IV SA/Wr 106/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności kontrolne postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 lutego 2019 r. D. P. (dalej: strona lub skarżąca) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności kontrolne. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV tutejszego Sądu z dnia 9 kwietnia 2019 r. skarżąca – po usunięciu braków formalnych skargi – została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi strona zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, prawomocnym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wr 75/19 odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. W związku z tym zarządzeniem z dnia 4 października 2019 r. strona została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 9 kwietnia 2019 r., wzywającego ją do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi w kwocie 100 złotych, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazane wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 października 2019 r. Skarżąca w przewidzianym okresie, który upływał z dniem 30 października br., nie usunęła braków fiskalnych skargi. Wniosła natomiast po raz kolejny o zwolnienie jej z konieczności uiszczenia wymaganego wpisu sądowego. Wniosek ten, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wr 171/19, został jednakże pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem m.in. § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 7 października 2019 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, z tym pouczeniem, że nieopłacenie wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 października 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin na opłacenie skargi upływał z dniem 30 października 2019 r., który wypadał w środę. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła jednak wymaganego wpisu sądowego. Wobec powyższego skargę – jako nieopłaconą – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje okoliczność ponownego wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Jak przyjęto w orzecznictwie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 810/14, z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 564/14 oraz z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1058/18 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).