I SO/Wr 2/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. i S. K. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy w P. za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy w P. grzywnę w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych); II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy w P. na rzecz wnioskodawców M. K. i S. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu otrzymał skierowane bezpośrednio do Sądu następujące pisma S. K.: - z dnia [...] maja 2015 r. stanowiące wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy w P. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w związku z nieprzekazaniem przez Burmistrza skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie odwołań dotyczących wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 r.; - kserokopię pisma z dnia [...] maja 2015 r. stanowiącego skargę na bezczynność ww. Burmistrza w przedmiocie odwołań dotyczących wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 r. wraz z kserokopią dowodu nadania przesyłki w dniu 6 maja 2015 r. i kserokopią doręczenia tej skargi Burmistrzowi w dniu 6 maja 2015 r. - 4 załączniki, które za pismem z dnia [...] maja 2015 r. o sygn. I KO/Wr 25/15 Sąd przekazał Burmistrzowi Miasta i Gminy w P., celem nadania właściwego biegu (doręczenie organowi nastąpiło w dniu 3 czerwca 2015 r.). Burmistrz wymienione pisma wraz z pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. stanowiącym jednoczesną odpowiedź zarówno na skargę, jak i wniosek oraz aktami administracyjnymi, przesłał Sądowi w dniu 18 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce operatora pocztowego), a ich wpływ do Sądu nastąpił w dniu 19 czerwca 2015 r. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrz wniósł o jego oddalenie, gdyż w jego ocenie, nie uchybiono terminowi przewidzianemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie Burmistrz wniósł o oddalenie skargi na bezczynność organu. Skarga S. K. i M. K. na bezczynność organu została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wr 22/15. Natomiast przyjęty do rozpoznania w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny zarejestrowano pod sygn. akt I SO/Wr 2/15, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 września 2015 r. przez wyłączenie tego wniosku z akt sprawy o sygn. akt I SAB/Wr 22/15. We wniosku o wymierzenie grzywny, uzupełnionym przez S. K. i M. K. pismem z dnia [...] lipca 2015 r. (odnoszącym się także do skargi na bezczynność), wnioskodawcy zażądali wymierzenia grzywny w maksymalnej wysokości, gdyż w ich ocenie organ nie wykazuje staranności w przestrzeganiu prawa. Wnioskodawcy, na wezwanie Sądu z dnia 11 września 2015 r., uiścili wpis od wniosku w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Wr 22/15, pismo z dnia 4 maja 2015 r., stanowiące skargę na bezczynność Burmistrza w opisanym powyżej zakresie, wpłynęło do organu w dniu 6 maja 2015 r. Przy czym, co należy podkreślić, organ przesłał do Sądu w odpowiedzi na pismo o sygn. I KO/Wr 25/15, kserokopię owej skargi, nie zaś jej oryginał, który wniesiono do organu w dniu 6 maja 2015 r. Mimo zaistnienia tej okoliczności, Sąd przyjął kserokopię tej skargi, podpisaną przez skarżących S. K. i M. K., do rozpoznania. Jako, że skarga na bezczynność została wniesiona w dniu 6 maja 2015 r., to ten dzień wyznaczał początek biegu terminu przewidzianego na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o jakim jest mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin na przekazanie przez Burmistrza skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem 5 czerwca 2015 r. Z akt ww. sprawy wynika natomiast, że dokumenty te zostały przekazane do Sądu dopiero w dniu 18 czerwca 2015 r., tj. 13 dni po terminie. W przedstawionych okolicznościach nie znajduje zatem potwierdzenia stanowisko Burmistrza, że nie doszło do uchybienia wymienionego terminu. Tym samym, wniosek o wymierzenie grzywny należało uwzględnić. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11 oraz postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Poza tym wymierzenie organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II OZ 940/12, LEX nr 1270376). W kwestii ustalenia przez Sąd wysokości grzywny za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, ponownie wskazać należy, że zgodnie z art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Podstawę obliczania wysokości grzywny w niniejszej sprawie stanowi komunikat Prezesa GUS z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r. (M. P. z 2015 r. poz. 179), z którego wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.783,46 zł. Zatem maksymalna wysokość grzywny, jaką Sąd może wymierzyć organowi administracji publicznej w trybie 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., wynosi 37.834,60 zł. Wymierzenia grzywny w takiej właśnie kwocie zażądali wnioskodawcy. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, nie zaistniały jednak podstawy do nałożenia na Burmistrza Miasta i Gminy w P. grzywny w maksymalnej wysokości. Opóźnienie w przekazaniu skargi do Sądu wynosiło bowiem 13 dni. Sąd uznał więc, że adekwatną do stopnia przewinienia organu, jest grzywna w wysokości 1000 zł. Przy czym, wymierzając grzywnę w tej wysokości Sąd miał także na uwadze brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających to opóźnienie oraz przedmiot skargi, tj. bezczynność organu, która wymaga niezwłocznego rozpoznania przez sąd. Celem owej skargi jest bowiem ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji publicznej określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. W tym miejscu wskazać należy, że w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 22/15 wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. Sąd uwzględnił złożoną skargę S. K. i M. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w P.. Powołanym wyrokiem Sąd orzekł, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dalej wskazania wymaga, że przy określeniu wysokości grzywny, Sąd podzielił pogląd prezentowany w judykaturze, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a., odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa GUS wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika (zob. m. in. wyrok WSA z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2143/13). Podsumowując Sąd uznał, że w przedstawionych okolicznościach, wymierzona grzywna w wysokości 1000 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie przez Burmistrza Miasta i Gminy w P. ustawowego obowiązku, a także wpłynie prewencyjnie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak pkt. I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy (pkt II) Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.