II SAB/Wr 50/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-09-18

Skład orzekający: Andrzej Wawrzyniak, Mieczysław Górkiewicz, Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie wznowienia postępowania jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia poprzez skierowanie zażalenia do właściwego organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach prawa. W przypadku bezczynności organu I instancji, właściwym organem do rozpoznania zażalenia jest organ wyższego stopnia. Skierowanie zażalenia do niewłaściwego organu nie stanowi wyczerpania środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Po odmowie wznowienia przez Prezydenta Miasta i uchyleniu tej odmowy przez Wojewodę, Prezydent Miasta kilkukrotnie wzywał skarżących do uzupełnienia wniosku. Ostatecznie Prezydent Miasta pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący złożyli zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało je za nieuzasadnione. Następnie skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant: Asystent sędziego Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 września 2013 r. sprawy ze skargi V.H., R.H. i O.H. na bezczynność Prezydenta Miasta J.G. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na budowę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Skierowanym do Prezydenta Miasta J.G. pismem z dnia 28 sierpnia 2011 r. skarżący V.H., R.H. i O.H. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą wspólnikom spółki cywilnej "Lecznica dla zwierząt" M.R. i A.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego na terenie działki nr 29/3, położonej w J.G. przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] Prezydent Miasta J.G. odmówił wznowienia wyżej wskazanego postępowania. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżących V.H. i R.H. na powyższe postanowienie, Wojewoda D. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił postanowienie Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W motywach tego postanowienia Wojewoda D. podał, że sprecyzowania wymaga żądanie zawarte w piśmie wnioskodawców, bowiem w jego tytule wskazano jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 kpa, natomiast z treści żądania wynika, że wnioskodawcy powołują przesłankę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Wojewoda podniósł, że ustalenie to jest istotne z punktu widzenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wskazanego w art. 148 kpa, przy czym o ile kwestia ta nie wynika z wniosku o wznowienie postępowania, stosownie do art. 64 § 2 kpa organ winien wezwać wnioskodawców, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania, do uzupełnienia wniosku o datę kiedy dowiedzieli się oni o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Pismem z dnia 31 maja 2012 r. Prezydent Miasta J.G. wezwał pełnomocnika wnioskodawców do złożenia wyjaśnień dotyczących sprecyzowania podstawy żądania wznowienia postępowania. W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 2 lipca 2012 r. skarżący podali, że podstawą ich żądania jest art. 145 § 1 pkt 4 i 8 kpa. Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Prezydent Miasta J.G., powołując się na art. 64 § 2 kpa, wezwał wnioskodawców o uzupełnienie wniosku o wznowienie postępowania poprzez wskazanie, kiedy dowiedzieli się oni o decyzji Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego lecznica dla zwierząt na terenie działki nr 29/3, położonej w J.G. przy ul. [...]. W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 17 sierpnia 2012 r. pełnomocnik wnioskodawców podał, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest kiedy wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji o warunkach zabudowy, bowiem stosownie do art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, której wniosek dotyczy, a wniosek skarżących dotyczy decyzji Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 1 października 2012 r. Prezydent Miasta J.G. wezwał wnioskodawców na podstawie art. 64 § 2 kpa do usunięcia – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania – braków poprzez podanie kiedy dowiedzieli się o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 907/11 – uchylającego decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji – oraz kiedy dowiedzieli się o decyzji Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 10 października 2012 r. pełnomocnik wnioskodawców podał, że skarga jego mandantów o wznowienie postępowania czyniła zadość wymaganiom kodeksu postępowania administracyjnego i została wniesiona w ustawowym terminie. Oświadczył, że nie jest jego obowiązkiem usprawnianie obiegu dokumentów między urzędami, a wiedza, którą posiada na temat pism składanych w sprawie jest opłacana i kontrolowana przez jego mandantów, zaś ich zdaniem na tym etapie informacje należy ustalać we własnym zakresie, gdyż to urzędy dysponują pełną dokumentacją i właściwy organ powinien, koordynując bieg postępowania, mieć nad nimi kontrolę. Pismem z dnia 30 października 2012 r. Prezydent Miasta J.G. pozostawił wniosek V.H., R.H. i O.H. bez rozpoznania, bowiem wnioskodawcy w terminie zakreślonym w piśmie z dnia 1 października 2012 r. nie udzielili odpowiedzi na wezwanie. Pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. skarżący V.H., R.H. i O.H., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata P.K., złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta J.G. w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. na podstawie art. 37 § 1 kpa uznało zażalenie skarżących za nieuzasadnione. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium podało, że wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżących postępowanie wszczęte ich wnioskiem z dnia 28 sierpnia 2011 r. zostało przez Prezydenta Miasta J.G. zakończone. Sprawa ta bowiem została pozostawiona przez wyżej wskazany organ bez rozpoznania. Pismem z dnia 28 lutego 2013 r. skarżący V.H., R.H. i O.H., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata P.K., złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezydenta Miasta J.G. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą wspólnikom spółki cywilnej "Lecznica dla zwierząt" M.R. i A.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego na terenie działki nr 29/3, położonej w J.G. przy ul. [...]. Skarżący zarzucili "zaskarżonemu postanowieniu" naruszenie przepisów postępowania, a to art. 8, art. 12, art. 35 i art. 36 § 1 kpa, przez rażące przekroczenie terminu do załatwienia sprawy. Wnieśli o zobowiązanie organu administracji do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku z dnia 28 sierpnia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...], w terminie miesiąca od daty zwrotu "aktu administracyjnego wraz z prawomocnym wyrokiem" oraz o zasądzenie od organu administracji na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, powołując się na art. 35 § 1 oraz art. 36 § 1 i 2 kpa, wywodzono, że organ administracji pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podejmuje, lecz mimo ustawowego obowiązku nie kończy postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. W ocenie skarżących, Prezydent Miasta J.G. nie tylko w ustalonym prawem terminie nie podjął żadnych czynności, do których był zobowiązany, ale także nie zakończył postępowania w niniejszej sprawie wydaniem w terminie merytorycznego rozstrzygnięcia, nie zawiadamiał skarżących o tym, że "przebieg przedmiotowego postępowania nie wynika z bezczynności Organu I instancji lecz z konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyjaśniającego", jak również nie informował o dacie zakończenia postępowania. Podnosząc, że do dnia wniesienia skargi nie rozpoznano złożonego wniosku i nie rozstrzygnięto sprawy, skarżący zarzucili, że tym samym organ naruszył art. 35 § 3 kpa, określający maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zwartą w art. 8 kpa oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta J.G. podał, że do dnia sporządzenia tej odpowiedzi nie otrzymał rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. podjętego w trybie art. 37 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżący V.H., R.H. i O.H. zarzucają Prezydentowi Miasta J.G. bezczynność w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą wspólnikom spółki cywilnej "Lecznica dla zwierząt" M.R. i A.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego na terenie działki nr 29/3, położonej w J.G. przy ul. [...]. Przy tak sformułowanym żądaniu skargi, w pierwszym rzędzie należało ustalić kwestie związane z jej dopuszczalnością. Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga może dotyczyć bezczynności organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem bezczynności w sprawach: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, iż środkiem zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art. 37 kpa (por. np. postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06, z dnia 18 września 2002 r. II SAB/Wr 15/02, z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 8/97, z dnia 5 marca 1997 r. sygn. akt III SAB 47/96; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 741/07). Stosownie do art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia z art. 37 § 1 kpa, zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mówi art. 37 § 1 kpa. Okresem tym jest jeden miesiąc (art. 35 § 3 zdanie pierwsze kpa). W rozpatrywanej sprawie dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J.G. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę organem wyższego stopnia jest Wojewoda D., a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta J.G. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą wspólnikom spółki cywilnej "Lecznica dla zwierząt" M.R. i A.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego na terenie działki nr 29/3, położonej w J.G. przy ul. [...], nie zostało poprzedzone prawidłowo złożonym zażaleniem w trybie art. 37 kpa, gdyż zażalenie skarżących z dnia 21 grudnia 2012 r. nie zostało skierowane do Wojewody D., lecz do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.. Skarżący zatem nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, to skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem prawidłowe wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (to jest przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło