IV SA/Wr 818/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta B. postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych). Pełnomocnik A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia 30 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta B. w której uznano za bezzasadną skargę A. M. na działalność Burmistrza Miasta B. W dniu 17 listopada 2017 r. wpłynęła na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłata sądowa od powyższej skargi (k.9). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestie zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt lub czynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); dalej: p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Stosownie do powołanego na wstępie przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia 30 sierpnia 2017 r., nr [...] wynika, że uchwała ta wydana została w trybie przepisów działu VIII kpa, czyli trybie skargowym (art. 229 pkt 3 kpa) i dotyczyła rozpatrzenia skargi A. M. na działanie Burmistrza Miasta B. Z kolei z treści skierowanej do Sądu skargi należy wywnioskować, że skarżący jest niezadowolony z faktu, że Rady ww. uchwałą uznała skargę za bezzasadną i dlatego domaga się dokonania kontroli tej uchwały przez sąd administracyjny. Z powyższego zatem wynika, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą obywatelską, której przedmiotem mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 kpa). Zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych, rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 kpa, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w art. 227, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga określona przez art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, oraz przykładowo postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., sygn. I OZ 1133/06, czy też postanowienie NSA z dnia 15 maja 2009 r., sygn. I OZ 520/09. Ponadto uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa, tj. takie uchwały, jak wydana w niniejszej sprawie, nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej i tym samym nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. postanowienia NSA: z dnia 21 grudnia 2010 r., II OSK 2389/10, z dnia 2 października 2014 r., sygn. I OSK 2295/14, z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 803/09 oraz z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX nr 54426). Przyjmuje się, że uchwały podjęte w wyniku skargi na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym forma uchwały nie jest przypisana. Dlatego też nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zwrotu uiszczonego wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.