I SA/Wr 1835/07

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Asesor WSA Dagmara Dominik, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 października 2008 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004 roku oddala skargę. Podatnik W. G. w okresie od [...] do [...] prowadził działalność gospodarczą i od czerwca 2000 r. był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Skarżący złożył w dniu [...] w Urzędzie Skarbowym w O. informację dotyczącą obowiązku podatkowego w zakresie transakcji wewnątrzwspólnotowych, w której określił zamiar wykonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw i nabyć towarów począwszy od dnia [...]. W wyniku prowadzonego postępowania podatkowego organ I instancji ustalił, że w deklaracji VAT-7, dotyczącej rozliczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004 r. podatnik nie wykazał podatku należnego w kwocie 3.573 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu. Podatek należny z tytułu tego nabycia został zapłacony przez podatnika w dniu [...] Nieprawidłowość polegała jedynie na niewykazaniu tego nabycia w deklaracji, co jednak nie miało, zdaniem organu, wpływu na prawidłowość rozliczenia, ponieważ podatek ten nie bierze udziału w końcowym rozliczeniu danego miesiąca. Za przedmiotowy okres rozliczeniowy nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości, które mogłyby wpływać na rozliczenie podatnika w zakresie tego miesiąca. Pomimo powyższego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. decyzją z dnia [...] Nr [...] określił podatnikowi za miesiąc grudzień 2004 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 2.515 zł, tj., w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji VAT-7. Przedmiotowa decyzja związana jest ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wydał, skierowaną do podatnika, decyzję z dnia [...] Nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r., którą określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 6.292 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...]. Biorąc pod uwagę, że kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z danego miesiąca bierze udział w rozliczeniu miesiąca następnego, organ skorygował rozliczenie dotyczące października 2004 r. o wartość zmniejszenia z miesiąca września 2004 r. W konsekwencji, również w październiku 2004 r. uległa zmniejszeniu nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, wobec czego, konieczną była korekta w zakresie rozliczenia za listopad 2004 r. W tym przedmiocie zostały wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. decyzje z dnia Nr [...] i Nr [...], utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] i [...]. Podobnie, wpływ na rozliczenie grudnia 2004 r. ma zmniejszenie nadwyżki podatku naliczonego do przeniesienia z miesiąca listopada 2004 r. Podatnik nie zgadzając się z rozstrzygnięciem objętym decyzją wymiarową, dotyczącą rozliczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r., wniósł odwołanie od tej decyzji, jak również od decyzji organu I instancji dotyczącej miesięcy – października i listopada 2004 r. W odwołaniu odniósł się do stanu faktycznego dotyczącego miesiąca września 2004 r. oraz innych okresów rozliczeniowych, które stanowią przedmiot odrębnych decyzji. Strona odwołująca się zawarła nadto uwagę dotyczącą zbędności ustaleń dokonanych przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji w zakresie konieczności opodatkowania nabyć środków transportu pomimo, że ustalenia w tym zakresie nie miały wpływu na końcowe rozliczenie. Organ odwoławczy zarzuty odwołania odczytał przede wszystkim jako dotyczące decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r., która była powodem bezpośrednio wpływającym na rozstrzygnięcia dotyczące następnych okresów rozliczeniowych. Po zapoznaniu się z zarzutami odwołania oraz zebranym materiałem dowodowym, Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał organ, iż rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie nieprawidłowości zadeklarowania wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu było prawidłowe, jako że organy podatkowe dokonując weryfikacji rozliczenia podatnika badają jego zgodność z przepisami prawa. Z uwagi na konieczność wydania decyzji w związku z kwestionowaniem poprawności rozliczenia z powodów przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (decyzja wymiarowa w podatku VAT za miesiąc wrzesień 2004 r.) należało zawrzeć w decyzji również ustalenia dotyczące przedmiotowych nieprawidłowości, chociaż nie miały one wpływu na wynik rozliczenia. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących rozliczenia zobowiązania podatnika w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. podniósł organ odwoławczy, iż ewentualne nieprawidłowości po stronie organu, które dotyczą tego okresu rozliczeniowego, były przedmiotem rozważań organów podatkowych, skutkiem których było wydanie decyzji dotyczącej zobowiązania podatku VAT za tenże okres rozliczeniowy. Wskazał organ, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, dotyczącego miesiąca września 2004 r. nie znaleziono podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji w zakresie tego miesiąca, wobec czego brak było również podstaw do zmiany rozstrzygnięcia w zakresie okresu rozliczeniowego jakim jest miesiąc grudzień 2004 r. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik strony zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia organu podatkowego I instancji jako oczywiście błędnego; - art. 122 oraz 124 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a przez to wadliwą ocenę materiału dowodowego sprawy, w tym w szczególności w odniesieniu do przyjęcia tezy o fikcyjności dokonywanych przez skarżącego transakcji handlowych; - art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez obarczenie skarżącego konsekwencjami wypływającymi z faktu, że nierzetelny kontrahent podał numer identyfikacji podatkowej w sposób błędny, a przez to pozbawił podatnika prawa do skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej; -błąd w ustaleniach faktycznych sprawy poprzez przyjęcie, że skarżący nie udokumentował faktu, że sprzedane towary dotarły do miejsca przeznaczenia. Konstruując w ten sposób zarzuty skargi, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W uzasadnieniu skargi, strona, kwestionując stanowisko organów podatkowych wskazała na wyroki – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 464/05; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1625/06 oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zapadłe w sprawach o sygnaturze: C-439/04, C-440/04, C-354/03, C-355/03, C-484/03 oraz C-255/02 wywodząc na tej podstawie o błędnym stanowisku organów podatkowych wyrażonym w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zakres kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle tak ukształtowanych kompetencji stwierdzić należy, iż nie narusza ona przepisów prawa, tak materialnego, jak i procesowego, co uzasadnia oddalenie skargi. Na wstępie należy wskazać, iż w tutejszym Sądzie zawisło kilka spraw ze skarg podatnika W. G., które dotyczą podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005 roku. Treść skarg we wszystkich sprawach jest tożsama pomimo, że niektóre jej zarzuty oraz ich uzasadnienie nie znajdują odniesienia do konkretnie rozpatrywanej sprawy. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja jest jedynie konsekwencją wydania przez organy podatkowe decyzji w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. opisanej we wstępnej części uzasadnienia, to dopóki decyzja ta, jak również decyzje dotyczące podatku od towarów i usług za miesiące październik i listopad 2004 r., będące również konsekwencją rozstrzygnięcia zawartego w decyzji dotyczącej miesiąca września 2004 r., pozostają w obrocie prawnym, to nie sposób podważać stanowiska organów podatkowych zawartego w zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535), w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 w/w ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Na wysokość kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za dany okres rozliczeniowy wpływ ma niewątpliwie wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poprzedni okres rozliczeniowy. Marginesowo Sąd jedynie zauważa, iż z urzędu wiadomym mu jest, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, dotyczącą miesiąca września 2004 r. i określającą podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc została zaskarżona przez W. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zawisła pod sygnaturę I SA/Wr 1832/07. Wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. Sąd oddalił skargę. W związku z tym, że pozostałe zarzuty skargi nie pozostają w związku z przedmiotową sprawą, Sąd odstąpił od ustosunkowania się do nich. Reasumując zatem, skargę złożoną w przedmiotowej sprawie należało jako bezzasadną oddalić, zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.