postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest konsekwencją wcześniejszych decyzji dotyczących rozliczeń podatku VAT za wrzesień i październik 2004 r., które pozostają w obrocie prawnym. Dopóki te decyzje nie zostaną prawomocnie zmienione lub uchylone, stanowisko organów podatkowych zawarte w zaskarżonej decyzji nie może być podważane. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego za następne okresy lub zwrotu różnicy zależy od wysokości zobowiązania za poprzedni okres rozliczeniowy, co uzasadnia korektę rozliczeń za kolejne miesiące.
Stan faktyczny
Podatnik W. G. prowadził działalność gospodarczą i był czynnym podatnikiem VAT. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. decyzją z dnia [...] określił podatnikowi za listopad 2004 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 6.586 zł, co było kwotą odmienną od wykazanej w deklaracji VAT-7. Korekta ta wynikała z nieprawidłowości w rozliczeniu za wrzesień 2004 r., które wpłynęły na rozliczenia za październik i listopad 2004 r. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Podatnik zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o VAT.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Asesor WSA Dagmara Dominik, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 października 2008 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2004 roku oddala skargę. Podatnik W. G. w okresie od [...] do [...] prowadził działalność gospodarczą i od czerwca 2000 r. był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Skarżący złożył w dniu [...] w Urzędzie Skarbowym w O. informację dotyczącą obowiązku podatkowego w zakresie transakcji wewnątrzwspólnotowych, w której określił zamiar wykonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabyć towarów począwszy od dnia [...]. Za przedmiotowy okres rozliczeniowy (listopad 2004 r.) nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości, które mogłyby wpływać na rozliczenie podatnika w zakresie tego miesiąca. Pomimo powyższego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. decyzją z dnia [...] Nr [...] określił podatnikowi za miesiąc listopad 2004 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 6.586 zł, tj., w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji VAT-7. Przedmiotowa decyzja związana jest ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w zakresie rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wydał decyzję z dnia [...] Nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r., którą określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 6.292 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...]. Biorąc pod uwagę, że kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z danego miesiąca bierze udział w rozliczeniu miesiąca następnego, organ skorygował rozliczenie dotyczące października 2004 r. o wartość zmniejszenia z miesiąca września 2004 r. W konsekwencji, również w październiku 2004 r. uległa zmniejszeniu nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, wobec czego, konieczną była korekta w zakresie rozliczenia za listopad 2004 r. Za miesiąc październik 2004 r. została wydana przez organ I instancji decyzja z dnia [...] Nr [...], utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...]. Podatnik nie zgadzając się z rozstrzygnięciem objętym decyzją wymiarową, dotyczącą rozliczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r., wniósł odwołanie również od decyzji organu I instancji dotyczącej miesiąca października i listopada 2004 r. W odwołaniu odniósł się do stanu faktycznego dotyczącego miesiąca września 2004 r. oraz innych okresów rozliczeniowych, które stanowią przedmiot odrębnych decyzji. Organ odwoławczy zarzuty odwołania odczytał przede wszystkim jako dotyczące decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r., która była powodem bezpośrednio wpływającym na rozstrzygnięcia dotyczące następnych okresów rozliczeniowych. Po zapoznaniu się z zarzutami odwołania oraz zebranym materiałem dowodowym, Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących rozliczenia zobowiązania podatnika w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. podniósł organ odwoławczy, iż ewentualne nieprawidłowości po stronie organu, które dotyczą tego okresu rozliczeniowego, były przedmiotem rozważań organów podatkowych, skutkiem których było wydanie decyzji dotyczącej zobowiązania podatku VAT za tenże okres rozliczeniowy. Wskazał organ, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, dotyczącego miesiąca września 2004 r. nie znaleziono podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji w zakresie tego miesiąca, wobec czego brak było również podstaw do zmiany rozstrzygnięcia w zakresie okresu rozliczeniowego jakim są miesiące - październik i listopad 2004 r. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik strony zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia organu podatkowego I instancji jako oczywiście błędnego; - art. 122 oraz 124 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a przez to wadliwą ocenę materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności w odniesieniu do przyjęcia tezy o fikcyjności dokonywanych przez skarżącego transakcji handlowych; - art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez obarczenie skarżącego konsekwencjami wypływającymi z faktu, że nierzetelny kontrahent podał numer identyfikacji podatkowej w sposób błędny, a przez to pozbawił podatnika prawa do skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej; -błąd w ustaleniach faktycznych sprawy poprzez przyjęcie, że skarżący nie udokumentował faktu, że sprzedane towary dotarły do miejsca przeznaczenia. Konstruując w ten sposób zarzuty skargi, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W uzasadnieniu skargi, strona, kwestionując stanowisko organów podatkowych wskazała na wyroki – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 464/05; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1625/06 oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zapadłe w sprawach o sygnaturze: C-439/04, C-440/04, C-354/03, C-355/03, C-484/03 oraz C-255/02 wywodząc na tej podstawie o błędnym stanowisku organów podatkowych wyrażonym w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zakres kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle tak ukształtowanych kompetencji stwierdzić należy, iż nie narusza ona przepisów prawa, tak materialnego, jak i procesowego, co uzasadnia oddalenie skargi. Na wstępie należy wskazać, iż w tutejszym Sądzie zawisło kilka spraw ze skarg podatnika W. G., które dotyczą podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005 roku. Treść skarg we wszystkich sprawach jest tożsama pomimo, że niektóre jej zarzuty oraz ich uzasadnienie nie znajdują odniesienia do konkretnie rozpatrywanej sprawy. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja jest jedynie konsekwencją wydania przez organy podatkowe decyzji w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. opisanej we wstępnej części uzasadnienia, to dopóki decyzja ta, jak również decyzja dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2004 r., będąca również konsekwencją rozstrzygnięcia zawartego w decyzji dotyczącej miesiąca września 2004 r., pozostają w obrocie prawnym, to nie sposób podważać stanowiska organów podatkowych zawartego w zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535), w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 w/w ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Na wysokość kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za dany okres rozliczeniowy wpływ ma niewątpliwie wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poprzedni okres rozliczeniowy. Marginesowo Sąd jedynie zauważa, iż z urzędu wiadomym mu jest, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, dotyczącą miesiąca września 2004 r. i określającą podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc została zaskarżona przez W. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zawisła pod sygnaturę I SA/Wr 1832/07. Wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. Sąd oddalił skargę. W związku z tym, że pozostałe zarzuty skargi nie pozostają w związku z przedmiotową sprawą, Sąd odstąpił od ustosunkowania się do nich. Reasumując zatem, skargę złożoną w przedmiotowej sprawie należało jako bezzasadną oddalić, zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło