II SA/Wr 18/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis (spr.) Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2021 r. sprawy ze skargi I. K. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy działki boiskiem sportowym oddala skargę w całości. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze nr 48 z dnia 22 lipca 2020r., umarzono postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki [...] boiskiem sportowym, znajdującym się na działce nr [...], obręb [...] P. Akta administracyjne wskazują, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze pismem z dnia 5 lutego 2020 r. został poinformowany przez W. K., że część działki [...] stanowiącej jego własność, została zajęta bez jego zgody przez Gminę P. w związku z realizacją obiektu sportowego tj. boiska do piłki nożnej oraz ogrodzenia. Pismem z dnia 9 lutego 2020 r. W. K. poinformował organ I instancji o odmowie podpisania protokołu wznowienia punktów granicznych działki nr [...], na której zrealizowane zostało boisko sportowe przez Gminę P. Pismem z dnia 2 kwietnia 2020 r. Gmina P. przesłała: 1. kopię protokołu wznowienia granic działki nr [...] w P., czynność wznowienia granic przeprowadził geodeta P. C., dnia 6 marca 2020 r. na zlecenie Gminy P.; 2. projekt budowlany wewnętrznego oświetlenia boiska sportowego, wraz z decyzją pozwolenia na budowę nr 118/05 z dnia 11.04.2005 r. wydaną przez Starostę Jeleniogórskiego, na podstawie której prace zostały zrealizowane; 3. opinię geologiczną dla zaprojektowania studni chłonnych płyty boiska; 4. projekt budowlany modernizacji boiska sportowego sporządzony w październiku 2005 r. przez A. - mgr inż. arch. W. D., mgr inż. arch. A. T., mgr inż. arch. M. R.; 5 zaświadczenie nr [...] z dnia 25 października 2005 r. wydane przez Starostwo Powiatowe w Jeleniej Górze o braku sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do inwestycji polegającej na modernizacji boiska sportowego w miejscowości P. na działce nr [...] dotyczące uzupełnienia zgłoszenia robót budowlanych dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na modernizacji boiska sportowego w miejscowości P. na działce nr [...], 6. decyzję Starosty Jeleniogórskiego znak OŚR Vl-6131/93/07 z 26.07.2007 r. zezwalającą na wycinkę drzew na działce nr [...] w P. Pismem z dnia 7 kwietnia 2020 r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy działki [...] boiskiem sportowym znajdującym się na działce [...]. Informując jednocześnie o prawie czynnym udziale strony w każdym stadium postępowania. Pismem z dnia 14 kwietnia 2020 r. organ I instancji poinformował strony w trybie art. 10 K.p.a. o zakończeniu zbierania materiałów dowodowych w sprawie oraz o prawie wypowiedzenia się, oraz zgłoszenia żądań przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Pismem z dnia 5 maja 2020 roku W. K. i I. K., wystąpili o przeprowadzenie przez organ I instancji nowych dowodów, a mianowicie z zeznań geodety, który sporządził powykonawczą inwentaryzację inwestycji zabudowy boiskiem sportowym działki nr [...] i ustalenie czy w toku sporządzania geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej ustalił w terenie (na gruncie) granice działki [...] i w tym zakresie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, - z urzędu w postaci opinii biegłego geodety na okoliczność ustalenia czy inwestycja zabudowy działki [...] boiskiem sportowym została zrealizowana także na spornych działkach". W związku z poczynionymi ustaleniami w toku postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze decyzją nr 48 z dnia 22 lipca 2020 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki [...] boiskiem sportowym znajdującym się na działce [...] w P. z powodu jego bezprzedmiotowości. Od niniejszej decyzji odwołanie, w przewidzianym ustawą terminie, wnieśli W. K. i I. K. zastępowani przez pełnomocnika. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr 1041/2020 z dnia 18 listopada 2020 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpoznaniu odwołania I. K. i W. K., od opisanej decyzji organu pierwszej instancji, utrzymał ją w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji została podjęta na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. zgodnie, z którym w sytuacji, gdy istnieją okoliczności czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania ma miejsce bezprzedmiotowość postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zabraknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego. Sprawa administracyjna jest więc bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 K.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Dodatkowo, przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe, te zaś na spowodowane "faktami naturalnymi" lub zdarzeniami prawnymi. Tym samym bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a. może wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn, ich katalog nie jest zamknięty, (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 341/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 416/16, CBOSA). Pismem z dnia 5 lutego 2020 r. W. K. wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nielegalnej zabudowy działki [...] w P., której jest właścicielem. W piśmie zarzucał, iż gmina dokonała zabudowy części działki [...] bez jego zgody boiskiem sportowym oraz, że gmina nie posiadała pozwolenia na budowę na realizację rozbudowy boiska. Po wcześniejszym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne pismem z dnia 7 kwietnia 2020 r., wskazując jako przedmiot postępowania zabudowę działki nr [...] boiskiem sportowym znajdującym się na działce nr [...]. Co prawda pisma W. K. z dnia 5 lutego 2020r. oraz z dnia 9 lutego 2020 r. dotyczyły zabudowy działki nr [...] w P., niemniej jednak działka nr [...] nie sąsiaduje z działką [...], tylko z drogą należącą do gminy. Natomiast działka nr [...] w P. przylega do działki nr [...], na której została zrealizowana modernizacja boiska do piłki nożnej. W ocenie skarżących boisko zostało zrealizowane częściowo na działce nr [...], stanowiącej ich własność, bez ich zgody oraz bez koniecznej dokumentacji. W ocenie organu odwoławczego na postawie zgromadzonych materiałów dowodowych organ I instancji prawidłowo ustalił, że modernizacja boiska sportowego w P. przeprowadzona została w oparciu o skuteczne zgłoszenie, na podstawie projektu budowlanego i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a prace budowlane planowane były wyłącznie na terenie działki nr [...]. W uwagach znalazła się informacja, iż ogrodzenie znajduje się na działce [...] (protokół sporządzony przez geodetę P. C.), zatem i boisko znajduje się w całości na tej działce. Mając powyższe na uwadze w ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo ustalił, iż nie zaistniały przesłanki uniemożliwiające merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w piśmie organ wskazuje, iż co prawda W. K., uczestniczący w czynności wznowienia granic, odmówił podpisu protokołu z uwagi na kwestionowanie położenia punktu 4 od strony działki [...], niemiej jednak, należy wskazać iż nie wdrożona została procedura związana z ustaleniem przebiegu granic. Natomiast organy nadzoru budowlanego mogą działać wyłącznie w granicach kompetencji ustawowych, określonych przez ustawodawcę, który przyjął, iż procedura rozgraniczenia nieruchomości w postępowaniu administracyjnym prowadzona jest przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w myśl ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dalej p g k.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Istotą rozgraniczenia jest określenie, do jakich granic sięga prawo właściciela (por. wyrok Sądu Administracyjnego z 8 września 2015 r., sygn. I OSK 2404/14, LEX nr 1985). W przypadku braku zgody co do przebiegu linii granicznych, wójt umarza postępowanie i przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi. Procedura wznowienia granic i rozgraniczenie nieruchomości nie są tożsame, wznowienie granicy nieruchomości jest czynnością czysto techniczną i nie kończy się wydaniem jakiejkolwiek decyzji, chyba że zachodzą ku temu szczególne przesłanki. Ustosunkowując się do argumentów podniesionych w odwołaniu jak i wniosku z dnia 5 maja 2020 r. W. i I. K., w którym wnoszą o uzupełnienie akt o dowód z zeznań geodety i ustalenia czy w toku sporządzania geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej ustalił w terenie (na gruncie) granice działki [...] oraz przeprowadzenia z urzędu dowodu w postaci opinii biegłego geodety na okoliczność czy boisko rzeczywiście znajduje się na działce [...], należy wskazać iż organ oparł się na dowodach w postaci dokumentów, natomiast skarżący nie przedłożyli jakichkolwiek dowodów na poparcie swoich twierdzeń, wskazujących na okoliczność, iż boisko zostało faktycznie zrealizowane z naruszeniem granicy działki nr [...] należącej do nich. W ocenie organu odwoławczego należy wskazać, iż w każdym postępowaniu organ ma obowiązek zgromadzenia dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia danej sprawy i poczynienia na tej podstawie niezbędnych ustaleń faktycznych. O tym, jakie ustalenia faktyczne są konieczne dla załatwienia sprawy, decydują jednak prawidłowo wyłożone przepisy prawa materialnego, a nie subiektywne przekonanie strony. Żaden organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę. Wskazywanych przez nią środków dowodowych nie można pominąć tylko wtedy, gdy nie zostały wyjaśnione sporne fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Powoduje to, że tylko nieustalenie okoliczności mających znaczenie dla sprawy można uznawać za naruszenie reguł procedowania, które mogłoby mieć wpływ na treść ustaleń faktycznych, a w konsekwencji na treść orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie. Przewidziane w art. 78 k.p.a. uprawnienie strony podlega ograniczeniom ze względu na celowość i szybkość postępowania. Organ może nie uwzględnić żądania przeprowadzenia dowodu, jeżeli ma to na celu przewleczenie sprawy (wyrok NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. II GSK 3322/15, LEX nr 2230883). Mając powyższe na uwadze, jako chybione należy wskazać zarzuty skarżących, podniesione w treści odwołania. Skargę na decyzję z dnia 18 listopada 2020 r. nr 1041/2020 DWINB we Wrocławiu, o raz na decyzję poprzedzającą PINB w Jeleniej Górze nr 48 z dnia 22 lipca 2020 umarzającej postępowanie administracyjne. Zaskarżono w całości opisane decyzje i w tym zakresie wniesiono o zmianę decyzji organu II instancji przez jej uchylenie, skierowanie sprawy do organu 1 instancji celem jej ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania w całości od organu na rzecz skarżących. Na uzasadnienie strona skarżąca wskazała, że w toku postępowania administracyjnego, toczącego się w sprawie zabudowy działki [...] boiskiem sportowym znajdującym się na działce nr [...], geodeta P. C. sporządził w dniu 5 marca 2020 r protokół wznowienia granic. Mimo, że skarżący nie zgodzili się z jego treścią i odmówili jego podpisania, to organy obu instancji przyjęły, że roboty budowlane oraz ogrodzenie wykonano wyłącznie na działce nr [...], stanowiącej własność Gminy P. Tymczasem w każdym postępowaniu administracyjnym organ ma obowiązek zgromadzenia dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia danej sprawy i poczynienia na tej podstawie niezbędnych ustaleń faktycznych. Ponieważ pomiędzy stronami powstał spór co do położenia znaków granicznych, to istotną okolicznością, wymagającą wyjaśnienia, mającą znaczenie dla rozstrzygnięcia, stał się przebieg granicy pomiędzy działką skarżących nr [...] a działką Gminy P. nr [...]. Nieustalenie okoliczności, mającej znaczenie dla sprawy, bo mogącej mieć wpływ na treść orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie, stanowi o naruszeniu reguł procedowania. Wznowienie granic, to czynność czysto techniczna, dokonywana na zlecenie, a więc i na koszt zainteresowanych osób. Przeprowadzania tej czynności nie dokonuje się w trybie administracyjnym a w konsekwencji nie wydaje żadnego władczego rozstrzygnięcia, które mogłoby podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Wznowienie w powyższym trybie znaków granicznych (a nie granic działek) może nastąpić tylko przy braku sporu właścicieli sąsiednich nieruchomości co do pierwotnego położenia tych znaków i przy istnieniu dokumentów potwierdzających to położenie. Przesłanką wznowienia znaków granicznych jest zabezpieczenie przebiegu granicy działek, aby zapobiec przyszłym wątpliwościom i sporom co do jej przebiegu. Mając na uwadze stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2019 r. II SA/Bk 23/19 sporządzony przez geodetę P. C. protokół nie mógł być dowodem w sprawie w sytuacji, gdy strony postępowania administracyjnego pozostawały co do ich położenia w sporze. W tych okolicznościach konieczne było wszczęcie przez Wójta, z urzędu, postępowania rozgraniczeniowego w trybie art. 30 ust. 1 i 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, bo wymagał tego interes społeczny. Na straży tego interesu powinny stać organy administracji publicznej rozpoznając sprawę administracyjną. Przez klauzulę generalną "interes społeczny'’ rozumie się np. lepszy odbiór prawa. Za społecznie nieakceptowalne jest przekonanie, że gmina, przy okazji realizowania celu publicznego, ma prawo do bezkarnego naruszania prawa własności nieruchomości gruntowych nie stanowiących jej własności. W tych okolicznościach organ miał obowiązek dowód z protokołu wznowienia granic z dnia 5 marca 2020 r, sporządzonego przez geodetę P. C., uznać za niewystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie i zażądać od Gminy P. dołączenia do akt sprawy decyzji o rozgraniczeniu przedmiotowych działek lub postanowienia o odmowie wszczęcia tego rodzaju postępowania. Brak jednego z tych dowodów, świadczących o wszczęciu przez Wójta Gminy P. procedury ustalenia przebiegu granicy, w trybie art. 29 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz brak zakończenia jej decyzją Wójta Gminy P. o rozgraniczeniu nieruchomości albo brak wydania postanowienia o odmowie wszczęcia tego rodzaju postanowienia, nie dawało organom I i II instancji żadnych podstaw do przyjęcia, że granica działki nr [...] pokrywa się z punktami granicznymi ustalonymi w protokole wznowienia granic. Mając na uwadze przytoczone okoliczności zastosowanie przepisu art. 105 § 1 kpa stanowi o rażącym naruszeniu przez organy I i II instancji prawa procesowego. W doręczonej sadowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył: Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, jak wynika z art. 133 § 1 P.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy. Z kolei w świetle brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa przy jej wydaniu i dlatego skarga nie podlega uwzględnieniu. Dalej trzeba powiedzieć, że zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., na podstawie którego organy w sprawie orzekały, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z jednoznacznego brzmienia tego przepisu wynika, że umorzenie z powodu bezprzedmiotowości postępowania jest obowiązkowe. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji w formie decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, że nie ma podstaw do załatwienia sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jeżeli zatem organ administracji publicznej dochodzi do wniosku, że w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania, czyli brak jest podstaw materialnoprawnych do wydania decyzji administracyjnej o charakterze merytorycznym wydaje decyzję umarzającą postępowanie. W rozpoznawanej sprawie przepisami ingerencji aterialnoprawnym, na podstawie których procedowały organy nadzoru budowlanego były przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 – dalej "P.b"). Stosownie do treści art. 84 i art. 84a P.b. do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmująca badanie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane wykonane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą ingerować w sposób władczy. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało wszczęte w związku z pismem skarżącego, który poinformował organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego, że część działki nr [...], będącej jego własnością, została zajęta bez jego zgody przez Gminę P. w związku z realizacją obiektu sportowego tj. boiska do piłki nożnej oraz ogrodzenia. Następnie W. poinformował on organ I instancji o odmowie podpisania protokołu wznowienia punktów granicznych działki nr [...], na której zrealizowane zostało boisko sportowe przez Gminę P. Dalej, organ I instancji prowadząc postępowanie wyjaśniające zgromadził dowody, szczegółowo opisane w części wstępnej uzasadnienia, z których jednoznacznie wynika, że decyzja realizowana była zgodnie z prawem. W efekcie zatem, zdaniem sądu, prawidłowo przyjmują organy obu instancji, iż nie jest dopuszczalne ponowne rozstrzyganie w tej sprawie. Dalej, w warunkach tej sprawy, trzeba wyjaśnić skarżącym, że organy nadzoru budowlanego nie są uprawnione (kompetentne), aby procedować w zakresie sporów granicznych. Trzeba bowiem powiedzieć, że przepis art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) stanowi, że rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miasta), oraz w przypadkach określonych w ustawie sądy (oczywiście sądy powszechne). Odnosząc się zaś do zarzutu skargi, że w toku postępowania administracyjnego, toczącego się w sprawie zabudowy działki [...] boiskiem sportowym znajdującym się na działce nr [...], geodeta P. C. sporządził w dniu 5 marca 2020 r protokół wznowienia granic i mimo, że skarżący nie zgodzili się z jego treścią i odmówili jego podpisania, to organy obu instancji przyjęły, że roboty budowlane oraz ogrodzenie wykonano wyłącznie na działce nr [...], stanowiącej własność Gminy P., należy dodać, że (w świetle dotychczasowych dowodów) organy nie mogły wydać odmiennych rozstrzygnięć. Jeśli, jak piszą skarżący, między nimi, a inwestorem powstał spór graniczny, (sporny stał się przebieg granicy pomiędzy działką skarżących nr [...] a działką Gminy P. nr [...]), to może to wyjaśnić jedynie odrębne, wszczęte przed kompetentnym organem, postępowanie rozgraniczeniowe. Reasumując, sąd uznał, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy nie było podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i wobec powyższego prawidłowym było umorzenie postępowania na podstawie omówionego wcześniej art. 105 § 1 K.p.a. Trzeba bowiem pamiętać, że kontrolowane postępowanie zostało wszczęte i było prowadzone w kierunku prawidłowości robót budowlanych wykonanych przy budowie boiska. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona