IV SA/Wr 497/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J. O. – radcy prawnego T. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/14 odrzucającego skargę J. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie omowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. O. na postanowienie SKO w L. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 30 lipca 2014 r. postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu. Wnioskiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie wniosku. Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego T. S.. Pismem z dnia 3 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, jednocześnie zwrócił się do Sądu o ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, twierdząc jednak, że termin ten został zachowany w związku z tym, że postanowienie z dnia 22 lipca 2014 r. zostało wadliwie doręczone (zastępczo) Ł. P. w dniu 30 lipca 2014 r. Zdaniem pełnomocnika, art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., nie pozwala na doręczenie zastępcze sąsiadowi strony, którym zdaniem pełnomocnika, jest Ł. P.. Tak więc, zdaniem pełnomocnika, termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął biec od 12 sierpnia 2014 r., a więc od daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie art. 87 § 1 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi. Ponadto, w oparciu o art. 87 § 4 p.p.s.a. strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przesłanką merytoryczną przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności przed sądem jest brak winy w jego uchybieniu. Należy przez to rozumieć zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, podstawą przywrócenia terminu mogą być okoliczności o charakterze zewnętrznym i obiektywnym. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako, że terminy rozpatrzenia wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu były okolicznościami niezależnymi od skarżącego, należy uznać, że dochował on należytej staranności w prowadzeniu sprawy, występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II OZ 539/12, z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II OZ 612/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W aktach sprawy brak dowodu doręczenia radcy prawnemu T.S. zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. We wniosku o przywrócenie terminu natomiast pełnomocnik argumentował, że przyczyna ewentualnego uchybienia terminowi do złożenia skargi kasacyjnej ustała w chwili niezwłocznego, po ustanowieniu, zapoznania się pełnomocnika z urzędu z aktami sprawy, co miało miejsce w dniach 2 i 3 września 2014 r. Twierdzenia wniosku można obalić jedynie przedstawiając przeciwdowód na okoliczność wyznaczenia pełnomocnikiem, ale takiego dowodu brak. Stąd Sąd dał wiarę oświadczeniu pełnomocnika i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.