I SA/Wr 2068/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" S.A. w L. na interpretacje indywidualną Ministra Finansów- Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza na rzecz skarżącej od Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w P. 457,00 ( czterysta pięćdziesiąt siedem ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. orzeka, że akt wymieniony w pkt I nie podlega wykonaniu. Wnioskiem z dnia 5 lutego 2014 "A" SA( Wnioskodawca, Skarżąca) zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa w zakresie podatku We wniosku podała, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT jak również podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka obecnie planuje objęcie udziałów w innej krajowej spółce kapitałowej. Objęcie udziałów ma nastąpić przez wniesienie towarów i usług w rozumieniu ustawy VAT (dalej: aport), które podlegać będą opodatkowaniu VAT. Aport nie będzie stanowił przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Spółka planuje, realizację tej operacji w sposób następujący: ▪ składniki majątku stanowiące aport zostaną wycenione przez niezależnego rzeczoznawcę; ▪ wartość objętych przez Spółkę udziałów według wartości nominalnej odpowiadać będzie wartości netto wnoszonego aportu (wg wyceny rzeczoznawcy), natomiast kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Spółkę, uregulowana zostanie przez Inną Spółkę na rzecz Spółki w formie pieniężnej. Podatek należny VAT ustalony przez Spółkę od przekazania aportu, zostanie ujawniony w deklaracji podatkowej VAT-7 złożonej za miesiąc powstania obowiązku podatkowego w związku z tą czynnością i rozliczony z właściwym urzędem skarbowym. W jakiej wysokości Spółka będzie zobowiązana rozpoznać przychód podlegający opodatkowaniu w związku z objęciem udziałów w Innej Spółce w zamian za aport. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm. dalej zwaną updop) i art. 12 ust. 4 pkt 9 przychodem podlegającym opodatkowaniu jest nominalną wartość udziałów objętych w zamian za aport, których wartość jest równa wartości netto aportu. Natomiast kwota VAT należnego przekazana Spółce przez Inną Spółkę otrzymującą aport nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym. Przyjęcie innego stanowiska w takiej sytuacji naruszałoby zasadę neutralności VAT, wyrażoną w Dyrektywie UE 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Kwota należnego VAT nie stanowi bowiem dla Spółki definitywnego przysporzenia majątkowego, gdyż musi zostać przekazana do właściwego urzędu skarbowego. Tym samym należny podatek od towarów i usług, jako obciążający bezpośrednio Inną Spółkę (w związku z wniesieniem do niej aportu na pokrycie obejmowanych udziałów) pozostaje dla Spółki neutralny dla celów rozliczenia podatku dochodowego. Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając z upoważnienia Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie powstania przychodu podatkowego z tytułu objęcia udziałów w spółce kapitałowej. Natomiast w zakresie skutków podatkowych wynikających z otrzymania od spółki kapitałowej środków pieniężnych stanowiących równowartość należnego podatku od towarów i usług za nieprawidłowe. Przytaczając brzmienie art. 12 ust. 1 pkt 7 updpop wskazał, że z tytułu objęcia udziałów w Innej Spółce w zamian za wkład w postaci składników majątkowych powstanie po stronie Spółki przychód podatkowy. Przychód ten będzie równy – stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wartości nominalnej objętych w Innej Spółce udziałów. Następnie szeroko omówił dokonywania wyceny wartości rzeczowych składników aportu. Jednocześnie Organ wyraził pogląd, że środki pieniężne przekazane przez Inną Spółkę na rzecz wnoszącego aport (Wnioskodawcy) nie mają charakteru podatku, bowiem zgodnie z art. 6 ustawy Ordynacja podatkowa, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Otrzymane przez Spółkę środki pieniężne w wysokości równowartości należnego podatku od towarów i usług wynikającego z faktury VAT potwierdzającej wniesienie aportu nie są podatkiem, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, otrzymane przez Wnioskodawcę od Innej Spółki środki pieniężne w kwocie odpowiadającej podatkowi od towarów i usług należnemu z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego do Innej Spółki będą przychodem podatkowym na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Skarżąca w rzuciła: naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 12 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 14 ust. 1-3 updop , przez błędną wykładnię i uznanie, że przepisy te uprawniają organy podatkowe do określenia przychodu podatkowego w wysokości innej niż nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, oraz; art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o updop przez błędne