I SA/Wr 3427/02
WyrokWSA we Wrocławiu2004-11-09
Skład orzekający: Andrzej Cisek, Anetta Chołuj, Józef Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wydane w sytuacji, gdy decyzja, od której odwołanie zostało wniesione, została następnie stwierdzona nieważnością w postępowaniu wznowionym, może pozostać w obrocie prawnym?Ratio decidendi
Zaskarżone postanowienia stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz poprzedzające je decyzje organów podatkowych nie mogą pozostać w obrocie prawnym, ponieważ zostały wydane w oparciu o decyzję, która następnie została uchylona przez sąd administracyjny w wyniku stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody D. o wykreśleniu spółki cywilnej z ewidencji działalności gospodarczej. Ta okoliczność stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, co obliguje sąd do uchylenia kwestionowanych postanowień i decyzji.Stan faktyczny
Spółka cywilna A wystąpiła o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług. Urząd Skarbowy odmówił umorzenia, a Izba Skarbowa uchyliła tę decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na wyrejestrowanie spółki. Następnie Urząd Skarbowy umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe wobec poszczególnych wspólników. Izba Skarbowa stwierdziła niedopuszczalność odwołania wniesionego przez spółkę cywilną. Spółka wniosła skargę, podnosząc sprzeczność postanowień z prawem. Sąd administracyjny uchylił zaskarżone postanowienia i poprzedzające je decyzje, wskazując na stwierdzenie nieważności decyzji o wykreśleniu spółki z ewidencji.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienia oraz poprzedzające je decyzje Urzędu Skarbowego w D.Pełny tekst orzeczenia
I SA/ Wr 3427/02- 3428/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędziowie Asesor WSA Anetta Chołuj NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Protokolant Agnieszka Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2004 r. sprawy ze skargi Spółki Cywilnej A - K. P. i M. P. na postanowienia Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienia oraz poprzedzające je decyzje Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] (Nr [...]oraz Nr [...]).
Sygnatura akt I SA/Wr 3427-3428/02
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...]uzupełnionym pismem z dnia [...], K.P. i M. P. wystąpili o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług związanych ze spółką cywilną A za okres od marca 1996 r. do lutego 1997 r.
Decyzją z dnia [...] (nr [...]) Urząd Skarbowy w D. odmówił Spółce umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okres od marca 1996 r. do lutego 1997 r. w kwocie [...].
Rozpatrując odwołanie od tej decyzji, Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. decyzją z dnia [...] (nr [...]) uchyliła zaskarżoną decyzję w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Spółka z dniem [...]została wyrejestrowana z ewidencji podatników, a skoro tak, to zaskarżona decyzja nie mogła być wydana na spółkę cywilną, ponieważ w dacie wydania decyzji Spółka nie istniała.
Z tego samego powodu nie doszło do jej doręczenia. Powyższa decyzja stanowi przedmiot skargi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu (I SA/Wr 2357/02). Przedmiotem odrębnej skargi przed Sądem jest decyzja Izby Skarbowej wydana w przedmiocie zaległości Spółki jako płatnika (I SA/Wr 4096/01).
Po otrzymaniu decyzji Izby Skarbowej, Urząd Skarbowy w D. postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) wyznaczył K. P. trzydniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie materiału zebranego w sprawie umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług. Strona nie skorzystała z uprawnienia. Po upływie wskazanego terminu, Urząd Skarbowy w D. decyzją z dnia [...] (nr [...]), skierowaną do K. P., umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za okres od marca 1996 r. do lutego 1997 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że skoro spółka cywilna A została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej i wyrejestrowana z ewidencji podatników, to wniosek z dnia [...] o umorzenie zaległości ciążących na tej spółce należy traktować, jako indywidualny wniosek każdej ze stron wymienionych we wniosku. Organ podatkowy wskazał, że na K. P. nie ciążą żadne zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za wskazany okres od marca 1996 r. do lutego 1997 r., stąd postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.
Podobnie postąpił Urząd Skarbowy w D. wobec M. P., wyznaczając mu postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) trzydniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie materiału zebranego w sprawie umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług, a następnie wydając w dniu [...]decyzję o umorzeniu, jako bezprzedmiotowego, postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za okres od marca 1996 r. do lutego 1997 r. W motywach rozstrzygnięcia powołano się na wykreślenie spółki cywilnej A z ewidencji gospodarczej i podatkowej, stwierdzając przy tym, że na M. P. nie ciążą żadne zaległości w podatku od towarów i usług, a zatem postępowanie w tym przedmiocie umorzenia zaległości jest względem M. P. bezprzedmiotowe.
Pismem z dnia [...]spółka cywilna A - M. P. i K. P. - odwołała się od obu decyzji. W uzasadnieniu stwierdzono, że spółka cywilna A nie została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej, gdyż wykreślenie dotyczy to spółki cywilnej "B".
2
Sygnatura akt I SA/Wr 3427-3428/02
Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., powołując jako podstawę prawną art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 z późn. zm), postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), stwierdziła niedopuszczalność odwołania wniesionego przez spółkę cywilną A od decyzji wydanej K. P., z przyczyn podmiotowych, albowiem spółka cywilna A nie jest stroną w sprawie ani adresatem zaskarżonej decyzji.
