I SA/Wr 2015/13

Dnia 31 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2010 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi A. N. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...].08.2013 r. (nr [...]), którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...].06.2013 r. (nr [...]) w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie 743 zł z tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] w W. Decyzją z dnia z dnia [...].01.2010 r. (nr [...]) Prezydent Miasta W. ustalił stronie podatek od nieruchomości za 2010 r. w kwocie 21.651 zł. Opodatkowaniem objęto nieruchomości położone w W. przy ul. [...] i [...] (obecnie [...]), a mianowicie: budowle o wartości 57.500 zł, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 43 m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 829,95 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 66,63 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 5.128 m2. Od decyzji tej A. N. nie złożył odwołania. W dniu 29.07.2011 r. podatnik złożył informację w sprawie podatku od nieruchomości, w której dokonał zmian w stosunku do poprzedniej informacji, zgłaszając do opodatkowania grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o pow. 2.401,63 m2, grunty pozostałe o powierzchni 2.869,01 m2; budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 538,99 m2, budynki pozostałe o powierzchni 316,13 m2 oraz budowle o wartości 57.500 zł. A. N. zaznaczył, że wskazana informacja dotyczy nieruchomości położonych w W. przy ul. [...], [...] i [...]. Nadto w piśmie z dnia 9 sierpnia 2011 r. strona wyjaśniła, że zmiany objęte wymienioną informacją powstały na skutek przeprowadzonej inwentaryzacji obiektów oraz zredukowania zakresu działalności prowadzonej firmy. Decyzją z dnia [...].06.2012 r. Prezydent Miasta W. ustalił A. N. podatek od nieruchomości za 2010 r. z tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] w W., zaś w wyniku odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzję tę uchyliło i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia (decyzja SKO z dnia [...].11.2012 r., nr [...]). Według Kolegium nie zostało wyjaśnione, jaka faktycznie powierzania budynku wykorzystywana jest na cele działalności gospodarczej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Prezydent Miasta W. wskazaną na początku decyzją z dnia [...].06.2013 r. ustalił podatek od nieruchomości (z tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] w W.) w kwocie 743 zł. Organ ustalił, że przedmiotowy lokal został ujęty w ewidencji środków trwałych i corocznie były dokonywane od niego odpisy amortyzacyjne. Okoliczność wykorzystywania lokalu na cele działalności gospodarczej potwierdził podatnik w piśmie z dnia 17.01.2013 r. Tak więc do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości organ pierwszej instancji przyjął powierzchnię budynku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą – 37,30 m2 oraz powierzchnię gruntów pozostałych 76,01 m2 oraz zastosował stawki podatku od nieruchomości określone uchwałą Nr XXXII/283/08 Rady Miejskiej W. z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Prezydent Miasta W. podkreślił, że odrębna decyzja z dnia [...].01.2010 r. (nr [...]) obejmowała jedynie nieruchomości w niej wymienione, to jest przy ul. [...] oraz [...] (obecnie nr [...]). Wprawdzie wskazano tam jeszcze adres zamieszkania strony przy ul. [...], ale uczyniono to przez pomyłkę i decyzję w tym zakresie sprostowano postanowieniem z dnia [...].03.2010 r. O tym, że nieruchomość przy ul. [...] nie była objęta decyzją z 2010 r. świadczą dane rejestru gruntów, z których wynika, że jedynie powierzchnie gruntów przy ul. [...] (66,63 m2) oraz [...] (5.128 m2) były poprzednio opodatkowane. W złożonym odwołaniu A. N. zarzucił, że decyzja napisana została w sposób pokrętny, pomijający niewygodne dla organu fakty i że sformułowania decyzji wypaczają, zniekształcają i zaciemniają obraz sytuacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...].08.2013 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium podkreśliło, że z materiału dowodowego jasno wynika, że decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...].01.2010 r. zostały opodatkowane nieruchomości położone: przy ul [...] (dawniej nr [...]) i do opodatkowania przyjęto dane wynikające ze złożonej przez podatnika informacji oraz przy ul. [...], a dane przyjęte do opodatkowania potwierdza pismo Starosty W. z dnia 25.10.2011 r. zarówno w zakresie powierzchni lokalu jak i gruntów. Trudno więc zaakceptować argumentację strony podnoszoną w postepowaniu odwoławczym, że nieruchomość przy ul. [...] została już objęta wcześniejszą decyzją z dnia [...].01.2010 r., gdyż powierzchnia lokalu była już podana w złożonej informacji. Zauważyć bowiem trzeba także, że strona w swojej informacji wyraźnie zaznaczyła, że dotyczy ona nieruchomość przy ul. [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. N. zarzucił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie powinno rozpatrywać sprawy decyzji z dnia [...].06.2013 r. (nr [...]) odrębnie, lecz łącznie z pozostałymi decyzjami w sprawie podatku od nieruchomości za 2008, 2009 i 2011 rok z tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] oraz z (powoływaną wcześniej) decyzją z dnia [...].01.2010 r., a także z decyzją z dnia [...].06.2013 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2011 rok. Skarżący stwierdził, że dopiero łączne uwzględnienie tych wszystkich decyzji pokazuje, że kwota podatku za 2010 r. została już zapłacona, a nawet wystąpiła nadpłata. Skarżący podniósł, że w 2011 r. przeprowadził inwentaryzację powierzchni wszystkich pomieszczeń i okazało się, że istnieją różnice pomiędzy stanem faktycznym, a stanem wcześniej przez niego podanym w informacji w sprawie podatku od nieruchomości oraz, że nie został w informacji zaznaczony adres ul. [...]. Odnosząc się do argumentacji Kolegium A. N. zaznaczył, że nie kwestionuje tego, iż w złożonej informacji nie podał gruntów przy ul. [...], albowiem jego pretensja dotyczy samej powierzchni lokali. Odwołał się do zamieszczonego w skardze zestawienia powierzchni poszczególnych lokali, z którego ma wynikać – jego zdaniem – że powierzchnia lokalu przy ul. [...] obejmowała również lokal przy ul. [...]. Podniósł, że w jednym z pism, jakie przedłożył organowi, skorygował również wartość budowli i że po uwzględnieniu wszystkich korekt powstały nadpłaty a poszczególne lata w podatku od nieruchomości i że powinny być rozliczone w jednej decyzji. Wówczas okazałoby się, że kwota podatku ustalona w niniejszej sprawie została już zapłacona. W piśmie procesowym z dnia 21.12.2013 r. skarżący zaznaczył, że od początku postępowania podatkowego organ odmawiał mu udzielenia informacji i wyjaśnień zarówno w formie pisemnej jak i ustnej, dotyczących nadpłaconego przez niego podatku. Strona zaakcentował, że to, iż adres przy ul. [...] mnie był wyszczególniony w treści decyzji organu podatkowego nie oznacza, że nieruchomość nie została opodatkowana. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie była uzasadniona. Na wstępie trzeba zaznaczyć, że sąd administracyjny został wyposażony jedynie w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, bada tylko jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 z późn. zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem. Dlatego też nie mogły być uwzględnione wnioski skargi, ażeby Sąd dokonał odpowiednich ustaleń faktycznych i potwierdził istnienie nadpłaty w podatku od nieruchomości. Skutkiem rozpatrzenia skargi przez Sąd w niniejszej sprawie mogło być jedynie uchylenie decyzji (stwierdzenie jej nieważności) ale jedynie wtedy, gdyby się okazało, że akt ten naruszał prawo w istotnym stopniu. Jednakże takiego naruszenia nie stwierdzono. Skarga dotyczyła decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2010 r. z tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] w W. Na podstawie zgromadzonych dowodów organ podatkowy ustalił, że skarżący jest właścicielem lokalu użytkowego o powierzchni 37,30 m2 (wraz z przynależnościami), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej, z którym związane jest prawo do gruntu o powierzchni 1.607 m2 w udziale 473/10000, co daje 76,01 m2. Powyższych ustaleń co do przedmiotu opodatkowania, jak również zastosowanych stawek podatku od nieruchomości strona nie podważa. Z przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 z późn. zm., dalej – "u.p.lok.") wynika zasada opodatkowania podatkiem od nieruchomości między innymi właścicieli nieruchomości (pkt 1), zaś przedmiot opodatkowania – stosownie do art. ust. 1 tej ustawy – stanowią między innymi grunty (pkt 1) oraz budynki lub ich części (pkt 2). Prawidłowo zatem, po stwierdzeniu faktu nabycia przez skarżącego w grudniu 2000 r. w drodze kupna przedmiotowej nieruchomości oraz jej dalszego posiadania w 2010 r. organ dokonał jej opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Prawidłowo również zastosowano podwyższoną stawkę podatku od nieruchomości w odniesieniu do lokalu użytkowego, albowiem – jak ustalono – wykorzystywany był w 2010 r. przez stronę do prowadzenia działalności gospodarczej. W tym zakresie więc nie można było stwierdzić, ażeby organ dopuścił się naruszenia prawa. Skarżący kwestionował przedmiotową decyzję zasadniczo dlatego, że jak twierdził, na jej podstawie doszło do podwójnego opodatkowania powierzchni lokalu użytkowego przy ul. [...], gdyż była objęta już wcześniej decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...].01.2010 r. Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że na gruncie podatku od nieruchomości dopuszcza się, ażeby organ podatkowy w odniesieniu do tego samego podatnika i za ten sam okres wydał kilka decyzji określających zobowiązanie podatkowe w tym podatku, mających za przedmiot odrębne nieruchomości. W szczególności odnosi się to przypadku, gdy poszczególne nieruchomości objęte były odrębnymi deklaracjami (przykładowo wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11.01.2013 r., sygn. akt II FSK 1160/11, z dnia 12.12.2012 r., sygn. akt II FSK 763/11, z dnia 18.11.2012 r., sygn. akt II FSK 1718/11 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej "CBOSA"). Przyjąć należy, że nie ma również przeszkód ażeby w odniesieniu do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości osobie fizycznej, ustalenie to odnosiło się do poszczególnych nieruchomości w drodze odrębnych decyzji. Opodatkowaniu poszczególnych nieruchomości odrębnymi decyzjami, nie stoi na przeszkodzie przepis art. 6 ust. 7 u.p.lok. stanowiący, że podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Co więcej, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w prawomocnym wyroku z dnia 12.10.2012 r., odrębne opodatkowanie (w drodze odrębnych decyzji) może dotyczyć samych przedmiotów opodatkowania, nawet gdy wchodzą w skład jednej nieruchomości (sygn. akt I SA/Lu 649/12 – dostępny w CBOSA). Z powyższego wynika, że w sytuacji, w której organ podatkowy na podstawie pisma strony (informacji) dowiedział się w roku 2011 o posiadaniu przez nią nieruchomości nie objętej wcześniejszą decyzją z dnia [...].01.2010 r., uprawniony był do przeprowadzenia postępowania podatkowego i rozstrzygnięcia jedynie w zakresie opodatkowania nowo ujawnionej nieruchomości. Nie można podzielić twierdzeń skargi, że lokal użytkowy znajdujący się przy ul. [...], podlegał już opodatkowaniu na podstawie decyzji z dnia [...].01.2010 r. Okoliczność ta nie wynika z treści wymienionej decyzji, w której wyraźnie podano, jakich nieruchomości dotyczy decyzja (położonych przy ul. [...] oraz [...]. Tymczasem dla stwierdzenia, jakie przedmioty zostały opodatkowane w drodze decyzji przesądzające znaczenie ma jej treść, nie zaś to, czy wskazana tam powierzchnia lokalu była zgodna ze stanem rzeczywistym, czy też odbiegała od rzeczywistości. Analiza wypowiedzi skarżącego wskazuje, że tezę o wcześniejszym opodatkowaniu powierzchni lokalu przy ul. [...], wiąże z okolicznością dokonania inwentaryzacji w 2011 r. i stwierdzenia, że powierzchnie lokali wskazane w decyzji z dnia [...].01.2010 r. nie były ustalone prawidłowo (wykazano nadmierną powierzchnię). Dodać trzeba, że decyzja ta uwzględniała informację złożoną przez podatnika, dotyczącej nieruchomości przy ul. [...]. Jednakże faktycznej zgodności powierzchni określonego lokalu nie można utożsamiać z opodatkowaniem innych (dodatkowych) nieznanych organowi nieruchomości. Jeżeli tak jak twierdzi strona, powierzchnia lokali opodatkowana na podstawie decyzji z dnia [...].01.2010 r. nie odpowiadała rzeczywistości, to może to wskazywać na wadliwość tej decyzji, nie zaś decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Ponadto, jak zasadnie wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., twierdzeniom strony w omówionym zakresie przeczy porównanie powierzchni gruntów, objętych opodatkowaniem na podstawie decyzji. Powierzchnie te zgodne są z urzędowymi danymi dotyczącymi gruntów przy ul. [...] oraz [...]. Nieuzasadniony był też zarzut, ażeby wobec nieprawidłowego – zdaniem strony – opodatkowania na podstawie wcześniej decyzji z dnia [...].01.2010 r. oraz innych decyzji (za inne lata) dotyczących nieruchomości przy ul. [...] i nr [...], organ będące następstwem nieprawidłowości nadpłaty, rozliczył w ramach ustalenia zobowiązania za 2010 r. tytułu posiadania nieruchomości przy ul. [...] (decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie). Zaskarżona decyzja ustala zobowiązanie podatkowe wyrażone kwotowo, a więc wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie do zapłacenia na rzecz gminy podatku (od nieruchomości), tak jak to wynika z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz odpowiednich przepisów p.lok. Zobowiązanie to istnieje niezależnie od tego, czy podatnik posiada nadpłaty z innych tytułów czy też ich nie posiada. Kwestia, i to trzeba podkreślić, faktycznie istniejących nadpłat, czyli stwierdzonych w sposób przewidziany prawem, może mieć znaczenie wyłącznie na etapie wykonania zobowiązania (zapłaty), nie zaś na etapie ustalenia zobowiązania, czyli – w uproszczeniu – ustalenia tego, co jest należne na rzecz gminy z tytułu posiadania określonej nieruchomości. Dotąd powiedziane uzasadniało oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.