uznanie, iż wykazana na fakturze i otrzymana w ramach transakcji odpłatnego zbycia towarów kwota podatku należnego VAT - w związku transakcją polegającą na wniesieniu aportu do innej krajowej spółki kapitałowej (dalej: Inna Spółka) - nie stanowi kwoty podatku VAT w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o updop, a co za tym idzie stanowi przychód podlegający opodatkowaniu; Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przez rażące naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, tj. uznanie, że dla celów kalkulacji podatku dochodowego podatek należny VAT otrzymany w formie pieniężnej w związku z wniesieniem aportu nie stanowi kwoty podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o updop przy przyjęciu przeciwnego poglądu w równolegle wydanej interpretacji dotyczącej podatku VAT; W uzasadnieniu Skarżąca, w pierwszej kolejności wskazała, że zawarta w uzasadnieniu interpretacji sugestia, że nominalna wartość udziałów powinna być inna niż określona pomiędzy wspólnikami, powoduje, że Spółka nie może mieć pewności co do stanowiska prawnego Organu. Dlatego Spółka nie zgadza się z zaprezentowaną przez Organ interpretacją zakresu odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1-3 ustawy o CIT. Przyjęcie bowiem, że odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1-3 zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT oznacza możliwość określenia przez organ podatkowy przychodu w wartości innej niż wartość nominalna obejmowanych udziałów y de facto możliwości ingerowania przez organ podatkowy w sposób ustalenia wartości uzgodniony pomiędzy wspólnikami. Żaden przepis ustawy o updop nie daje podstawy do stwierdzenia, że przychodem wspólnika z tytułu objęcia udziałów (akcji) w zamian za aport miałaby być rynkowa wartość obejmowanych udziałów akcji, a do tego prowadzi stanowisko Organu. Dalej wskazała, że w świetle art. 12 ust 1 pkt 1 updop przychodem podatkowym może być tylko przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym. Tymczasem kwota należnego VAT nie stanowi dla Spółki (wnoszącej aport) definitywnego przysporzenia majątkowego, gdyż jest ona przekazywana na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Stąd też w niniejszej sprawie zapłata podatku VAT przez Spółkę otrzymującą aport nie mieści się w definicji przychodu określonej w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o updop. Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy updop do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Przepis ten służy realizacji powyższego celu - nieopodatkowania nietrwałych przyrostów majątku. Taki bowiem charakter ma podatek należny, który jest otrzymywany w cenie od kontrahenta i przekazywany do urzędu skarbowego. Ustawa o updop nie zawiera definicji podatku od towarów i usług, niemniej jednak na gruncie art. 5 ustawy VAT, wniesienie aportu (jest uznawane za odpłatną dostawę towarów i usług, od której naliczany jest przez dostawcę należny podatek VAT. Tak więc wniesienie aportu opodatkowane jest VAT należnym na analogicznych zasadach jak dostawa towarów lub świadczenie usług. W przypadkach tych nabywca płaci na rzecz dostawcy cenę obejmującą również podatek należny od towarów i usług, który jest przekazywany przez dostawcę na rachunek właściwego urzędu skarbowego. W związku z powyższym, w myśl art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o updop podatek ten nie stanowi przychodu podatkowego. Przyjęcie zaprezentowanego przez Dyrektora IS stanowiska sprowadzałoby się do uznania należnego podatku VAT za przychód podlegający opodatkowaniu w każdym przypadku odpłatnej dostawy towarów i usług (w tym aportu), co naruszałoby art. 12 ust. 4 pkt. 9 ustawy o updop przepis byłby w efekcie przepisem pustym) i w konsekwencji naruszałoby również zasadę neutralności podatku VAT, wyrażoną w Dyrektywie UE 2006/112. Należy bowiem zauważyć, że zasada neutralności podatku VAT oznacza m.in., iż otrzymanie bądź zapłacenie podatku VAT powinno być neutralne z punktu widzenia podatków dochodowych, tj. nie stanowić ani przychodu ani kosztu uzyskania przychodów. Skarżąca wskazała również, że Dyrektor IS, rozpatrując Wniosek Spółki z dnia 30 stycznia 2014r., w Interpretacji dot. VAT uznał, że w tych samych okolicznościach podstawa opodatkowania w podatku od towarów i usług winna być ustalona w wysokości wartości nominalnej obejmowanych udziałów i w efekcie dodatkowa płatność stanowi podatek VAT należny od transakcji aportu. Tymczasem, w zaskarżonej Interpretacji wyraził w istocie przeciwny pogląd, uznając, że dodatkowa płatność nie została uiszczona na poczet podatku VAT należnego i stanowi dodatkowy przychód Spółki. Spółka podkreśliła, że w odpowiedzi na Wezwanie, Dyrektor IS działając z upoważnienia Ministra Finansów w żaden sposób nie ustosunkował się do przedstawionych przez Spółkę zarzutów wskazujących na powyższą sprzeczność. Wydanie równolegle dwóch sprzecznych interpretacji indywidualnych przez ten sam organ podatkowy w sprawie tego samego wnioskodawcy stanowi naruszenie zasady zaufania wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270.) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. "Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. – art. 146 § 1 upsa. W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżona interpretacja narusza prawo. Istota sporu sprowadza się do oceny, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwoty podatku należnego VAT wykazanego w fakturze dokumentującej wniesienia do spółki aportu w postaci niepieniężnej innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Należy podkreślić, że wbrew ocenie Ministra Finansów, z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że mamy do czynienia z kwotą podatku należnego wynikającą z faktury, a nie z "równowartością VAT należnego wynikającą z umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy tymi podmiotami". Spółka wskazuje bowiem wyraźnie i jednoznacznie, że w związku z wniesieniem aportu wystawi fakturę, w której m. in. będzie określona wartość netto wkładu niepieniężnego oraz należny od tej transakcji podatek VAT. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych jak również ustawa o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia "należnego podatku od towarów i usług". W ocenie Sądu, analizując ustawę o podatku od towarów i usług, można i należy przyjąć, że podatek należny jest to kwota podatku VAT określona w fakturze wystawionej przez podatnika. Jest to podatek obliczany od wartości sprzedanych towarów i usług, który należy odprowadzić do urzędu skarbowego. Podatnik ma jednak prawo pomniejszyć to zobowiązanie o podatek naliczony. Zgodnie z art. 106 ustawy o VAT Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Nie można więc utożsamiać w sposób bezpośredni, jak czyni to Minister Finansów, podatku należnego od towarów i usług z podatkiem w rozumieniu art. 6 Ordynacji podatkowej. Podatek należny jest swoistą konstrukcją ustawy o podatku od towarów i usług i znaczenie tego pojęcia należy ustalać przede wszystkim na gruncie tej ustawy. Odnotować przy tym należy, że faktura VAT jest wystarczającym i koniecznym warunkiem żądania całej określonej w niej kwoty. Celem dochodzenia należnego podatku VAT określonego w fakturze, jej wystawca nie jest zobowiązany do zawierania jakichkolwiek odrębnych umów, jednocześnie jednak jest zobowiązany do jej ujęcia w stosownej ewidencji prowadzonej dla celów podatku VAT. Okoliczność zawarcia umowy między stronami w przedmiocie sposobu (formy) przekazania tej kwoty jest zagadnieniem z punktu widzenia klasyfikowania podatkowego tej kwoty zagadnieniem obojętnym. W konsekwencji nie może budzić wątpliwości, że kwota podatku należnego wynikająca z faktury dokumentującej wniesienie aportu do spółki będzie stanowiła podatek należny, który nie stanowi przychodu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 updop. Przedstawiony pogląd Sądu koresponduje z jedną z podstawowych zasad podatku od towarów i usług tj. zasadą neutralności tego podatku. Wskazać przy tym należy, że kwestia określenia podstawy opodatkowania i wysokości podatku należnego była przedmiotem odrębnej interpretacji i w tym zakresie skarżąca korzysta z ochrony przewidzianej w art. 14k Ordynacji podatkowej. Prezentowane przez Ministra Finansów stanowisko opiera się na ocenie prawnej wyrażonej w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21.02.2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1277/10. Niemniej jednak ocena ta została sformułowana w oparciu o stan faktyczny, który nie jest tożsamy ze stanem faktycznym przedstawionym przez Spółkę we wniosku o udzielnie interpretacji indywidualnej. Wnioskodawca przedstawiając zdarzenie przyszłe, które było przedmiotem rozważań WSA w Warszawie podał, że Spółka wniesie do spółki osobowej - jednorazowo lub w transzach - jako wkład niepieniężny wybraną część lub wszystkie przysługujące jej prawa i inne składniki. Przedmiot wkładu nie będzie stanowił przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Z tytułu dokonania przedmiotowej transakcji, na podstawie przepisów ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Spółka będzie opodatkowana tym podatkiem. Przed dokonaniem wkładu Spółka zleci rzeczoznawcy przeprowadzenie wyceny wartości rynkowej przedmiotu wkładu. Dla celów niniejszego wniosku i powołanej w nim argumentacji, Spółka przyjęła założenie, że ustalona w ten sposób wartość rynkowa (bez podatku VAT) zostanie określona jako 100 jednostek. Odpowiednio, wartość rynkowa z podatkiem VAT będzie wynosić 122 jednostki. W zależności od bieżących potrzeb biznesowych, zakres działania spółki osobowej może ewoluować i objąć w przyszłości nowe obszary. W związku z wniesieniem przez spółkę wkładu niepieniężnego do spółki osobowej zostaną zawarte dwie umowy: 1. Umowę zmieniająca umowę spółki osobowej, która będzie podstawą do przejścia Praw i Innych Składników ze Spółki na spółkę osobową oraz uzyskania przez spółkę "udziału kapitałowego" w spółce osobowej w wysokości odpowiadającej wartości netto Praw i Innych Składników będących przedmiotem wkładu, oraz 2. Umowę pomiędzy Spółką a spółką osobową (dalej: "Umowa Dodatkowa"), w której strony uzgodnią, że w związku z wniesieniem wkładu, spółka osobowa uiści dodatkowo na rzecz Skarżącej w formie pieniężnej kwotę stanowiącą 22% wartości netto Praw i Innych Składników będących przedmiotem wkładu (dalej: "Dodatkowa Płatność"). Kwota Dodatkowej Płatności zostanie obliczona z zastosowaniem metody "od stu, a nie "w stu". Umowa Dodatkowa określi również termin płatności Dodatkowej Płatności. Suma obu wartości, tj. wartości netto Praw i Innych Składników będących przedmiotem wkładu niepieniężnego oraz Dodatkowej Płatności, będzie równa wartości rynkowej przedmiotu wkładu z podatkiem VAT (tj. 122 jednostki). Uzyskanie przez Spółkę udziału kapitałowego w spółce osobowej w wysokości odpowiadającej wartości netto Praw i Innych Składników będących przedmiotem wkładu, nastąpi w dacie zawarcia umowy zmieniającej umowę spółki osobowej. W tym samym momencie przejście Praw i Innych Składników ze Spółki na spółkę osobową stanie się prawnie skuteczne. W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z wniesieniem przez Skarżącą wkładu niepieniężnego w postaci Praw i Innych Składników do spółki osobowej powstanie dla Spółki lub spółki osobowej przychód podatkowy stosownie do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ? Analizując powyższe okoliczności, w ocenie Sądu należy dojść do wniosku, że kwota otrzymana przez wnioskodawcę nie będzie kwotą podatku należnego – kwotą obliczoną i wykazaną w fakturze. Będzie to kwota stanowiąca równowartość należnego podatku od towarów i usług to zaś czyni bezprzedmiotowym nawiązywanie do tego wyroku w okolicznościach faktycznych przedstawionych przez Spółkę w niniejszej sprawie. Na marginesie tylko należy odnotować, że Sąd podziela ocenę prawną wyrażoną w powołanym wyroku WSA w Warszawie odnośnie stanu faktycznego będącego podstawą orzekania przez WSA w Warszawie. W nawiązaniu do powyższego odnotować trzeba wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 853/12, w którym Sąd rozpoznając analogiczne zagadnienie prawne sformułowane w oparciu o tożsamy stan faktyczny jak w sprawie niniejszej stwierdził, "W wydanej interpretacji Organ podnosi także, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1277/10. Z porównania obu tych spraw i złożonych w nich wniosków o wydanie interpretacji wynikają jednak istotne poważne różnice pomiędzy nimi. Na tyle istotne, że oba rozstrzygnięcia mogą dotyczyć odmiennie różnych sytuacji prawnych. Przedkładanie więc rozstrzygnięcia sądowego z tamtej sprawy na grunt zaskarżonej interpretacji jest nieuzasadnione". Niezależnie od przedstawionych wyżej uwag, dokonując oceny zaskarżonej interpretacji indywidualnej należy dostrzec i wytknąć dalece idąca powściągliwość, wręcz lakoniczność uzasadnienia. Organ przede wszystkim nie wyjaśnił na jakiej podstawie i w oparciu o jakie przesłanki przyjął, że kwota podatku należnego obliczona i wykazana w fakturze VAT, zgodnie z przepisami regulującymi ten podatek nie jest podatkiem należnym VAT ale jest kwotą "stanowiącą równowartość podatku należnego VAT". Taka klasyfikacja nie znajduje uzasadnienia w przedstawionym we wniosku Spółki zdarzeniu przyszłym. Organ interpretujący nie wskazał także przepisu, z którego ewentualnie wynikałoby, że jeżeli przedmiotem dostawy jest aport składnika majątkowego nie będącego przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa do spółki to kwotę podatku należnego określoną w fakturze należy traktować nie jako kwotę podatku należnego ale jako jego równowartość a podstawą ustalenia tej kwoty jest odrębna umowa między kontrahentami. W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw do czynienia dystynkcji pomiędzy fakturą dokumentującą "zwykłą" sprzedaż a fakturą dokumentującą wniesienia aportu a w konsekwencji brak jest podstaw aby w sposób odmienny traktować kwotę podatku należnego określoną w każdej z tych faktur. Uznanie zasadności zarzutu naruszenia art. 12 ust. 4 pkt 9 updop. czyni zbędnym odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze. Minister Finansów dokonując ponownej oceny wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uchylił na podstawie art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zaskarżoną interpretację.