II SA/Wr 745/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2026 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr 821/2025 w przedmiocie wstrzymania budowy budynku gospodarczego (gołębnika) oddala skargę w całości. Postanowieniem nr 821/2025 z dnia 5 sierpnia 2025 r, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "organ", "DWINB"), po rozpoznaniu zażalenia po rozpatrzeniu zażalenia T. K. (dalej jako "skarżący"), reprezentowanego przez B. K., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze (dalej jako PINB), nr 41/2025 z dnia 30 kwietnia 2025 r., którym wstrzymano skarżącemu budowę budynku gospodarczego (gołębnika) na działce nr [...] przy ul. [...] w K., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zawiadomieniem z dnia 10.02.2022 r. PINB poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie legalności wybudowania budynku gołębnika przy ul. [...] w K. W dniu 05.04.2022 r. organ przeprowadził wizję w terenie, w trakcie której ustalił, że na działce nr [...] znajduje się obiekt parterowy - typowy kiosk o konstrukcji stalowej posadowiony na bloczkach betonowych, nietrwale związany z gruntem, użytkowany jako gołębnik i pomieszczenie gospodarcze. Obiekt wykonany w styczniu 2021 r. Postanowieniem nr 47 z dnia 23.05.2022 r. PINB wstrzymał B. K. prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją budynku gospodarczego na działce nr [...] w K. przy ul. [...]. Ww. postanowienie zostało oprotestowane w terminie przewidzianym na skuteczne wniesienie środka zaskarżenia przez B. K. DWINB postanowieniem nr 685/2022 z dnia 1 lipca 2022 r. uchylił ww. postanowienie PINB w całości i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez organ I instancji, z uwagi na skierowanie nakazu do niewłaściwej osoby. Powyższe rozstrzygnięcie DWINB zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez Pana B. K., który to wyrokiem z dnia 2.02.2023 r. sygn. akt II SA/Wr 590/22 oddalił ww. skargę w całości. Ponownie rozpatrując sprawę PINB pismem z dnia 22 stycznia 2025 r. wystąpił do Starostwa Powiatowego w Jeleniej Górze - Wydział Architektury, Budownictwa i Gospodarki przestrzennej o udzielenie informacji, czy dla przedmiotowej inwestycji tj. budowy budynku gospodarczego na terenie dz. [...] AM-[...] obręb [...] K. ul. [...] gm. M., zostało przyjęte skuteczne zgłoszenie. W odpowiedzi na powyższe Starosta Karkonoski pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. poinformował, że nie przyjęto skutecznego zgłoszenia budowy budynku gospodarczego na dz. [...] w K. , a w załączeniu przedłożono kopię decyzji nr 64/2020 z dnia 24.08.2020 r., którą zgłoszono sprzeciw w sprawie zgłoszenia robót budowlanych dotyczących "wznoszenie baraku, pawilonu gospodarczego, rekreacyjnego o lekkiej konstrukcji o powierzchni 18,5 m2 - 20 m2, na działce nr [...] w K. , obręb [...], jedn. ewid. [...] M.". Kolejno, pismem z dnia 4 marca 2025 r. PINB w Jeleniej Górze zawiadomił o planowanej kontroli w przedmiotowej sprawie. Dnia 2 kwietnia 2025 r. PINB w Jeleniej Górze przeprowadził wizję w terenie, podczas której poinformowany pełnomocnik ani właściciel nieruchomości nie uczestniczył, z której sporządzono dokumentację fotograficzną, a także ustalono, że budynek posiada konstrukcję po dawnym kiosku handlowym o ścianach o konstrukcji stalowej, obiekt posadowiony jest na bloczkach betonowych i pełni funkcję gołębnika o wymiarach ok. długość 3,50 - 3,60 m, szerokości 2,20-2,30 m. Mając powyższe na uwadze PINB postanowieniem nr 41/2025 z dnia 30 kwietnia 2025 r. wstrzymał skarżącemu budowę budynku gospodarczego (gołębnika) na działce nr [...] przy ul. [...] w K. Utrzymując w mocy powyższe postanowienie – po rozpoznaniu zażalenia skarżącego – DWINB Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz po rozpatrzeniu argumentów podnoszonych w zażaleniu, stwierdził, co następuje. Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego (dalej w skrócie: "p.b.") roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 Pr. bud., w których określono odstępstwa od przedstawionej powyżej reguły. Wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia bądź zgłoszenia oznacza, że zostały wykonane w ramach samowoli budowlanej. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 48 ust. 1 p.b. zgodnie z którym, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Kryterium zastosowania przytoczonego wyżej przepisu jest ustalenie przez organy nadzoru budowlanego, że zaistniał przypadek budowy obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Kwalifikując obiekt budowlany jako wymagający lub niewymagający uzyskania akceptacji organu administracji architektoniczno-budowlanej w pierwszej kolejności należy określić charakter wykonanego obiektu, a więc jego konstrukcję, oraz cel jakiemu ma służyć. Jak dalej wyjaśniał DWINB, stosownie do omawianego wyżej przepisu, samowola budowlana polegająca na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, skutkuje wstrzymaniem prowadzenia budowy przez organ nadzoru budowlanego w drodze postanowienia. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, istotnym elementem treści postanowienia o wstrzymaniu budowy, zgodnie z art. 48 ust. 3 p.b.., jest informacja inwestora o prawie do złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej wraz z podaniem zasad obliczania tej opłaty. Informacja o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej została w sposób prawidłowy zawarta w zaskarżonym postanowieniu PINB. Zgodnie z nią inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, może złożyć wniosek o legalizację. Dalej DWINB wywodził, że w realiach rozpoznawanej sprawy, prawidłowa jest kwalifikacja robót dokonana przez organ pierwszej instancji. Jak wyjaśnił organ, zgodnie z art. 3 pkt 6 p.b. przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Definicja ustawowa pozwala na stwierdzenie, że o budowie można mówić wówczas, gdy powstaje nowy obiekt budowlany bądź też dochodzi do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego, w efekcie czego powstaje nowa substancja budowlana. W trakcie kontroli przeprowadzonej przez PINB dnia 05.04.2022 r. oraz 2.04.2025 r. stwierdzono, że na działce nr [...] przy ul. [...] w K. znajduje się obiekt, który pełni funkcję budynku gospodarczego - gołębnika i posiada konstrukcję po dawnym kiosku handlowym o ścianach o konstrukcji stalowej, posiadający stolarkę z PCV z roletami, obiekt o wymiarach: długość ok. 3,6 m, szerokość ok. 2,30 m i wysokość do okapu ok. 2,30 m (co daje powierzchnię zabudowy ok. 8,28 m2) i posadowiony jest na bloczkach betonowych, a usytuowanie ww. obiektu względem ogrodzenia dz. nr [...] wynosi od strony wschodniej: 1,14- 1,58 m, a od strony południowej 2,45 m. Materiał zebrany w sprawie wskakuje także, iż w przedmiotowym obiekcie hodowane są gołębie. Uznać zatem należy, iż sporny obiekt stanowi gołębnik, a więc miejsce służące hodowli ptaków. W sprawie oceny charakteru obiektu, którym jest gołębnik, wypowiedział się NSA w wciąż aktualnym wyroku z 22 kwietnia 1999 r. (NSA 1830/96 Lex nr 47183) stwierdzając, że gołębnika nie można traktować jako obiektu gospodarczego związanego z produkcją rolną, jak też jako obiektu małej architektury. Mając powyższe na uwadze należał przyjąć, iż w niniejszej sprawie przedmiotowy obiekt stanowi budynek inwentarski. Za taką oceną przedmiotowego budynku - gołębnika na działce nr [...] przy ul. [...] w K. przemawia wydzielenie obiektu z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych w postaci ścian i dachu, co odpowiada definicji budynku zamieszczonej w art. 3 pkt 2 ustawy p.b.. Przedmiotowy gołębnik jest obiektem budowlanym. Jak już wcześniej wskazano, zgodnie bowiem z art. 3 pkt 1 p/.b., obiektem budowlany jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Natomiast przeznaczenie obiektu do hodowli gołębi jednoznacznie wskazuje na jego funkcję inwentarską związaną z utrzymywaniem zwierząt. Powyższą kwalifikację potwierdza w § 209 ust. 1 pkt 3 rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225), w którym mowa jest o budynkach inwentarskich jako służących do hodowli inwentarza.Inwentarz żywy to zwierzęta takie jak bydło domowe, trzoda chlewna, konie, osły, muły, owce, kozy, lamy, wielbłądy, zwierzęta futerkowe, króliki, koty, psy oraz drób i inne ptactwo domowe. Gołębie hodowane w gołębnikach to nic innego jak inwentarz żywy i w takim rozumieniu ptactwo domowe. Skoro gołębnika nie można traktować jako obiektu gospodarczego związanego z produkcją rolną ani obiektu małej architektury, oznacza to, że obiekt ten podlega reżimowi art. 48 Prawa budowlanego (por. Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 17.08.2010 r. sygn. akt II SA/Bd 669/10, WSA w Opolu z dnia 07.12.2004 r. sygn. akt II SA/Wr 2918/02). Dalej DWINB wskazał, że zgodnie z art. 28 p.b. budowa gołębnika, tak ja i każdego innego budynku inwentarskiego, wymagała wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie obiekt został wykonany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę - którego, co nie jest w niniejszej sprawie sporne, Inwestor nie uzyskał. W sytuacji wybudowania obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę czy też dokonania stosownego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego zobligowany treścią art. 48 pb., obowiązany był wydać wskazane w nim postanowienie. O konieczności zastosowania ww. trybu decyduje wprost wskazany przepis prawa, a nie uznanie organu nadzoru budowlanego i to niezależnie od powodów wybudowania obiektu budowlanego. Jak się wskazuje w orzecznictwie, w żadnym z omawianych rodzajów postępowania w sprawie samowoli budowlanej nie mają znaczenia przyczyny naruszenia prawa, w tym niedopełnienia określonych obowiązków, ani też wina lub stopień zawinienia samowolnego inwestora. Mające zastosowanie w sprawie przepisy w takich przypadkach nie dopuszczają stosowania jakichkolwiek okoliczności "łagodzących", nawet przy uwzględnieniu oczywistych racji strony. Również brak świadomości prawnej w zakresie przepisów Prawa budowlanego, czy też interes strony nie mogły mieć wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Dalej DWINB wyjaśnił, że wprawdzie PINB wydał zaskarżone postanowienie nr 41/2025 z dnia 30 kwietnia 2025 r. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 p.b.., a na posadowienie spornego obiektu Inwestor winien był uzyskać stosowne pozwolenie na budowę (czego nie uzyskał jak i nawet zgłoszenia) i w związku z ustaleniem, iż mamy do czynienia z obiektem inwentarskim, w którym hodowane są gołębie, to podstawą ww. winien być art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. Niemniej jak podniósł DWINB, pomimo błędnego wskazania przez organ I instancji w sentencji zaskarżonego postanowienia art. 48 ust. 1 pkt 2 p.b. zamiast art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b., to postanowienie to jako prawidłowe powinno ostać się w obrocie prawnym w związku z powyższymi wywodami. Zmiana kwalifikacji spornego obiektu, wprawdzie opartej na tej samej podstawie prawnej, jednakże w związku z innym punktem, nie stanowi w ocenie organu podstawy do wycofania go z obrotu prawnego (poprzez np. stwierdzenie jego nieważności z uwagi na rażące naruszenie prawa bądź brak podstawy prawnej) czy też przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawę prawną decyzji czy też postanowienia stanowi przytoczenie przepisów prawa materialnego, na których organ opiera rozstrzygnięcie danej sprawy co do jej istoty, jak również powołanie stosownych, mających szczególny związek z wydaniem decyzji, przepisów proceduralnych (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 8 marca 2018 r., sygn. III SA/Gd 929/17, LEX nr 2474883). W razie wskazania w podstawie prawnej rozstrzygnięcia niewłaściwego przepisu (np. innego ustępu danego przepisu niż prawidłowy) nie mamy do czynienia ani z rażącym naruszeniem prawa ani z brakiem podstawy prawnej. Trzeba bowiem odróżnić uchybienia formy rozstrzygnięcia od przypadków braku podstawy prawnej w ogóle lub braku podstawy prawnej właściwej rangi (wyrok NSA z 27 kwietnia 2018 r., sygn. II OSK 2827/17, LEX nr 2503310). W ocenie tut. organu PINB w Jeleniej Górze zachował przewidzianą prawem procedurę związaną z legalizacją samowoli budowlanej, a lektura zaskarżonego postanowienia jasno wskazuje jaki był cel jego wydania i nie stanowi to w ocenie tut. organu sytuacji spornej. W związku z powyższym DWINB wskazał, iż na tym etapie wydanie postanowienia na podstawie art. 48 ust. 1 otwiera drogę do legalizacji samowoli budowlanej (czy to dokonanej bez stosownego zgłoszenia czy też bez pozwolenia na budowę) i dalszy ciąg prowadzonego postępowania administracyjnego zależy od postępowania Inwestora, a w przypadku nieskorzystania z możliwości legalizacji zostanie wydana decyzja o rozbiórce samowolnie wybudowanego budynku. Zaskarżone postanowienie prawidłowo zawiera informację dla inwestora o prawie do złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej wraz z podaniem zasad obliczania tej opłaty. Odnośnie natomiast do zarzutów zażalenia DWINB podniósł, że argumenty w nim podnoszone wskazują na konflikt z Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze, a także na inną inwestycję związaną z obiektem mostowym i budowy przepustu nad Potokiem K. w ciągu ul. [...] w K. na dz. [...] obręb [...] K., jednakże nie sposób zauważyć, iż niniejsze postępowanie dotyczy inwestycji dokonanej na działce nr [...] ul. [...] K., a co za tym idzie, jest to inna sprawa administracyjna bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, skarżący – reprezentowany przez B. K. – wniósł na nie skargę do tutejszego sądu, domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania. W uzasadnieniem skargi wskazano, że postępowanie w sprawie wszczęte zostało na podstawie anonimowego donosu, co już je dyskwalifikuje jako wiarygodne. Dalej podniesiono, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania skierowano do B. K., a rzeczywista strona postępowania – tj. T. K., nadal nie został o niczym poinformowany. Zarzucono również brak kwalifikacji przedmiotowego obiektu oraz określenie wstrzymanie "budowy", podczas gdy żadna "budowa" nie jest prowadzona Wskazano, ze budynek nie posada fundamentów i nie jest trwale z gruntem związany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 142 zwanej dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Organy nadzoru budowlanego, wbrew twierdzeniom skargi, wszczęły postępowanie administracyjne z urzędu, na podstawie zawiadomienia złożonego przez Gminę M. Z akt administracyjnych wynika także, że zawiadomienie o wszczęciu niniejszego postępowania zostało prawidłowo skierowane do T. K. W trakcie przeprowadzonych w postępowaniu kontroli ustalono, że na działce nr [...] znajduje się obiekt parterowy - typowy kiosk o konstrukcji stalowej posadowiony na bloczkach betonowych, nietrwale związany z gruntem, użytkowany jako gołębnik i pomieszczenie gospodarcze. Budynek posiada konstrukcję po dawnym kiosku handlowym o ścianach o konstrukcji stalowej, obiekt posadowiony jest na bloczkach betonowych i pełni funkcję gołębnika o wymiarach ok. długość 3,50 - 3,60 m, szerokości 2,20-2,30 m. Obiekt posadowiono w 2021 r. Protokół o takiej treści, bez uwag, podpisał w dniu 5 kwietnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego B. K. Jednocześnie w sprawie nie jest sporne, że na posadowienie obiektu skarżący nie uzyskał pozwolenia na budowę. Podobnie nie jest sporne, że w budynku tym przetrzymywane (hodowane) są gołębie. Potwierdzają to zgromadzone dowody w sprawie, inwestor również nie zaprzecza tym okolicznościom. W ocenie Sądu, prawidłowo w związku z tym organy zakwalifikowały obiekt budowlany jako obiekt inwentarski, nie zaś budynek gospodarczy. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późniejszymi zmianami) przez budynek gospodarczy należy rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Gołębnik nie może być traktowany jako budynek gospodarczy, gdyż nie spełnia ustawowych kryteriów do zaliczenia go do tego rodzaju budynków. Konsekwencją powyższego jest niemożność wybudowania gołębnika w oparciu o zgłoszenie do organu administracji architektoniczno - budowlanego na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Budowy gołębnika nie można zakwalifikować do żadnego z przypadków wymienionych w art. od 29 do 30 ww. ustawy Prawo budowlane, zwalniających z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Jak słusznie wskazały organy, przedmiotowy obiekt należy zaliczyć do obiektów inwentarskich związanych z hodowlą, a zatem jego budowa wymaga zezwolenia na budowę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2012 r, sygn. akt II SA/Bk 307/12 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1830/96, orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym w sprawie zastosowanie miał art. 48 ust. 1 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tymi przepisami organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 3) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 4) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Jednocześnie, stosownie do treści ust. 3 przytoczonego przepisu, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Jak słusznie zauważył organ drugiej instancji, w podstawie prawnej PINB nieprawidłowo przywołał art. 48 ust. 1 pkt 2, nie zaś art. 48 ust. 1 pkt 1 prawa budowalnego, pomimo, że jak zostało prawidłowo wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, budowa budynku inwentarskiego, jako niewymieniona w przepisach 29-30 p.b. wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, a nie zgłoszenia, jednakże Sąd podziela ocenę DWINB, że uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, nie może również stanowić przyczyny stwierdzenia nieważności postanowienia. Organ drugiej instancji rozpoznając sprawę ponownie, w granicach przysługujących mu kompetencji miał prawo skorygować wskazaną podstawę prawną. Jednocześnie uchylenie z tego powodu zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji godziłoby w zasadę szybkości postępowania, skoro – jak wywodzono – rozstrzygnięcie odpowiada prawu, zatem w ponownie prowadzonym postępowaniu musiałoby zapaść postanowienie o tej samej treści. Stąd, działanie organu odwoławczego w zakresie weryfikacji i wskazania poprawnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, Sąd ocenia jako prawidłowe. Jednocześnie, nawiązując do zarzutu skargi Sąd wyjaśnia, że zakończenie budowy nie powoduje, że niemożliwe staje się wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowalnych na podstawie art. 48 p.b. Sytuację taką przewiduje wprost art. 48 ust. 5, który stanowi, że Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy.. W ocenie Sądu organy rozpatrujące sprawę prawidłowo również ustaliły, że za inwestora w przypadku przedmiotowego gołębnika należało uznać skarżącego. Bez znaczenia przy tym dla kwalifikacji budynku i prawidłowości zastosowania przepisów są podnoszone w skardze zarzuty, dotyczące w istocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organy nadzoru budowalnego. Są to okoliczności, które skarżący może zwalczać w innych postępowaniach, natomiast nie mają wpływu na merytoryczną ocenę zasadności wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.