III SA/Wr 655/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w L. na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 21 lipca 2021 r. nr 4032/VI/21 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 4 października 2021 r. spółka pod firmą O. Sp. z o.o. w L. (dalej jako: strona skarżąca) wniosła do tutejszego Sądu skargę, w której tytule wskazała, że dotyczy ona uchwały Sejmiku Województwa Dolnośląskiego nr XXXVII/8/21 w przedmiocie bezzasadności skargi na działanie Zarządu Województwa w zakresie nieuwzględnienia protestu strony w sprawie negatywnej oceny projektu. Strona wskazała, że składa skargę w związku z licznymi nieprawidłowościami towarzyszącymi podjęciu uchwały i wniosła o stwierdzenie jej nieważności. W treści uzasadnienia skargi rozwinęła argumentację odnośnie nieprawidłowości popełnionych jej zdaniem przy podejmowaniu uchwały Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 21 lipca 2021 r. nr 4032/VI/21 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu. W szczególności podniesiono, że zachodzi podejrzenie działania Zarządu Wojewódzkiego w sposób nieobiektywny, uprzywilejowania niektórych wnioskodawców na etapie składania wniosków, jak również działania w sposób niezgodny z przepisami prawa w zakresie składu organu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Dolnośląskiego wniósł o odrzucenie skargi – w przypadku uznania, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 21 lipca 2021 r. nr 4032/VI/21 – na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: p.p.s.a.) ponieważ sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 528/21. Organ zwrócił również uwagę, że uchwale Sejmiku Województwa z dnia 30 września 2021 r. w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi strony na działanie Zarządu Województwa w zakresie rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie (powołanej w tytule skargi) nadano w rzeczywistości numer XXXVII/757/21, a nie – jak błędnie wskazała strona – numer XXXVII/8/21. Powyższa uchwała znajduje się w aktach sprawy i istotnie posiada ona numer wskazany przez organ. Uchwała ta została podjęta m.in. na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a. Pismem z 12 stycznia 2022 r. strona skarżąca zaprzeczyła stanowisku organu w zakresie wystąpienia przesłanek do odrzucenia skargi w związku z wydaniem w sprawie wyroku z dnia 17 listopada 2021 r. o sygn. akt III SA/Wr 528/21. Strona skarżąca wskazała, że dokonana w ramach sprawy o sygn. akt III SA/Wr 528/21 kontrola sądu nie mogła obejmować i nie obejmowała naruszeń wskazanych w skardze albowiem w procedurze odwoławczej i mających zastosowanie w tamtej sprawie przepisach ustawy wdrożeniowej (art. 50 tejże ustawy), brak jest odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. w pełnym zakresie mających zastosowanie dla uchwały zarządu jako aktu prawa (a nie IZ). Podniesiono, że dokonana w przywołanym wyżej wyroku ocena Sądu dotyczyła tylko prawidłowości oceny projektu (dokonanej w ramach IZ), nie odnosiła się zaś w żadnym stopniu do uchwały zarządu jako takiej. IZ tymczasem jest jednocześnie Zarządem Województwa co oznacza, iż jego uchwały powinny podlegać takim samym reżimom i takiej samej kontroli jak każde inne uchwały tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 482/15, wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata. Jak wskazuje się w judykaturze i doktrynie, o istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest zatem wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. Odnosząc powyższe uwagi generalne do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd zwraca uwagę, że zarówno skarga w niniejszej sprawie, jak i skarga wniesiona przez stronę skarżącą w sprawie sygn. akt III SA/Wr 528/21, zakończonej (nieprawomocnym) wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2021 r. oddalającym skargę, zostały w rzeczywistości wniesione na tę samą uchwałę organu. Chodzi bowiem w obu skargach o uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 21 lipca 2021 r. nr 4032/VI/21 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku. W niniejszej sprawie, mimo wskazania w tytule skargi innej uchwały, strona skarżąca stawia bowiem zarzuty dotyczące podnoszonych nieprawidłowości popełnionych jej zdaniem właśnie w powyższej uchwale. Nie można się przy tym zgodzić ze stanowiskiem strony skarżącej zawartym w piśmie z dnia 12 stycznia 2022 r., zgodnie z którym skoro w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 528/21 kontrola sądu nie mogła obejmować i nie obejmowała naruszeń wskazanych w przedmiotowej skardze z uwagi na brak możliwości odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a., to stawiane obecnie zarzuty powinny zostać rozpoznane w sprawie niniejszej. Podkreślić należy, że w obu omawianych sprawach (zarówno w sprawie sygn. akt III SA/Wr 528/21, jak i w tej sprawie) mamy do czynienia z tożsamością elementów podmiotowych i przedmiotowych (skarga tego samego podmiotu na ten sam akt). Na marginesie, zdaniem Sądu, brak było przeszkód do postawienia przez stronę skarżącą zarzutów zawartych w niniejszej skardze, dotyczących podnoszonego braku bezstronności organu przy podejmowaniu uchwały w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu, w sprawie III SA/Wr 528/21. Podkreślenia wymaga przy tym, że mający tu miejsce stan sprawy w toku (lis pendens) odnosi ten skutek, iż w sposób bezwzględny nie można skutecznie w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami w tym samym przedmiocie. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań doprowadziłoby istotnie do wydania dwóch wyroków w tym samym przedmiocie, z których jeden (późniejszy) ewidentnie naruszałby zasadę res iudicata. Niezależnie od powyższego, Sąd wskazuje, że nawet jeśliby przyjąć, że skarga strony – mimo postawienia w niej zarzutów przeciwko uchwale Zarządu Województwa numer 4032/VI/21 – miałaby jednak dotyczyć uchwały Sejmiku Województwa numer XXXVII/757/21 (wymienionej w tytule skargi mimo podania błędnego numeru), to skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Czynności podejmowane w ramach rozpatrywania skarg i wniosków czynności - niezależnie od formy - podejmowane w trybie właściwym dla rozpatrywania skarg i wniosków na działalność organów administracji uregulowanych w Dziale VIII k.p.a. nie mieszczą się bowiem w zakresie przedmiotowym objętym przepisem art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak m.in. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 141/16, CBOSA). Powyższa uwaga poczyniona została na zupełnym marginesie, ponieważ w ocenie Sądu fakt zaskarżenia w niniejszej sprawie uchwały Zarządu Województwa numer 4032/VI/21 (mimo pewnych wątpliwości mogących powstać na tle treści samej skargi złożonej przez stronę), potwierdza treść pisma profesjonalnego pełnomocnika strony z dnia 12 stycznia 2022 r. Stąd też argumentacja przytoczona w pierwszej części uzasadnienia niniejszego postanowienia znajduje pełne zastosowanie. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. - obowiązany był wniesioną w tej sprawie skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowieniu.