II SA/Wr 491/19
PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-08-26
Skład orzekający: Halina Filipowicz-Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest zobowiązany do samodzielnego ustalania umocowania pełnomocnika strony skarżącej poprzez pobranie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, czy też strona ma obowiązek przedstawić taki dokument na wezwanie sądu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest zobowiązany do samodzielnego poszukiwania informacji o umocowaniu pełnomocnika strony skarżącej, w tym do pobierania odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego. Strona ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem na wezwanie sądu, a jego brak, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. złożyła skargę na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Środowiska we Wrocławiu. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego jego umocowanie do reprezentowania strony. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, pełnomocnik nie uzupełnił braków, przesyłając ponownie udzielone mu pełnomocnictwo zamiast wymaganego odpisu z KRS. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A Sp. z o. o. z siedzibą we W. na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Środowiska we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenia ewidencji wytworzonych odpadów w oparciu o obowiązujące wzory dokumentów postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
A sp. z.o.o z siedzibą we W. (dalej: skarżąca, spółka) reprezentowana przez adwokata P. S. złożyła skargę na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Środowiska we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenia ewidencji wytworzonych odpadów w oparciu o obowiązujące wzory dokumentów.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 sierpnia 2019 r. (karta 27 akt sądowych). Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 13 sierpnia 2019 r. (wtorek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne i inne jednostki organizacyjne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest podmiot korporacyjny lub inna jednostka organizacyjna obdarzona przymiotem zdolności sądowej, to na takiej jednostce spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania konkretnych osób fizycznych, wchodzących w skład organu zarządzającego, do działania w imieniu danej osoby prawnej czy innej jednostki organizacyjnej, ale również sposobu reprezentacji takiego podmiotu w przypadku zarządu wieloosobowego. Stosownym dokumentem do wykazania osób upoważnionych do reprezentowania spółek prawa handlowego jest niewątpliwie odpis z Rejestru Przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Wskazany warunek formalny skargi - jeżeli przewodniczący stwierdzi jego brak - podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie
w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ ustawa w art. 58 § 1 pkt 3 stanowi, że w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd zobligowany jest do jej odrzucenia, wymieniony w art. 49 § 1 p.p.s.a. rygor nie będzie miał zastosowania.
W kwestii braku formalnego, jakim jest niedołączenie do skargi odpisu z KRS wyjaśnić ponadto należy, że wprawdzie ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500) w art. 15 ust. 1 określa, że od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów, to z ratio legis tego przepisu - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2015 r. I FSK 823/15 (dostępnym na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl) - nie można wywodzić, że na sądzie ciąży obowiązek poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie
i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym na skutek aktywności tej strony, wyrażonej w formie skargi.
Wobec tego, należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt I GSK 1346/13, zgodnie z którym, ogłoszenie dokonanego wpisu nie zwalnia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na przewodniczącego (na etapie kontroli warunków formalnych skargi) bądź na sąd (na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego). Wskazać również należy, że w postanowieniu NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 654/14 stwierdzono, iż nie można podzielić poglądu, że możliwość samodzielnego pobrania przez sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym.
W niniejszej sprawie pomimo skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość temu wezwaniu. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej ponownie przesłał bowiem udzielone mu pełnomocnictwo zamiast dokumentu będącego przedmiotem wezwania np. odpisu z KRS. W konsekwencji nie został uzupełniony brak formalny skargi.
Mając na względzie powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Ponadto, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W oparciu o powyższy przepis o zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło