II SA/Wr 537/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 537/16 w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 13 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości poprzez zmianę ukształtowania terenu i renowację łąki postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 24 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 13 kwietnia 2016 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości poprzez zmianę ukształtowania terenu i renowację łąki. Pismami z dnia 3 listopada 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej), S. B. wniósł o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia wydanego w dniu 24 października 2016 r. (we wniosku błędnie wskazuje się datę 24 listopada) oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym ostatnim wniosku wskazał, że uchybienie terminu siedmiodniowego do złożenia tego wniosku nastąpiło bez jego winy. Powodem nie złożenia w terminie do 31 października 2016 r. wniosku o sporządzenie wyroku z uzasadnieniem był fakt, że wnioskodawca był przekonany, że wydany wyrok zostanie przesłany pocztą po jego ogłoszeniu i podpisaniu. Wówczas będzie miał siedmiodniowy termin (od doręczenia), na złożenie takiego wniosku. Wnioskodawca wyjaśnił również, że zaniepokojony brakiem korespondencji z sądu, zadzwonił aby ustalić powody dla których nie ma otrzymał żadnej decyzji z sądu. Wówczas dowiedział się, że Sąd z urzędu nie przesyła wyroku do stron postępowania, a wniosek o uzasadnienie należało złożyć w terminie do dnia 31 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej: p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący podał, że wraz z bratem D. B. (którego skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 536/16) był przekonany, że wydany wyrok zostanie przesłany pocztą po jego ogłoszeniu i podpisaniu i wówczas będzie miał siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o uzasadnienie. Oceniając tak wskazaną argumentację stwierdzić należy, że uchybienie terminu nie było spowodowane okolicznościami, na które strona nie miała wpływu, a wręcz przeciwnie było wynikiem jej zaniedbania. Podkreślić należy, że na osobie będącej stroną postępowania sądowego spoczywa obowiązek należytej staranności i dbałości w jego prowadzeniu, które w niniejszym przypadku sprowadzało się do uważnego przeczytania jasno i precyzyjnie sformułowanego pouczenia sądowego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II FZ 71/11 dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Także zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu. W postanowieniu z 1 dnia lutego 2005 r. sygn. akt. FZ 713/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przekonanie skarżącego, że wyrok wraz z uzasadnieniem zostanie mu przesłany z urzędu, nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu, ponieważ nieznajomość przepisów prawa nie może być przesłanką braku winy strony, gdyż w danym przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zaniedbał obowiązku stosownego pouczenia (zob. także postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 450/12, postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. I OZ 865/10, postanowienie NSA z dnia 2 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 111/12). Należy zatem zauważyć, że nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy twierdzenie skarżącego jakoby o tym, że Sąd nie przesyła z urzędu wyroku, dowiedział się dopiero z rozmowy telefonicznej. O zasadach doręczania wyroków wydawanych przez sąd administracyjny strona została bowiem pouczona wraz z zawiadomieniem o rozprawie. Jak wynika z przesłanego S. B. pisma z dnia 13 września 2016 r., które zostało doręczone osobiście stronie w dniu 15 września 2016 r. (dowód: k. 21 i 23), Sąd pouczył skarżącego – w pkt 3 i wytłuszczając ten fragment pouczenia, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dniu od dnia ogłoszenia wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Ponadto skarżący został o tym pouczony w dniu 11 października 2016 r., kiedy stawiwszy się osobiście na rozprawie, po jej zamknięciu i po naradzie, poinformowano skarżącego o odroczeniu ogłoszenia wyroku na dzień 24 października 2016 r. Jeżeli zatem skarżący nie był pewien czy dobrze zrozumiał pouczenie sądowe mógł zadzwonić do Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu, gdzie udzielono by jemu niezbędnych wyjaśnień odnośnie sposobu dokonania czynności procesowej polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Mając to wszystko na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.