II SA/Wr 588/17

WyrokWSA we Wrocławiu2017-12-05

Skład orzekający: Władysław Kulon, Halina Filipowicz-Kremis, Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo spółki komunalnej odmawiające wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, ze względu na brak zdolności produkcyjnych ujęć wody, stanowi decyzję administracyjną podlegającą zaskarżeniu w drodze odwołania?
Ratio decidendi
Pismo spółki komunalnej odmawiające wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, ze względu na brak zdolności produkcyjnych ujęć wody, nie stanowi decyzji administracyjnej. Spółka nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a kwestie przyłączenia do sieci i dostarczania wody regulowane są umowami cywilnoprawnymi. W związku z tym, odwołanie od takiego pisma jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wnioski o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Spółka komunalna odmówiła wydania warunków, powołując się na brak zdolności produkcyjnych ujęć wody. Skarżący uznał odmowę za decyzję administracyjną i wniósł odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania, uznając pismo spółki za niebędące decyzją administracyjną. Skarżący zaskarżył postanowienie SKO do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp.k. z/s we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę w całości. W dniu [...].10.2016 r. wpłynęły do [...] Sp. z o.o. wnioski skarżącego o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, sporządzone na druku opracowanym przez Spółkę i zawierające wymagane dane, jak wielkość zapotrzebowania, rodzaj zabudowy (jednorodzinna i usługowa, projektowana) oraz wymagane załączniki (mapy, wyrys, i wypis z planu miejscowego, akt notarialny – nabycie prawa własności). Wnioski dotyczyły dwóch działek. Pismem z dnia [...].12.2016 r. Spółka poinformowała skarżącego, że nie zapewnia dostawy wody oraz odmawia wydania warunków technicznych dla projektowanych inwestycji, z uwagi na brak zdolności produkcyjnych ujęć wody. Przyłączenie inwestycji wywołałoby niemożność zachowania minimalnego poziomu usług dla obecnych odbiorców. Na lata 2017-2018 Spółka planuje budowę nowych ujęć wody i modernizację urządzeń. Dopiero po wykonaniu tych prac wnioski będą mogły zostać ponownie rozpatrzone. W nawiązaniu do tego pisma skarżący w piśmie złożonym w dniu [...].12.2016 r. wyraził pogląd, że odmowa jest bezpodstawna, szeroko go uzasadniając. Wskazał w szczególności, że określenie technicznych warunków stanowi obowiązek Spółki, a czym innym jest zawarcie umowy. Według skarżącego wydana została decyzja odmowna. Kolejno skarżący w dniu [...].12.2016 r. za pośrednictwem poczty wniósł odwołanie od powyższego pisma, potraktowanego jako decyzja wydana przez burmistrza. W ocenie skarżącego Spółka jest uprawniona do wydawania decyzji administracyjnych w przedmiocie ustalenia warunków technicznych przyłączenia do sieci. Jest to spółka komunalna wykonująca zadania z zakresu zaopatrywania w wodę (art. 3 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków) w oparciu o Regulamin – uchwałę rady gminy z dnia [...].04.2016 r. Skarżący powołał przy tym wyrok IV SAB/Wa 153/13, zaliczający określenie warunków przyłączenia do czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (odwołanie sporządził radca prawny). Zaskarżonym postanowieniem organ na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania. W ocenie organu brakuje przedmiotu zaskarżenia, gdyż pismo Spółki nie jest decyzją. W obszernym wywodzie prawnym organ wyjaśnił czym jest decyzja, w szczególności jako akt wydany przez organ administracji publicznej, któremu przepis prawa materialnego przypisuje formę decyzji. Spółka nie jest organem w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. i nie ma podstawy prawnej do załatwienia wniosku o zapewnienie warunków technicznych przyłączenia do sieci w formie decyzji. Organ omówił status prawny Spółki według powołanej ustawy (Dz. U. z 2017 r., poz. 328). Wyraził pogląd, że przyłączenie do sieci i dostarczanie wody odbywa się na podstawie umów cywilnoprawnych. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie art. 1 ust. 1 w związku z art. 104 k.p.a., art. 5 § 2 pkt 3 w związku z pkt 6 k.p.a. oraz art. 19 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy z dnia 7.06.2001 r., który to przepis stanowi materialnoprawną podstawę decyzji w przedmiocie warunków technicznych przyłączenia do sieci. Spółka wykonuje zadania gminy w tym zakresie, które zostały jej zlecone (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej i § 3 Regulaminu) i działa w imieniu burmistrza jako jednostka organizacyjna upoważniona do wydawania decyzji. W nin. sprawie nie rozstrzygano o przyłączeniu do sieci, co jest sprawą cywilną, lecz o wydaniu warunków technicznych przyłączenia (§ 9 ust. 1 Regulaminu). Z powołanego wyroku wynika, że Spółka działa tutaj jako organ administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym (podobnie wyrok II SAB/Bd 4/16). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Przedmiotowe relacje między Spółką a inwestorem nie tworzą sprawy administracyjnej (wyroki II OSK 917/05, II SA/Gl 629/06, II SA/Gd 70/13). Wskazany w skardze przepis ustawowy nie stanowi podstawy do wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powołany przez skarżącego art. 19 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy (Dz. U. z 2017 r., poz. 328) stanowi, że rada gminy w regulaminie stanowiącym akt prawa miejscowego, w ramach określenia praw i obowiązków przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług reguluje m.in. techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych. Wcześniej ustawa określa przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jako przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej prowadzące działalność gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków (art. 2 pkt 4, 20 i 21). Według art. 3 ust. 1 działalność ta stanowi zadanie własne gminy. Przedsiębiorstwo jest obowiązane przyłączyć do sieci określoną nieruchomość po spełnieniu warunków przyłączenia oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług (art. 15 ust. 4). Wskazane przepisy prawne niewątpliwie nie pozwalają na zaliczenie kwestii odmowy określenia warunków technicznych do materii rozstrzyganych na podstawie decyzji administracyjnej. Należy podkreślić pogląd prawny wyrażony w wyroku II SA/Gd 70/13, że żaden przepis prawa nie upoważnia wójta do decyzyjnego określania warunków technicznych przyłączenia (zatem również odmowy – uzupełnienie tut. Sądu). Nie pozwala to w ogóle na rozważanie problematyki prawnej art. 39 u.s.g. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 – patrz objaśnienia podręcznikowe w "Postępowanie administracyjne ogólne" Cz. Martysza wyd. Beck 2003 s. 173, 190, 195, 200-201, 213, 216, 218-219, 230, 250-257), tym bardziej że nie istnieje i nie może istnieć uchwała rady gminy przekazująca Spółce nieistniejące kompetencje burmistrza, o czym zresztą skarżący nie wspomina. Organ w sposób przystępny tłumaczył skarżącemu, że o ile nawet prezes Spółki mógłby zostać wyznaczony na organ w znaczeniu funkcjonalnym bądź jest prawdą, że Spółka realizuje określone zadania publiczne a nawet być może wykonała czynność z zakresu administracji publicznych, to nie wynika z tego dokonanie odmowy określenia warunków technicznych w formie decyzji. Nieistniejącej decyzji skarżący nie mógł procesowo skutecznie zaskarżyć odwołaniem, co wywołało niedopuszczalność odwołania (art. 134 k.p.a.). Sąd w pełni podziela wywody prawne zawarte w zaskarżonym postanowieniu i odpowiedzi na skargę. Skarga jako w sposób oczywisty bezzasadna podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło