IV SA/Wr 490/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania za winnego naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 6 lipca 2015 r.(data nadania) Ł. D. (dalej skarżący ), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem właściwego organu skargę na opisane w sentencji orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Wraz z przedmiotową skargą "z ostrożności procesowej" skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z tym uzasadnieniem, że w dniu 30 czerwca 2015 r. doręczono mu orzeczenie organu II instancji. Pracownik organu wręczając skarżącemu orzeczenie w komendzie policji, wręczył mu również świadectwo służby oraz stwierdził, że minął skarżącemu termin do wniesienia skargi do Sądu, ponieważ orzeczenie II instancji zostało mu przesłane pocztą na adres ul. [...],[...] W., a skarżący go nie odebrał i stało się ono prawomocne. Tymczasem - jak podnosi skarżący - nie przebywał on pod adresem przy ul. [...],[...] W., a u rodziców w miejscowości S. Według skarżącego zarówno organ I jak i II instancji miały pełną świadomość tego, że nieprawidłowo doręczają pisma skarżącemu. Wskazał on, że od dnia 2 stycznia do dnia 29 czerwca 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu schorzenia o charakterze neurologicznym. W związku z powyższym wymagał on opieki i taką opiekę mogli mu jedynie zapewnić rodzice, którzy zamieszkują w miejscowości S. Skarżący, już w dniu 1 stycznia 2015 r., powiadomił przełożonych, że będzie przebywał u rodziców, w S . Czynność zapoznania z aktami postępowania miała miejsce w dniu 12 stycznia 2015 r. również pod adresem S. Ponadto sprawozdanie z 27 stycznia 2015 r. - z przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego - zostało przywiezione pod adres w S przez policjanta W[...] R. S. Natomiast orzeczenia organów obu instancji oraz postanowienie rzecznika dyscyplinarnego o zakończeniu czynności dowodowych z [...] stycznia 2015 r. - zostały wysłane pocztą na ul. [...]. Skarżący nie mógł odebrać orzeczenia organu II instancji, gdyż w tym czasie, adresem pod którym przebywał była miejscowość S. O fakcie tym organy posiadały stosowną wiedzę. Według skarżącego termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia 30 czerwca 2015 r. W związku z powyższym, gdyby Sąd nie podzielił zarzutu skarżącego co do naruszenia terminu, końcowo skarżący wskazał, że nie uchybił terminowi do dokonania czynności ze swojej winy, gdyż był pewien, że organy dokonają doręczenia pod adresem w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 490/15 odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (pkt I) z tym uzasadnieniem , że skarżący złożył ten wniosek z przekroczeniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Według Sądu z akt sprawy, tj. ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu zaskarżonego orzeczenia bezspornie wynika, że skarżący "odebrał" je osobiście w dniu 29 czerwca 2015 r., wskazuje na to odręczna adnotacja potwierdzona odręcznym podpisem skarżącego opatrzonym tą właśnie datą. Wobec powyższego przyjąć należy, że to właśnie w dniu 29 czerwca 2015 r., nie zaś – jak wskazano we wniosku – w dniu 30 czerwca 2015 r., skarżący przy okazji zapoznania się treścią decyzji otrzymał informację o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w związku z wcześniejszym doręczeniem zastępczym dokonanym przez organ. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Tymczasem z akt sprawy bezspornie wynika, że wniosek został złożony przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 8 lipca 2015 r. (k. 20), zatem dwa dni po upływnie ustawowego terminu do złożenia takiego wniosku. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia wniosku na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Powyższe postanowienie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (pkt I) stało się przedmiotem zażalenia skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie art. 87 § 1 i 3 w związku z art. 88 p.p.s.a., poprzez odrzucenie wniosku, pomimo jego wniesienia w ustawowym terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący wywodził , że wprawdzie popełnił omyłkę pisarską w oznaczeniu daty doręczenia mu orzeczenia i błędnie wskazał we wniosku o przywrócenie terminu dzień 30 czerwca 2015 r. zamiast dnia 29 czerwca 2015 r.. Jednakże faktycznie zaczął liczyć termin do złożenia przedmiotowego wniosku od dnia 29 czerwca 2015 r. i w dniu 6 lipca 2015 r., a więc w ustawowym terminie, złożył wniosek w placówce pocztowej, na dowód czego załączył stosowne potwierdzenie nadania przesyłki. Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., został zatem w niniejszej sprawie zachowany. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1479/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 17 sierpnia 2015 r. w części dotyczącej odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i przekazał sprawę w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd odwoławczy stwierdził , że Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 8 lipca 2015 r. Zauważył , że widniejąca na kopercie, w której przesłano przedmiotowy wniosek, pieczątka operatora pocztowego, określająca datę nadania przesyłki, jest nieczytelna (k. nr 20 akt sprawy). Natomiast z załączonego do zażalenia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] wynika, że wniosek o przywrócenie terminu, wraz ze skargą, został złożony w dniu 6 lipca 2015 r., a więc w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powinien w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i w zależności od dokonanego ustalenia albo rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu (w przypadku uznania, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu), albo odrzucić wniosek jako niedopuszczalny (w przypadku uznania, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu). Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowo-administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.), jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), jeżeli czynność strony została dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.), jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub art. 141 § 1 p.p.s.a.). W piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność została dokonana w ustawowym terminie. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, aby termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero bowiem wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 150; postanowienia NSA: z dnia 23 czerwca 2008 r., I OZ 405/08; z dnia 16 października 2008 r., II FZ 442/08 i II FZ 442/08; z dnia 9 lutego 2010 r., II GZ 120/09; z dnia 14 lipca 2010 r., II GZ 157/10, internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z materiału aktowego niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] skarżący odebrał w dniu 29 czerwca 2015 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem na odwrocie decyzji. Skarga została złożona w dniu 6 lipca 2015 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego (k.20). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 30 czerwca 2015 r., a zakończył w dniu 29 lipca 2015 r. Tymczasem skarżący złożył skargę za pośrednictwem poczty już w dniu 6 lipca 2015 r., a więc w ustawowym terminie. Tym samym do przekroczenia terminu w ogóle nie doszło. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznać należy za niedopuszczalny, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego odrzucenie na podstawie art. 88 p.p.s.a.