I SA/Wr 207/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca) sędzia WSA Marta Semiczek Protokolant: starszy asystent sędziego Anna Kruś po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako płatnika z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od września do grudnia 2012 r. postanawia z urzędu zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżoną decyzją, Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z [...] marca 2014 r. (nr [...]), którą orzeczono o odpowiedzialności podatkowej A Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca spółka) jako płatnika z tytułu pobranych i niewpłaconych na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od września do grudnia 2012 r., określając wysokość tych należności za wskazane miesiące oraz umorzono - jako bezprzedmiotowe - postępowanie podatkowe w sprawie wywiązywania się z obowiązków płatnika w zakresie ustalania, pobrania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od kwietnia do sierpnia 2012 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy podatkowe obu instancji uznały na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że umowa outsourcingu, na podstawie której skarżąca spółka przekazała swoich [...] pracowników innemu podmiotowi, nie stanowi przejścia zakładu pracy w trybie art. 231 Kodeksu pracy. Jak bowiem ustalono, skarżąca spółka nie przekazała żadnych składników majątkowych, a pracownicy dalej świadczyli pracę na jej rzecz, nie zmieniając miejsca i stanowiska pracy. Motywem zawarcia tego typu umowy było ograniczenie kosztów zatrudnienia (składki na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy), a rola "nowego" pracodawcy sprowadzała się jedynie do dostarczenia zatrudnionym pracownikom wynagrodzeń, które wcześniej obliczyła i przekazała skarżąca spółka. W konsekwencji, to skarżąca spółka a nie podmiot przejmujący, była płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń "przekazanych" pracowników za okres od września do grudnia 2012 r. Ziściła się zatem hipoteza normy prawnej wyrażona w art. 30 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.) o odpowiedzialności skarżącej jako płatnika z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na rzeczony podatek dochodowy za podany okres. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że także Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał skarżącą spółkę za płatnika składek na ubezpieczenie społeczne pracowników od [...] sierpnia 2012 r., co ma odzwierciedlenie w decyzjach z [...] lutego 2014 r. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, zarzuciła naruszenie: - art. 199a O.p. w związku z art. 1891 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez jego niezastosowanie i samodzielne ustalenie pozorności czynności prawnej, w sytuacji gdy takie uprawnienie należy wyłącznie do kognicji sądu powszechnego; - art. 8 O.p. w związku z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez błędną wykładnię tych przepisów i bezpodstawne orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej płatnika z tytułu pobranych i niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie od września do grudnia 2012 r.; - art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 210 § 1 O.p. przez sprzeczność ustaleń organu I instancji z zebranym materiałem dowodowym, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w całości, pominięcie i nierozpoznanie dowodów zgłoszonych przez stronę w toku postępowania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie wraz z jego argumentacją. Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2015 r. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), połączył sprawy o sygn. akt I SA/Wr 207/15 i I SA/Wr 208/15 do wspólnego rozpoznania, gdyż pozostają one ze sobą w związku. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, że przed Sądem Okręgowym w Z. toczą się postępowania dotyczące ustalenia, kto jest płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne za okresy objęte zaskarżoną decyzją. W związku z tym, pełnomocnik wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania sprawy przed sądem powszechnym. Pełnomocnik strony przeciwnej wniósł o oddalenie tego wniosku. Mając na uwadze podniesioną powyżej okoliczność, Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej spółki do przedłożenia stosownych dowodów. W piśmie z [...] września 2015 r. pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, że sprawa prowadzona przed Sądem Okręgowym w Z. nosi sygnaturę akt IVU [...] i przedłożył m.in.: [...] decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z [...] lutego 2014 r. uznające, że skarżąca spółka od [...] sierpnia 2012 r. jest płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne pracowników, których dotyczyła umowa outsourcingu oraz odwołanie z [...] kwietnia 2014 r., którym zaskarżono ww. decyzje. Na zapytanie tut. Sądu, Sąd Okręgowy w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w piśmie z [...] września 2015 r. potwierdził fakt prowadzenia postępowania w sprawie, na jaki powołał się pełnomocnik skarżącej spółki i wskazał, że rozprawa, która odbyła się w dniu 1 września 2015 r., została odroczona na termin z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozumieniu przywołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W sprawie sądowoadministracyjnej mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym (kwestią prejudycjalną) wówczas, gdy uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w innej sprawie, wpływa na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Ponadto, zawieszenie postępowania sądowoadministarcyjnego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a., powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (vide postanowienia NSA: z 7 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OZ 737/15; z 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08 – dostępne: CBOSA na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze kryteria, jakie należy brać pod uwagę przy fakultatywnym zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że wynik postępowania w sprawie o sygn. akt IVU [...] zawisłej przed Sądem Okręgowym w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, będzie miał zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W postępowaniu tym sąd powszechny rozstrzygnie bowiem, czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. prawidłowo uznał w swoich decyzjach z [...] lutego 2014 r., że skarżąca spółka w okresie od [...] sierpnia 2012 r. była płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne pracowników, o których jest mowa we wspomnianej umowie outsourcingu. W uzasadnieniach tychże decyzji, podobnie jak w zaskarżonej decyzji, zakwestionowano skuteczność przekazania owych pracowników w trybie art. 231 Kodeksu pracy (przekazanie zakładu pracy). Podkreślić w tym miejscu należy, że na ww. decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – jak to wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji – organ odwoławczy powołał się przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z kolei, ocena ta doprowadziła do uznania, że na skarżącej spółce – jako płatniku – ciążyła odpowiedzialność podatkowa z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń pracowniczych za wskazany powyżej okres. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie przed tut. Sądem i sądem powszechnym, zachodzi tożsamość przedmiotowa w koniecznych dla rozstrzygnięcia kwestiach, bowiem zarówno skarżona decyzja, jak i sprawa będąca przedmiotem postępowania przed wskazanym sądem powszechnym, dotyczy oceny prawidłowości uznania skarżącej spółki za płatnika składników wchodzących w skład wynagrodzenia pracowniczego. W konsekwencji tak ustalonego stanu faktycznego sprawy Sąd przyjął, że dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji wymaga rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Okręgowy w Z. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt IVU [...], które jest istotne dla wyniku niniejszego postępowania. Zatem, celowym i uzasadnionym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.