IV SA/Wr 84/20
PostanowienieWSA we Wrocławiu2020-04-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, po doręczeniu wezwania do ich uzupełnienia, wyłącza możliwość odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, po doręczeniu wezwania do ich uzupełnienia, nie wyłącza możliwości odrzucenia skargi. Skarga musi być skutecznie wniesiona, co oznacza brak braków formalnych i fiskalnych. Dopiero taka skarga może zostać skutecznie cofnięta. W przypadku stwierdzenia braków formalnych i wezwania do ich uzupełnienia, brak takiego uzupełnienia skutkuje odrzuceniem skargi, niezależnie od późniejszego wniosku o jej cofnięcie.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Prezesa Zarządu A sp. z o.o. w W. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę poinformował o uchyleniu zaskarżonej decyzji i wydaniu nowej decyzji odmawiającej udostępnienia informacji. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi (podpisania jej) pod rygorem odrzucenia. Skarżący nie uzupełnił braków, ale wniósł o cofnięcie skargi. Sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Prezesa Zarządu A sp. z o.o. w W. z/s w S. z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście złotych).
Pismem z dnia 23 stycznia 2020 r. P. Z. (dalej skarżący) wniósł skargę na decyzję Prezesa Zarządu A sp. z o.o. w W. z/s w S. z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł m. in. o umorzenie postępowania wskazując, że dnia [...] lutego 2020 r. uchylił zaskarżoną decyzję wydając decyzję nr [...], a następnie dnia [...] lutego 2020 r. decyzją nr [...] odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z dnia 3 marca 2020 r., doręczonym w dniu 10 marca 2020 r. (zwrotne poświadczenie odbioru – k.69 akt sądowych), skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący nie uzupełnił braków skargi. W piśmie z dnia 15 marca 2020 r. cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U z 2019 r., poz. 2325, dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który określa wymogi formalne skargi wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz CBOSA).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do podpisania skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu 10 marca 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 17 marca 2020 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarżący w oznaczonym terminie nie uzupełnił braków skargi.
Okoliczność ta, stosownie do powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi. Bez znaczenia jest, że przed upływem terminu do wykonania zarządzenia o wezwaniu o uzupełnienie braków skargi
w piśmie z 15 marca 2020 r. skarżący cofnął skargę. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych.
W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Natomiast spełnienie powyższych warunków pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87; z 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowoadministracyjnych, CBOSA). Nadto należy zwrócić uwagę, że dla skarżącego zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło