II SA/Wr 238/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 18 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi E. P. i J.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 stycznia 2025 r. nr SKO 4111/4/2025 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego dotyczącego ustalenia warunków zabudowy oddala skargę w całości. E. i J. P. (dalej: skarżący), wnioskiem z dnia 17 września 2024 r., wystąpili do Wójta Gminy S. (dalej: Wójt, organ I instancji), o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z infrastrukturą techniczną na terenie części działki ewidencyjnej nr [...], obręb G., gmina S. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2024 r. (nr RR.6730.28.2024) Wójt, działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm., dalej: u.p.z.p.) zawiesił postępowanie administracyjne o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie wolno stojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi oraz pozostałym niezbędnym uzbrojeniem terenu, na terenie fragmentu działki ewidencyjnej nr [...], obręb G., gmina S. - na okres 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Przywołane postanowienie jest drugim wydanym w tejże sprawie, wcześniej, tj. w dniu 23 października 2024 r., Wójt wydał również postanowienie o tożsamej treści, które zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO, Kolegium) z dnia 5 grudnia 2024 r. Zdaniem Kolegium, organ I instancji nie uprawdopodobnił, iż w ustawowym terminie, wyznaczonym w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., tj. 18 miesięcy, procedura planistyczna może zostać zakończona uchwaleniem planu miejscowego. Wydając postanowieniem z dnia 19 grudnia 2024 r. Wójt wskazał, że działka ewidencyjna nr [...], obręb G., wnioskowana przez skarżących, do zmiany sposobu zagospodarowania z rolnego na mieszkalny, znajduje się w granicach obszaru objętego uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. Rady Gminy S. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego grunty rolne i leśne w granicach części obrębu G. w gminie S. Celem zainicjowanej procedury planistycznej jest zaś wprowadzenie zakazu zabudowy dla terenu obejmującego nieruchomość skarżących, co też odpowiada postanowieniom Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S., ujednoliconego uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2014 ] r., które wyraźnie kierunkuje omawiany obszar jako "grunty rolne niezainwestowane i nieobjęte ochroną" będące poza "maksymalną granicą zainwestowania". W tej sytuacji, zdaniem organu I instancji, zachodzi realna sprzeczność w zakresie oczekiwanego przez skarżących ustalenia przeznaczenia terenu w oparciu o ich wniosek z opracowywanym projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dalej Wójt wskazał, że celem uprawdopodobnienia zakończenia procedury planistycznej w zakreślonym terminie, zlecił wykonanie opinii Rzeczoznawcy Polskiej Izby Urbanistów, mającej na celu dokonanie oceny eksperckiej w zakresie określenia terminu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego grunty rolne i leśne w granicach części obrębu G. w gminie S. Z przedłożonej opinii wynika, iż uwzględniając obowiązujące przepisy prawa oraz praktykę zawodową, znacznie prawdopodobnym jest, o ile nie pewnym, iż miejscowy plan dla tegoż terenu może zostać skutecznie uchwalony do dnia 15 września 2025 r., tym bardziej do dnia 15 marca 2026 r. Stan zaawansowania prac planistycznych obejmujący m.in. przygotowanie projektu planu miejscowego oraz poziom skomplikowania kwestii formalnych daje rękojmię zachowania powyższych terminów. Co więcej wskazane terminy podano jako maksymalne. Nadto, w kontekście prawdopodobieństwa, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki można zawiesić przedmiotowe postępowanie, uwzględniając wymogi i terminy procedury planistycznej oraz doświadczenie organu, Wójt wskazał, iż uchwalenie planu miejscowego w okresie zawieszenia przedmiotowego postępowania jest pewne. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy wpłynął bowiem w dniu 17 września 2024 r., stąd 18- miesięczny czas zawieszenia postępowania upłynie w dniu 17 marca 2026 r., z możliwością wydłużenia przedmiotowego terminu o kolejne 6 miesięcy, jeśli dojdzie do wyłożenia planu miejscowego/dokonania konsultacji społecznych (wówczas datą podjęcia postępowania w niniejszej sprawie byłby dzień 17 września 2026 r.). Organ I instancji wskazał, że prace nad planem są zaawansowane, zaś ich wynik skonkretyzuje się w okresie zawieszenia postępowania. Celem udowodnienia niniejszego, przedstawił dwa warianty czasowe związane z finalizacją prac planistycznych, tj. wariant optymistyczny zakładający zakończenie procedury do 6 marca 2025 r. i wariant pesymistyczny wskazujący na przygotowanie uchwały do uchwalenia na dzień 14 lipca 2025 r. Wreszcie, organ I instancji, przedstawił kalendarz podjętych już czynności w ramach procedury planistycznej, zainicjowanej uchwałą z [...] maja 2024 r. Obejmuje on: - w dniu 1 października 2024 r. zlecenie wykonania urbaniście, projektu planu; - w dniu 22 października 2024 r.: wystąpienie do właściwych organów o uzgodnienie odstąpienia od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko; ogłoszenie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, określające sposoby, miejsce i termin składania wniosków do projektu planu; zawiadamianie instytucji i organów właściwych do uzgadniania i opiniowania projektu planu o podjęciu uchwały intencyjnej; - w dniu 15 listopada 2024 r. upływ terminu do składanie wniosków do planu; - w dniu 26 listopada 2024 r. wpływ ostatniego z wniosków organów i instytucji opiniujących i uzgadniających; - w dniu 16 grudnia 2024 r. wystąpienie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ząbkowicach Śląskich o uzgodnienie zakresu I stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko sporządzanej dla potrzeb projektu planu oraz wpływ do organu I instancji projektu planu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie i wywodząc, że narusza ono podstawowe zasady postępowania, w szczególności zasadę szybkości postępowania i zaufania obywateli do organów (art. 8, 12, 35, 37 i 138 k.p.a.) oraz zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 62 u.p.z.p. W ocenie skarżących organ I instancji nie uprawdopodobnił, iż możliwym jest uchwalenie miejscowego planu w okresie zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r. (nr SKO 4111/4/2025) Kolegium, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art 101 § 3 k.p.a. oraz art. 62 ust. 1 u.p.z.p., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazało, że w sprawie zachodzą określone w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przesłanki, uzasadniające zawieszenie procedury z wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Teren objęty wnioskiem skarżących znajduje się bowiem w obszarze objętym uchwałą Rady Gminy S. z [...] maja 2024 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego grunty rolne i leśne w granicach części obrębu G. - obejmującego m.in. obszar działki nr [...]. Nadto, z uzasadnienia organu I instancji wynika, że procedura planistyczna jest zaawansowana. Gmina przygotowała projekt planu, który w połowie stycznia ma być przekazany właściwym organom celem jego uzgodnienia lub zaopiniowania. Powyższe prowadzi do wniosku, że organ uprawdopodobnił, iż w ustawowym terminie, wyznaczonym w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., tj. 18 miesięcy, procedura planistyczna może zostać zakończona uchwalaniem miejscowego planu. Odnośnie zaś celowości zawieszenia postępowania, Kolegium wskazało, że z dokonanych ustaleń wynika, że projekt planu, w zakresie planowanego przeznaczenia terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, jest sprzeczny z wnioskiem skarżących. Ponadto z uzasadnienia do uchwały Nr [...] wynika, że obszar opracowywanego planu obejmuje ok. [...] ha gruntów rolnych i leśnych, który ma wprowadzić zakaz zabudowy tak mieszkaniowej jak i przemysłowej. Sprzeczność wniosku z dnia 17 września 2024 r. wynika również ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S., które przewiduje dla omawianego terenu przeznaczenie jako grunty rolne niezainwestowane. W tej sytuacji, zdaniem Kolegium, nie budzi wątpliwości prawidłowość przyjętej oceny co do tego, że zachodzi realna sprzeczność w zakresie wnioskowanego przez skarżących ustalenia przeznaczenia terenu w oparciu o ich wniosek z 17 września 2024 r. (zabudowa mieszkaniowa) z opracowywanym projektem miejscowego planu. Prowadzi to zaś do wniosku, że w okolicznościach niniejszej sprawy zawieszenie postępowania było zgodne z prawem. Organ I instancji uprawdopodobnił bowiem, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. W takim przypadku, skorzystanie z instytucji zawieszenia jest uprawnione i nie stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego. Nie godząc się z rozstrzygnięciem SKO, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyli E. i J. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia je poprzedzającego, a nadto zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucili naruszenie prawa materialnego i procesowego tj. art. 8, 12, 35, 37 i 138 k.p.a. w zw. z art. 62 u.p.z.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania podczas gdy: - z ustaleń dokonanych przez Kolegium wynika, że procedura planistyczna jest w początkowym stadium, na obecnym etapie nie zakończono jeszcze procedury uzgadniania projektu planu z podmiotami uprawnionymi z powodu ich zastrzeżeń, przed przestąpieniem do uzgadniania projektu planu nie rozpoznano wniosków i uwag składanych przez mieszkańców Gminy w tym skarżących, nie wystawiono projektu planu do publicznego wglądu i konsultacji społecznych; - błędnie uznano, że występuje sprzeczność pomiędzy projektem planu a wnioskiem skarżących o wydanie warunków zabudowy, w sytuacji, gdy zgodnie z treścią uchwały intencyjnej w projektowanym planie pozostawia się tereny zlokalizowane w odległości ok. 200 m od głównych dróg, które mogą zostać wytypowane do realizacji zabudowy mieszkaniowej i mają znikomy wpływ na krajobraz a wpływają na rozwój gminy, tymczasem działki skarżących spełniają niniejsze kryteria, gdyż znajdują się w odległości mniejszej niż 200 m od drogi głównej, posiadają dostęp do niezbędnej infrastruktury, zabudowa jednorodzinna nie wpłynie na krajobraz i stanowić będzie kontynuację dotychczasowego sposobu zabudowy działek sąsiednich; - brak jest uzasadnionych przypuszczeń, że Gmina uchwali miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w okresie zawieszenia postępowania, zwłaszcza w sytuacji gdy w zakresie innych postępowań skarżących o wydanie warunków zabudowy dla działki sąsiedniej Gmina w analizie funkcji oraz cech zabudowy wskazuje, iż do dnia przygotowania analizy nie przystąpiono do opracowywania miejscowego planu dla omawianego terenu, nadto do dnia sporządzenia skargi Gmina nie przygotowała projektu planu i nie wystawiła go do wglądu publicznego, jak również nie dokonała jego uzgodnień z właściwymi podmiotami; - przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gmina nie rozpoznała wniosku o warunki zabudowy przez dwa miesiące, czym naruszyła prawo strony do szybkiego i zgodnego z wnioskiem rozpoznania sprawy administracyjnej. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnili, że w dacie złożenia wniosku prace planistycznie nie były jeszcze rozpoczęte przez Gminę. Jedyną czynnością było podjęcie uchwały z [...] maja 2024 r. o przestąpieniu do sporządzania miejscowego planu. W ich ocenie postanowienie o zawieszeniu postępowania zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego. Organy obu instancji błędnie uznały, że postępowanie planistyczne jest na zaawansowanym etapie, pomimo że w dacie wydania przez organ I instancji postanowienia nie był nawet przygotowany projekt planu dla miejscowości G., a obecnie prace nadal pozostają we wstępnym etapie. Zdaniem skarżących brak jest również dostatecznych podstaw do uznania, że wydanie warunków zabudowy dla działek, zgodnie z treścią wniosku, doprowadzi do sprzeczności przeznaczenia działek z projektowanym planem, zwłaszcza z uwagi na treści uchwały Rady Gminy oraz spełnienie kryteriów do przeznaczenia działek na cele budowlane. Zdaniem skarżących nie zostały spełnione kryteria przewidziane w art. 62 u.p.z.p. Ponadto, ustalenia organów zostały dokonane z rażącym naruszeniem przepisów postępowania przez dowolną ocenę materiału dowodowego i bez przeprowadzenia postępowania w zakresie niezbędnym do ustalenia przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania. Skarżący podnieśli, że organ I instancji w różnych postępowaniach tej samej strony w odniesieniu do działek sąsiednich dokonuje ustaleń odmiennych co do prowadzonych prac planistycznych i możliwego przeznaczenia działek. W ich ocenie naruszono również zasady postępowania prowadząc je w sposób przewlekły. Skarżący wskazali także na wadliwości projektu planu wywodząc, że aktualny stan zagospodarowania terenu jest inny od tego wskazanego w projekcie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że ze względu na przedmiot skargi, sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów – zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Dalej, trzeba zauważyć, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub podjęcia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie wskazane kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie. Kontroli tut. Sądu podlegało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 stycznia 2025 r. (nr SKO 4111/4/2025) utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy S. z dnia 19 grudnia 2024 r., którym zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "Budowie wolno stojącego budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi, oraz pozostałym niezbędnym uzbrojeniem terenu" na części działki nr [...]. Podstawę prawną wydanego postanowienia stanowił art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, w tym m.in. w wyrokach tut. Sądu z dnia 28 stycznia 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 483/24, II SA/Wr 484/24, II SA/Wr 485/24, CBOSA), że przywołaną regulację należy odczytywać przez pryzmat zasady wynikającej z art. 4 ust. 1 u.p.z.p. Przepis ten stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Zasadą powinno być więc kształtowanie ładu przestrzennego na terenie gminy poprzez akty prawa miejscowego, jakimi są miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego a wyjątkiem - określanie sposobów zagospodarowania terenu decyzjami administracyjnymi. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy przewidziana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Kompetencję tę należy zatem rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro bowiem plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia miejscowego planu (por. NSA w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r. II OSK 2686/15, CBOSA). Jeśli zatem zawieszenie postępowania, na podstawie przytoczonego przepisu ma charakter fakultatywny, to oznacza, że decyzja w tym zakresie jest objęta uznaniem organu. Redakcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wskazuje także, że przyczyną zawieszenia postępowania mogą być same tylko zamierzenia organu związane z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Z przywołanej regulacji wynika bowiem, że możliwe jest zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy także, gdy w ogóle nie ma jeszcze projektu planu miejscowego, a jedynie dopiero rozważa się jego wywołanie. Zawieszenie nie następuje przy tym bezterminowo, a organ ma obowiązek podjęcia postępowania w przypadkach opisanych w pkt 1 i 2 omawianej normy. Tym samym możliwość zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. traktować należy jako swoistą tamę dla możliwości obchodzenia władztwa planistycznego gminy w okresie kiedy organy gminy zamierzają uchwalić plan bądź prowadzą już prace zmierzające do jego uchwalenia (por. wyrok z dnia 2 grudnia 2009r. IV SA/Wa 1312/09, CBOSA). Odwołując się do ratio legis instytucji zawieszenia postępowania przewidzianej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., w orzecznictwie wskazuje się także, że jej celem jest m.in. ograniczenie możliwości wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Dalej trzeba też powiedzieć, że uznaniowy charakter zawieszenia postępowania administracyjnego, przewidzianego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., nie oznacza, że skorzystanie z tego przepisu przez organ może nastąpić w sposób dowolny. Zawieszenie postępowania w takim przypadku powinno być każdorazowo poprzedzone ustaleniami istotnymi dla zastosowania tego przepisu i ich należytą oceną w aspekcie wystąpienia okoliczności uzasadniających wydanie postanowienia. Z dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, wynika, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji, zainicjowane zostało wnioskiem strony z dnia 17 września 2024 r. Natomiast uchwała Nr [...] Rady Gminy S. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego grunty rolne i leśne w granicach części obrębu G. w gminie S. została podjęta wcześniej, bo [...] maja 2024 r. Poza sporem pozostaje, że nieruchomość, której dot. wniosek o wydanie warunków zabudowy znajduje się w obszarze objętym uchwałą intencyjną. Spełniona tym samym została określona w przepisach prawa materialnego przesłanka formalna uprawniająca organ do zawieszenia postępowania. Jak bowiem wspomniano, w świetle literalnej wykładni art. 62 ust. 1 u.p.z.p., przesłanką zawieszenia postępowania lokalizacyjnego jest podjęcie i prowadzenie prac planistycznych lub sam już zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym realizowana ma być inwestycja. Skoro już sam zamiar podjęcia uchwały o przystąpieniu do uchwalania planu daje podstawy do zawieszenia postępowania, to z całą pewnością podstawy takie ziszczają się, gdy prace planistyczne są w toku lub co najmniej została podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzania planu (por. WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 2 grudnia 2014 r. II SA/Wr 493/14, CBOSA). Także w orzecznictwie NSA uznano, że już samo podjęcie przez gminę prac nad przystąpieniem do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uzasadnia zawieszenie postępowania lokalizacyjnego (por. NSA w wyroku z dnia 2 października 2007 r. II OSK 1287/06, z dnia 22 września 2011r. II OSK 1355/10, z dnia 11 czerwca 2014 r. II OSK 98/13, CBOSA). Tymczasem w realiach badanej sprawy, na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, nie tylko podjęto uchwałę intencyjną, ale także, jak zauważyło Kolegium, przygotowano, projekt planu, który ma być przekazany właściwym organom celem jego uzgodnienia lub zaopiniowania. Również z przedłożonej na potrzeby niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego dokumentacji planistycznej wynika bezspornie, że po podjęciu uchwały intencyjnej podjęto dalsze działania planistyczne wedle procedury określonej w art. 17 u.p.z.p. Ponadto, nie sposób również nie wspomnieć, że w postanowieniu organu I instancji wskazano harmonogram i terminarz planowanych prac w dwóch wariantach, tzw.: optymistycznym i pesymistycznym. Każdy jednak z nich przewiduje uchwalenie planu przed upływem 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Według pierwszego wariantu projekt planu ma być gotowy do uchwalenia 6 marca 2025 r., zaś w drugim – 14 lipca 2025 r. Tym samym, w ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, organy wykazały, że stan zaawansowania prac planistycznych, na dzień wydawania zaskarżonego postanowienia, pozwalał na przyjęcie, że dojdzie do uchwalenia planu miejscowego we wskazanym przez organ terminie. Powyższe zaś również przemawiało za tym, by postępowanie w sprawie warunków zabudowy zostało zawieszone. W kontekście przedstawionej argumentacji, za niezasadne należy uznać podniesione w skardze zarzuty kwestionujące możliwość uchwalenia planu w okresie zawieszenia postępowania i wskazujące na początkowe stadium procedury planistycznej. Dalej należy zauważyć, że w realiach rozpoznawanej sprawy, organy wskazały również na celowość zawieszenia postępowania podyktowaną tym, że projektowany plan miejscowy ma wprowadzić na terenie objętym wnioskiem o wydanie decyzji lokalizacyjnej, zakaz zabudowy. Przede wszystkim z uzasadnienia do uchwały nr [...] wynika, że obszar opracowywanego planu obejmuje ok. [...] ha gruntów rolnych i leśnych, który ma wprowadzić zakaz zabudowy tak mieszkaniowej jak i przemysłowej. Podniesiono też, że sprzeczność wniosku skarżących z września 2024 r. wynika również ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S., przyjętego uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 ] r., który przewiduje dla omawianego terenu przeznaczenie jako grunty rolne niezainwestowane. Wreszcie, jedynie marginalnie, należy zauważyć, że sam projekt planu, w swej treści dla terenów oznaczonych w części graficznej symbolem [...]RN do [...] RN ustala jako przeznaczenie podstawowe: teren rolnictwa z zakazem zabudowy, a w ramach przeznaczenia uzupełniającego dopuszczono jedynie zabudowę wyłącznie istniejącą z możliwością jej przebudowy i remontu. Poza terenem rolnym projekt przewiduje tereny dróg, komunikacji kolejowej, teren wód i teren lasów. Tymczasem inwestorzy planują na omawianej działce, która, jak wynika z ewidencji gruntów, stanowi grunt rolny klasy IVb i V, budowę budynku jednorodzinnego z infrastrukturą techniczną. Zdaniem Sądu, organ precyzyjnie wykazał z jakiej przyczyny postanowił zawiesić postępowanie lokalizacyjne. Skoro bowiem plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni to usprawiedliwione było przyznanie prymatu pracom zamierzającym do uchwalenia planu i tym samym umożliwienia zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy celem zakończenia prac zmierzających do przyjęcia planu miejscowego. W ocenie Sądu, działania Kolegium nie cechowała dowolność wynikająca z przekroczenie uznania administracyjnego, gdyż nie ulega wątpliwości, że w sprawie spełniona została podstawowa przesłanka zawieszenia postępowania, polegająca na podjęciu procedury planistycznej w odniesieniu do terenu, na którym znajduje się działka objęta zamierzeniem inwestycyjnym. Organy wykazały, że wyczerpana została przesłanka formalna zawieszenia postępowania a nadto wskazały na wynikające z zebranego materiału okoliczności uzasadniające celowość wstrzymania procedury lokalizacyjnej. To zaś, że skarżący nie podzielają argumentacji organu uzasadniającej zawieszenie postępowania, nie świadczy o wadliwości podjętego rozstrzygnięcia. Na marginesie można jedynie zauważyć, że kwestia samej celowości i zasadności podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego nie podlega kontroli sądowej. Decyzja w tym zakresie mieści się w wyłącznych kompetencjach organu planistycznego wynikających z przyznanej ustawowo gminie samodzielności planistycznej. Dokonując badania legalności działań kompetentnego organu w zakresie orzeczenia, wydanego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. sąd administracyjny nie jest też władny do oceny prawidłowości procedowania samego wniosku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jak również innych wniosków strony w tym przedmiocie czy też projektu samego planu miejscowego. Stąd podniesione w tym zakresie przez skarżących zarzuty nie mogły zostać uwzględnione. Reasumując Sąd stwierdził, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszeń prawa dających podstawę do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zaskarżony akt wydany został zgodnie z przepisami u.p.z.p., z poszanowaniem zasad unormowanych w k.p.a. W szczególności Kolegium wyjaśniło sprawę w stopniu pozwalającym na jej rozstrzygnięcie i swoje stanowisko przekonująco uzasadniło. W tych okolicznościach Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w całości.