Podobne postanowienie (z dnia [...], nr [...]) z analogicznym uzasadnieniem Izba Skarbowa skierowała do M. P.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka cywilna A - K. P., M. P. - podniosła, że postanowienia Izby Skarbowej oraz decyzje Urzędu Skarbowego są sprzeczne z ustawą i mają na celu obejście ustawy, co jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Działanie Izby Skarbowej nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z żadnej ochrony.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. wniosła o oddalenie skargi stwierdzając, że w sprawie nie ma przesłanek do zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonych postanowieniach.
Bezsporne pozostaje w sprawie pozostaje, że na spółce cywilnej A K. P. i M. P. - ciążą długi podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług. Nie ma także wątpliwości co do tego, że spółka ta z dniem [...], decyzją Burmistrza D., a następnie w postępowaniu odwoławczym decyzją Wojewody D. (kserokopie akt przy skargach do NSA - I SA/Wr 4096, I SA/Wr 2357/02), została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej, a także z bazy podatników Urzędu Skarbowego w D. A skoro tak, to trafnie Urząd Skarbowy w D. decyzjami z dnia [...] (nr [...] i nr [...]) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie z wniosku K. P. i M. P. o umorzenie długów spółki cywilnej A. Stąd też właściwe było wydanie w postępowaniu odwoławczym postanowień stwierdzających niedopuszczalność odwołania, gdyż odwołania od tych decyzji wniosła spółka cywilna "A", a nie K. P. i M. P., którzy byli adresatami decyzji.
Izba Skarbowa poinformowała nadto (choć jej zdaniem fakt ten nie ma wpływu na zaskarżone postanowienie), że przedmiotem skargi przed NSA we Wrocławiu (II SA/Wr 2915/2001) jest także decyzja Wojewody D. o wykreśleniu spółki cywilnej "A z ewidencji działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów
Sygnatura akt I SA/Wr 3427-3428/02
kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w tym także na postanowienia wydane na podstawie norm podatkowo-prawnych.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno postanowienia u-chybiającemu prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Zaskarżone postanowienia jak i poprzedzające je decyzje nie mogą pozostać w obrocie prawnym, gdyż wydano je z powołaniem się na decyzję, która została następnie uchylona przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Należy przede wszystkim zauważyć, że zarówno w decyzji Izby Skarbowej z [...] (nr [...]), jak i w następujących po niej decyzjach Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] (nr [...] i nr [...]) organy podatkowe powołały się na fakt wykreślenia z urzędu z dniem [...] z ewidencji działalności gospodarczej spółki cywilnej A, co znalazło wyraz w decyzji Wojewody D. z dnia [...] (nr [...]). Izba Skarbowa przyjęła, że wobec tego faktu, decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług nie mogła być wydana spółce cywilnej A - K. P., M. P., ponieważ podmiot taki nie istniał w dacie orzekania.
Jednakże wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2004 r. (3 II SA/Wr 2915/01), wydanym po rozpoznaniu skargi K. P. i M. P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]. (nr [...]) w przedmiocie wykreślenia z urzędu z dniem [...]z ewidencji działalności gospodarczej wpisu spółki cywilnej A, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody D. W takim stanie rzeczy zaistniała - określona w art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) - przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych spółki cywilnej A". Okoliczność ta - stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - obligowała Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do uchylenia kwestionowanych postanowień oraz poprzedzających je decyzji.
Niezależnie od zasadniczej przyczyny wyeliminowania wspomnianych orzeczeń z obrotu prawnego, należy zwrócić uwagę na przewidziany w art. 122 Ordynacji podatkowej obowiązek podejmowania przez organy podatkowe wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Powinność ta obejmuje również prawidłowe ustalenie wnioskodawcy w danej sprawie a także określenie strony postępowania. W razie wątpliwości zaistniałych w sferze podmiotowej danej sprawy zadaniem organów jest wyjaśnienie - przy udziale pozostałych uczestników postępowania - kto w istocie jest wnioskodawcą i komu przysługuje przymiot strony. Akta podatkowe sprawy wskazują, że kwe-
4
Sygnatura akt I SA/Wr 3427-3428/02
stie te nie zostały dostatecznie wyjaśnione, organy podatkowe zaś - bez zwrócenia się do wnioskodawców o zajęcie stanowiska - dokonywały samodzielnie modyfikacji podmiotowych, przyjmując w trakcie postępowania, że wnioskodawcą w sprawie nie jest spółka cywilna "A lecz indywidualnie każdy ze wspólników, i do każdego z nich kierując rozstrzygnięcia, mimo że w odwołaniach od decyzji Urzędu Skarbowego w D. niedwuznacznie wskazano spółkę cywilną A", choć we wniosku wszczynającym postępowanie (pisma z [...] i [...]) ujęto wyłącznie K. P. i M. P.
W ponownym postępowaniu rzeczą organów podatkowych będzie więc przede wszystkim wyjaśnienie - przy udziale autorów wniosku o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług - kto jest wnioskodawcą w sprawie - spółka cywilna czy jej poszczególni wspólnicy.
Wobec zaistnienia przesłanki dającej podstawę do wznowienia postępowania oraz niejednoznacznego określenia przez organy podatkowe strony postępowania, należało -stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło