III SA/Wr 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w W., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez uniemożliwienie dalszego prowadzenia postępowania upadłościowego i w konsekwencji spłacenia przez upadłego swoich zobowiązań. Strona skarżąca podniosła, że wydając postanowienie o ogłoszeniu upadłości Sąd m.in. na podstawie projektów nadzorcy sądowego oceniając możliwości finansowe masy upadłości oraz możliwości pozyskania na bieżąco środków na jej prowadzenie brał pod rozwagę przychody uzyskiwane z dzierżawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Podkreślono, że na czas przygotowania przedsiębiorstwa upadłego do likwidacji Sędzia Komisarz wydał w dniu [...] października 2012 r. postanowienie zezwalające na prowadzenie przez syndyka przedsiębiorstwa upadłego, co umożliwiło podpisanie umowy dzierżawy, która obejmowała pierwotnie [...] automaty – w tym [...] na terenie województwa d. i przynosiła [...] zł brutto czynszu miesięcznie. W związku z wygaszeniem zezwolenia przez Dyrektora Izby Celnej we W. i wygaśnięciem zezwolenia w województwie w. ([...] automaty), czynsz dzierżawy, jak wskazała strona skarżąca, spadł do kwoty [...] zł brutto miesięcznie ([...] zł netto). Dodatkowo zauważono, że obecny czynsz dzierżawny, którego wysokość jest uzależniona od ilości czynnych automatów, nie wystarcza na bieżące comiesięczne koszty masy upadłości, co może skutkować umorzeniem postępowania upadłościowego z powodu braku środków na jego prowadzenie. Podkreślono, że włączenie w województwie d. automatów pozwoli na podniesienie czynszu o 50 % i zmniejszy tym samym bieżące zobowiązania syndyka. Na koniec syndyk wskazał, że sytuacja nie mająca wpływu na orzekanie w trakcie zwykłej działalności gospodarczej obarczonej ryzykiem utraty płynności winna być interpretowana odmiennie w sytuacji gdy prowadzącym czasowo przedsiębiorstwo jest syndyk masy upadłości. Do wniosku dołączono umowę dzierżawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa z dnia [...] lipca 2012 r. wraz z aneksami do tej umowy. W aneksie z dnia [...] lutego 2013 r. wskazano, że w związku ze zmniejszeniem stanu ilościowego automatów z uwagi na wygaśnięcie zezwoleń w województwie w. (w dniu [...] grudnia 2012 r.) i wygaśnięcie zezwolenia w województwie s. (w dniu [...] stycznia 2013 r.) oraz w związku z ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie województwa d. "A" sp. z o.o. aktualnie w upadłości likwidacyjnej, strony zmieniają postanowienia umowy dotyczące czynszu dzierżawy poprzez obniżenie jego wysokości do [...] zł brutto miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim Syndyk nie wskazał w sposób konkretny w jaki sposób wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku powołano się jedynie na ilość dzierżawionych automatów i wskazano, że pierwotnie umowa dzierżawy zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmowała[...] automaty – w tym [...] na terenie województwa d. i przynosiła [...] zł brutto czynszu miesięcznie. W związku z wygaszeniem zezwolenia przez Dyrektora Izby Celnej we W. i wygaśnięciem zezwolenia w województwie w. ([...] automaty), czynsz dzierżawy, jak wskazała strona skarżąca, spadł do kwoty [...] zł brutto miesięcznie ([...] zł netto). Dodatkowo zauważono, że obecny czynsz dzierżawny, którego wysokość jest uzależniona od ilości czynnych automatów, nie wystarcza na bieżące comiesięczne koszty masy upadłości, co może skutkować umorzeniem postępowania upadłościowego z powodu braku środków na jego prowadzenie. Wnioskodawca nie wskazał przy tym konkretnych kwot uzyskiwanych z tytułu dzierżawy automatów eksploatowanych na podstawie zezwolenia obejmującego województwo d., jak i kosztów związanych z masą upadłości spółki. Nie wskazano również, poza określeniem procentowo prognozowanego przychodu w przypadku włączenia automatów na terenie województwa d., jaki kwotowo dochód z dzierżawy tych automatów mógłby zostać osiągnięty. Wskazać także należy, że w dołączonym do wniosku aneksu do umowy dzierżawy, w którym mowa o obniżeniu czynszu dzierżawy z powodu wygaśnięcia zezwolenia, powołane są inne decyzje niż będące przedmiotem niniejszego postępowania. Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymaga odniesienia się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04). Podkreślić należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, iż podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. post. NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r. II FSK 498/12, z dnia 10 maja 2011 r. II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r. II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 I FZ 219/11, z dnia 26 listopada 2007 II FZ 338/07). Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.