III SA/Wr 494/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Sp z.o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. Pismem z [...] sierpnia 2018 r. strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2015. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wydanej w pierwszej instancji decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2015. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wskutek bowiem wykonania decyzji, uniemożliwione zostanie uzyskanie pozytywnej decyzji kredytowej w toku zainicjowanej procedury kredytowej, co implikowałoby nieukończenie inwestycji oraz brak zysku z dalszej sprzedaży lokali. Reasumując strona skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji naraża ją na brak zapewnienia prawidłowego finansowania inwestycji i utratę wiarygodności na stosunkowo małym rynku lokalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec sformułowania w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego AR i MR we W. z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2015 r. w pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, przy czym wstrzymanie wykonania dotyczy aktu zaskarżonego lub aktu wydanego w granicach sprawy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169). Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99). Podkreślenia wymaga również, że w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204 oraz postanowienia NSA: z 23 września 2009 r., II FZ 342/09; z 30 października 2009 r., II FZ 417/09). Atrybutu takiego pozbawione jest postanowienie, podjęte wprawdzie w sprawie dookreślonej przez organ I instancji jako ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2015, lecz posiadające jedynie charakter procesowy gdyż stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji I instancji. Postanowienie to nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym oraz nie nakłada na stronę skarżącą żadnych nowych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie bądź w drodze przymusu (por. m. in. postanowienie WSA w Warszawie z 11 października 2005 r., III SA/Wa 2071/05, teza orzeczenia opublikowana [w:] B. Dauter (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzecznictwo, Warszawa 2009, s. 326). I dlatego też - jako takie - nie może podlegać wstrzymaniu. W dalszej kolejności podnieść natomiast należy, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2015 r., pozostaje poza granicami przedmiotowej sprawy. Kwestia wykonalności tej decyzji nie jest związana z zaskarżonym postanowieniem i nie jest objęta skutkami prawnymi tego postanowienia. Zgodnie z utrwalonym bowiem poglądem orzecznictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch rozstrzygnięć, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (zob. postanowienie: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 288/16). Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.