I SA/Wr 625/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 27 lutego 2023 r. nr SKO 4121/263/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 i I ratę 2022 r. postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2023 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 16 sierpnia 2023 r. (dowód: k. 14 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2023 r. (I SA/Wr 625/23, I SPP/Wr 110/23), którym odmówiono przyznania prawa pomocy. Na skutek sprzeciwu strony skarżącej postanowieniem z dnia 5 stycznia 2024 r. Sąd utrzymał w mocy ww. postanowienie Referendarza sądowego. Wobec powyższego pismem z 17 stycznia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2023 r., tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 lutego 2024 r. (dowód: k. 21 akt sądowych). Jak wynika z akt sprawy, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wspomnieć należy, że po doręczeniu wskazanego wezwania skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jak też wnioskiem o wyłączenie referendarza sądowego i sędziego sprawozdawcy. Postępowania wywołane kolejnymi wnioskami i zażaleniami skarżącego zostały zakończone. W szczególności zaś zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 27 lutego 2024 r. o odmowie wyłączenia sędziego sprawozdawcy zostało odrzucone. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r. (III FZ 351/25) oddalił zażalenie skarżącego na to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Pismem tego rodzaju w niniejszej sprawie była wniesiona skarga. Z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że po wezwaniu strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Złożenie przez stronę w terminie zakreślonym na uiszczenie opłaty sądowej wniosku o przyznanie prawa pomocy czyni poprzednie wezwanie niebyłym i po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeśli nastąpiła odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przewodniczący powinien ponownie wezwać stronę o uiszczenie należnych opłat (zob. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem po utrzymaniu w mocy postanowienia Referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy skarżącemu, skierowano do strony skarżącej wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wraz ze stosownym pouczeniem. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 2 lutego 2024 r. Oznacza to, że termin 7-dniowy do uiszczenia wpisu sądowego upływał z dniem 9 lutego 2024 r. (piątek). W zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, lecz wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego należy wyjaśnić, że bezskuteczny upływ terminu wynikającego z powtórnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy wniesiony w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie może uchylić skutków prawomocności wcześniej wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu (zob. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 220). Postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone, a więc zaistniał obowiązek ponownego wezwania skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2005 r., II FZ 58/05, ONSAiWSA 2005, Nr 6, poz. 118). Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza bowiem obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu, od którego nie zwalnia nawet ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 maja 2007 r., II FSK 649/06; z 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10; z 30 stycznia 2017 r., I FZ 422/16 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący, pomimo skutecznego doręczenia drugiego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie uiścił prawem wymaganego wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.