II SA/Wr 774/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-02-18

Skład orzekający: Halina Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy choroba matki skarżącego, przebywającej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jeśli choroba ma charakter przewlekły, a skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że choroba matki skarżącego, nawet jeśli ciężka i przewlekła, nie stanowiła podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. Pobyt matki w zakładzie opiekuńczo-leczniczym sugerował, że nie była wymagana osobista opieka skarżących, a choroba przewlekła, bez nagłego pogorszenia stanu zdrowia w okresie otwartym do dokonania czynności, nie uzasadnia przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie o nałożeniu grzywny. Wpis został uiszczony po terminie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazano zły stan zdrowia matki skarżącego, która przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia wyjaśnień, dołączono dokumentację medyczną matki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. i B. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się od wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce nieużytkowanych obiektów, tj. budynku dawnej stacji sprężarki i betonowni postanawia: oddalić wniosek. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 listopada 2014 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wezwania zostały doręczone w dniu 16 grudnia 2014 r. (dowody doręczenia: k. 10 i 11 akt sądowych). Pismem nadanym w dniu 29 grudnia 2014 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym samym dniu uiszczono brakujący wpis sądowy. We wniosku wskazano, że skarżący w dniu 23 grudnia 2014 r. miał wypełniony druk wpłaty gotówkowej, jednak po opuszczeniu budynku hospicjum, w którym przebywa jego matka, "nie pamiętał, co się z nim działo" i całkowicie zapomniał o opłaceniu wpisu sądowego. Stan ten trwał do dnia 28 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie sądu skierowane do skarżących w celu udzielenia przez wnioskodawców dodatkowych wyjaśnień, skarżący podali, że "w okresie spóźnienia" matka skarżącego była w ciężkim stanie. W kolejnym piśmie procesowym skarżący uzupełnili wyjaśnienia o stwierdzenie, że stan zdrowia matki jest katastrofalny. Do pisma z dnia 10 lutego 2015 r. dołączono kopię zaświadczenia z zakładu opiekuńczo-leczniczego potwierdzającego pobyt A. G. w zakładzie od dnia 26 marca 2012 r. Dołączono również zaświadczenie z dnia 5 lutego 2015 r. o stanie zdrowia A. G. podpisane przez lekarza chorób wewnętrznych, zawierające opis przebiegu choroby i dotychczasowego leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jak wynika z akt sądowych, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącym w dniu 16 grudnia 2014 r. Zatem termin 7-dniowy do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 23 grudnia 2014 r. (wtorek). Wpis sądowy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został nadany przez pocztę w dniu 29 grudnia 2014 r. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oceniając złożony przez skarżących wniosek trzeba powiedzieć, że sąd nie kwestionuje powołanych przez skarżących okoliczności dotyczących stanu zdrowia matki skarżącego i nie podważa tego, że choroba osób najbliższych jest ciężkim i stresującym doświadczeniem. Jednak okoliczność ta w realiach niniejszej sprawy nie stanowi okoliczności, która wskazywałyby na to, że w terminie od dnia 16 grudnia 2014 r. do 23 grudnia 2014 r. skarżący nie mogli uiścić wpisu od skargi. Na istnienie przeszkody we wskazanym okresie nie wskazuje też zaświadczenie lekarskie dołączone do wniosku, które datowane jest na dzień 5 lutego 2015 r. i potwierdza przewlekłe dolegliwości, na które cierpi A. G.. Tymczasem, zdaniem sądu, aby uznać, że choroba strony czy osoby jej najbliższej może stanowić przesłankę do przywrócenia terminu, to choroba musi mieć charakter niespodziewany, a strona winna uprawdopodobnić, że w okresie otwartym do dokonania czynności stan zdrowia uniemożliwiał jej prowadzenie swoich spraw i dokonywanie czynności. Zatem okoliczności wyłączającej brak winy w uchybieniu terminu, co do zasady, nie będzie stanowiła choroba przewlekła, chyba że w danym okresie nastąpiło nagłe pogorszenie stanu zdrowia w związku z zaostrzeniem się objawów choroby. Wypada również zauważyć, że kwestia znaczenia choroby dla przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym była przedmiotem zainteresowania sądownictwa. W orzecznictwie podkreśla się, że sam fakt ciężkiej choroby dotyczącej skarżącego czy osób mu najbliższych nie daje podstawy do twierdzenia, że w określonym okresie strona z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać określonych czynności procesowych (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 63/13 i sygn. akt I GZ 49/13, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, jak wynika z treści wniosku, matka skarżącego przebywa w profesjonalnym zakładzie opiekuńczo-leczniczym, co pozwala przypuszczać, że nie była w okresie od dnia 16 grudnia 2014 r. do 23 grudnia 2014 r. wymagana osobista opieka obojga skarżących nad matką skarżącego, która wykluczałaby możliwość uiszczenia wpisu sądowego od skargi, czy możliwość wyręczenia się innymi osobami przy dokonaniu wpłaty wpisu sądowego. Wobec tego należało uznać, że okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu nie skłaniają do przyjęcia, iż skarżący uprawdopodobnili brak swojej winy (w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.) w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wobec czego wniosek należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło