III SA/Wr 358/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r., Nr [...], postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r., Nr [...]. Pismem z dnia [...] r. A sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Nadto w niniejszej skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji - Naczelnika Urzędu Celnego w L. Na jego uzasadnienie podano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej, w sytuacji gdy zaskarżona decyzja - w jej ocenie - została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Spółka podniosła również, iż wykonanie kwestionowanej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla jej aktualnej sytuacji ekonomicznej, gdyż uiszczenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł, przy uwzględnieniu wysokości kapitału zakładowego ([...] zł) doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i tym samym uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca wskazała ponadto, iż za zasadnością udzielenia jej ochrony tymczasowej przemawia także wartość uprzednio zaskarżonych przez nią decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. w łącznej wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia, którymi są akty II instancji, ale także akty wydane w I instancji. W okolicznościach sprawy dotyczy to zaś decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. Rozważając zasadność zastosowania tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie w ramach tej instytucji należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi. Ponadto, badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu, Sąd nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Podstawą uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zatem zarzuty kierowane przeciwko samej decyzji. Zaakcentować należy, iż strona skarżąca – wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku jest jedynie ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. W nawiązaniu do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek, podnosząc jedynie, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do utraty płynności finansowej Spółki oraz całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Na poparcie tych twierdzeń nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, a jedynie przybliżyła wysokość nałożonych na nią przez organy celne kar pieniężnych. Dodatkowo, ograniczając się do przywołania wysokości kapitału zakładowego, nie udokumentowała w żaden sposób aktualnej sytuacji ekonomicznej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji, co mogłoby umożliwić określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w przepisie art. 63 §1 p.p.s.a. W takiej zaś sytuacji Sąd nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu, w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani – tym bardziej – domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpoznaniem wniosku strony. Brak bowiem należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 28 września 2011, I FZ 219/11; z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11, z dnia 10 maja 2011 r. II FZ 106/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.