II SA/Wr 805/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy zbiornika na nieczystości płynne przeznaczonego do obsługi budynku jednorodzinnego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r. nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie budowy zbiornika na nieczystości płynne przeznaczonego do obsługi budynku jednorodzinnego na działce nr 26/1 we wsi N.. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 9 września 2013 r. Pismem z dnia 16 września 2013 r. (data złożenia w siedzibie organu) D. W. i M. W. oraz J. W. i M. W. wnieśli o uzupełnienie decyzji DWINB. Natomiast pismem nadanym przez pocztę w dniu 5 października 2013 r. D. W. i M. W. oraz J. W. i M. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną na wstępie decyzję DWINB. W dniu 6 listopada 2013 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia zaskarżonej decyzji. W tym samym dniu akta sprawy wraz ze skargą przekazano Sądowi. Organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na skutek licznych zażaleń strony skarżącej na zarządzenia i postanowienia WSA we Wrocławiu oraz w związku z wnioskiem o wyłącznie sędziów, akta sądowe były kilkakrotnie przekazywane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wobec tego rozpoznanie skargi stało się możliwe dopiero po tym jak prawomocnie oddalono wniosek skarżących o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu (k. 283 akt sądowych). Sąd w składzie rozpoznającym skargę stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia. W myśl § 1b tego przepisu, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Stosownie do przepisu art. 111 § 2 k.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W niniejszej sprawie strona skarżąca zażądała od organu uzupełnienia decyzji z dnia [...] r. i nie czekając na wydanie postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia decyzji, wniosła skargę do sądu administracyjnego na wskazaną decyzję. Zdaniem sądu, należy przyjąć, że jednym ze skutków procesowych zgłoszenia wniosku o uzupełnienie decyzji jest przesunięcie początku terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie. Pogląd taki jest uzasadniony logiką postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Jeśli bowiem strona uważa, że decyzja jest niepełna (trzeba ją uzupełnić), to składanie skargi na taką decyzję jest niecelowe. Uzupełnieniu decyzji służy tryb wskazany w cytowanych przepisach k.p.a. i dopiero jego wyczerpanie otwiera drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jest tak, ponieważ rozstrzygnięcie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale dzieli procesowe losy decyzji administracyjnej. Warto zaznaczyć, że pogląd przyjęty przez sąd w niniejszej sprawie był już prezentowany w orzecznictwie sądowym – zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r., (sygn. akt II OSK 1089/14) i z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt I OSK 1125/13) oraz postanowienie tego Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I OSK 837/15) – opubl. Orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga nadana przez pocztę w dniu 5 października 2013 r., a więc przed wydaniem postanowienia DWINB w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] r., została w istocie nadana przed terminem do jej wniesienia. To zaś oznacza, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu po myśli art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Rozpoznania skargi nie tamowała okoliczność, że toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, gdyż wszczęcie postępowania nadzwyczajnego nastąpiło po wniesieniu skargi, co wynika z treści postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] (w aktach administracyjnych). Nadto sąd uzyskał informację, że postępowanie nadzwyczajne wobec zaskarżonej decyzji nie zostało zakończone (pismo DWINB – k. 293 akt sądowych). W tym stanie rzeczy nie zaszły przesłanki do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego (art. 56 p.p.s.a. lub art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.