III SA/Wr 581/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podpisania umowy o dofinansowanie projektu pn. [...] postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Pismem nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu [...] r. "A" sp. z o.o. we W. wniosła skargę na opisane w osnowie postanowienia rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. Do skargi nie dołączono żadnych załączników. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r. W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Natomiast z ust. 5 art. 30c ww. ustawy wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej, bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Ustawa formuuje więc pojęcie skargi kompletnej w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Jest to skarga z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej udzielonej przez właściwą instytucję. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła jedynie skargę, w której zakwestionowała zasadność podjętego przez organ administracji rozstrzygnięcia, nie dołączając do niej żadnych z wymienionych w ustawie załączników i nie uiszczając należnej opłaty sądowej. W postanowieniu z dnia 21.04.2010 r. sygn. akt II GSK 345/10 (niepublikowane) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając kwestię kompletności dokumentacji stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej (...) Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego (...)". Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu, tj. zawierać sam wniosek i dołączone do niego załączniki. Dodatkowo ustawa przewiduje obowiązek dołączenia do skargi kopii wszelkich wnoszonych w toku postępowania środków odwoławczych oraz wydanych w odniesieniu do nich rozstrzygnięć organu. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010 r. II GSK 322/10 stwierdzono, że obowiązkiem strony, którego uchybienie skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia, jest dołączenie do skargi wniosku z tymi załącznikami, które były przedmiotem procedury odwoławczej i następnie stały się przedmiotem skargi, a były rozważane przy rozpatrywaniu zasadności protestu. Podobne stanowisko NSA zawarł w postanowieniu z dnia 24.08.2010 r. II GSK 864/10 oraz z dnia 11 maja 2010 r. II GSK 454/10. Niedołączenie do skargi załączników, zwłaszcza tych, które były przedmiotem procedury odwoławczej, uniemożliwia sądową kontrolę przebiegu tej procedury, opierającą się – ze względu na szybkość postępowania – na dokumentacji przedstawionej przez stronę (por. np. wyrok NSA z dnia 21.04.2010 r. II GSK 345/10, wyrok WSA z dnia 25.08.2010 r. I SA/Lu 680/10). Wskazać należy, że z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Powyższy przepis nie został co prawda wyłączony dyspozycją art. 30e u.z.p.p.r., jednakże wniesienie skargi niekompletnej - tak jak w rozpatrywanej sprawie - obliguje sąd administracyjny do zastosowania art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Przepis ten znosi bowiem stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, według którego przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., postanowił jak w sentencji.