III SA/Wr 483/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami z tytułu badania oraz sporządzenia opinii z badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie obciążenia kosztami z tytułu badania oraz sporządzania opinii z badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia wskazując, że zważywszy na zarzuty zawarte w skardze, "nie do pogodzenia z zasadą państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) byłoby wykonywanie postanowień obarczonych rażącymi wadami, zwłaszcza gdy ich wykonanie oznacza bezpośrednio niekorzystne dla obywatela skutki finansowe". Dalej strona skarżąca przywołując treść art. 61 p.p.s.a. podniosła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązałoby się z koniecznością zapłaty dobrowolnie lub w drodze egzekucji spornych kosztów badania przez podmiot, który nie posiada zgodnego z prawem upoważnienia Ministra Finansów do badania automatów o niskich wygranych w procedurze cofnięcia rejestracji automatów o niskich wygranych. Jednocześnie strona skarżąca podniosła, że analogicznych postępowań prowadzi kilkadziesiąt w skali Polski, co w przypadku wykonania kwestionowanych postanowień oznaczałoby niechybnie znaczną stratę finansową dla skarżącej spółki, która z uwagi na specyfikę prowadzenia działalności i związaną z nią konieczność częstego wypłacania wygranych dla graczy, wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi. Spółka, jak podniosła, musi wszakże regulować bieżące zobowiązania, w tym wobec inspektorów nadzorujących punkty gier na automatach, czy podmiotów świadczących usługi serwisowe. Jakikolwiek zaś przestój w płatnościach oznaczałby automatycznie brak możliwości kontynuowania działalności, a co za tym idzie uzyskiwania przychodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Odnosząc dotychczasowe wywody do kontrolowanej sprawy, wskazać należy, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być oparty na przekonaniu o wadliwości zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. W dalszej kolejności należy zauważyć, że strona uzasadniając swój wniosek, podniosła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązałoby się z koniecznością zapłaty dobrowolnie lub w drodze egzekucji spornych kosztów badania przez podmiot, który nie posiada zgodnego z prawem upoważnienia Ministra Finansów do badania automatów o niskich wygranych w procedurze cofnięcia rejestracji automatów o niskich wygranych. Jednocześnie wskazała, że analogicznych postępowań prowadzi kilkadziesiąt w skali Polski, co w przypadku wykonania kwestionowanych postanowień oznaczałoby niechybnie znaczną stratę finansową, która z uwagi na specyfikę prowadzenia działalności i związaną z nią konieczność częstego wypłacania wygranych dla graczy, wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi. Spółka, jak podniosła, musi wszakże regulować bieżące zobowiązania, w tym wobec inspektorów nadzorujących punkty gier na automatach, czy podmiotów świadczących usługi serwisowe. Jakikolwiek zaś przestój w płatnościach oznaczałby automatycznie brak możliwości kontynuowania działalności, a co za tym idzie uzyskiwania przychodów. Na poparcie tych twierdzeń strona skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów i nie udokumentowała w żaden sposób aktualnej sytuacji majątkowej Spółki i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania decyzji, co dopiero umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.