II SA/Wr 99/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. K. na opisane w sentencji postanowienie z powodu jej nieopłacenia. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 12 maja 2016 r. Pismem z dnia 19 maja 2016 r. (data nadania) – zatytułowanym: Zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od odrzuconej skargi (błędnie nazywanej przez skarżącego zażaleniem - pod. Sądu). Wraz z wnioskiem skarżący przedłożył egzemplarz skargi oraz dowód uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia w sprawie, skutkującego brakiem wniesienia opłaty, było leczenie rehabilitacyjne jego matki. Wyjaśnił, że jego matka w okresie od 4 marca 2016 r. do 6 maja 2016 r. była na rehabilitacji, po skomplikowanym złamaniu nogi, w ośrodku rehabilitacyjnym w C.. Podał, że matka jest osobą w starszym wieku, ma 72 lata. Z uwagi na jej wiek i silną więź emocjonalną, skarżący często bywał u niej w trakcie rehabilitacji. Zobowiązał się również, że niezwłocznie - po uzyskaniu kopi skierowania na leczenie matki, prześle ją do Sądu, jako dowód w sprawie, uprawdopodobniając tym samym swoje pobyty u mamy. Przekonywał, że troska o stan zdrowia matki miała wpływ na jego sprawy zawodowe i osobiste. Dlatego też tłumaczył, uchybienie w sprawie wniesienia opłaty w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej nakazu rozbiórki, jest skutkiem zajęcia się sprawami rehabilitacji matki. Sprawy te na tyle mocno wpłynęły na niego, że w natłoku spraw, które się w tym czasie działy nieświadomie pominął opłatę sądową. Skarżący wskazał, że termin doręczenia postanowienia Sądu z dnia 4 maja 2016 r., o odrzuceniu jego skargi, jest dniem, w którym dowiedział się o uchybieniu terminu, zatem jest to również data ustania przyczyny uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyjmując, że pismo skarżącego z dnia 19 maja 2016 r. - wbrew jego tytułowi – zawiera wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sądu stwierdził, że w ten sposób sformułowany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Jak wynika z akt sprawy, powodem niedokonania przez skarżącego czynności procesowej w terminie była rehabilitacja matki w dniach od 4 marca 2016 r. do 6 maja 2016 r., co zmusiło go podjęcia się opieki i z czym wiązała się konieczność odwiedzin w ośrodku rehabilitacyjnym w C.. Konieczność opieki nad 72 letnia matką, z którą skarżącego wiąże silna więź emocjonalna, doprowadziła do zaistnienia sytuacji, w której w natłoku spraw zawodowych i osobistych, nie uiścił opłaty od skargi. Jednakże skarżący, wbrew zobowiązaniu złożonemu we wniosku, a później również na wezwanie Sądu, doręczone w dniu 7 lipca 2016 r., nie przedstawił dokumentacji, potwierdzającej przedstawione we wniosku okoliczności związane z rehabilitacją matki. Skarżący nie dał więc szansy Sądowi, aby w sposób dla niego korzystny, rozpoznać wniosek. Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Poza powołaniem opisanych wyżej okoliczności, pomimo wezwania Sądu, nie przedłożył żadnego zaświadczenia lekarskiego, ani innego dokumentu wskazującego na wystąpienie opisywanych we wniosku problemów zdrowotnych matki, a które uniemożliwiłyby dokonanie czynności w terminie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się natomiast, że na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (por. postanowienie z 26 sierpnia 2014 r., sygn. I FZ 248/14; zob. postanowienie z 17 października 2013 r., sygn. akt I FZ 397/13; postanowienie z 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13, baza orzeczeń NSA). Ponadto w tym miejscu wskazać należy, że sam fakt choroby osoby bliskiej nie jest wystarczającym uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Istotne jest bowiem, czy okoliczność ta była - dla zachowania terminu - nie do przezwyciężenia i czy strona dołożyła wysiłku by przeszkoda ta nie doprowadziła do naruszenia terminu (tak NSA w wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 1599/12). Reasumując, w rozpatrywanym przypadku, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że w okresie, w którym biegł termin do uiszczenia wpisu od skargi, zaistniały okoliczności uniemożliwiające skarżącemu terminowe jego uiszczenie, tym bardzie jeśli się zauważy, że był on w stanie uiścić wpis od drugiej skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 100/16. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.