IV SAB/Wr 1179/25
WyrokWSA we Wrocławiu2026-01-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Wójt Gminy Zgorzelec dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytań nr 2 i 4, ponieważ udzielone odpowiedzi nie odnosiły się do treści żądania. Bezczynność ta nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd zobowiązał Wójta do rozpatrzenia wniosku w tych punktach w terminie 14 dni.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej remontu drogi. Wójt Gminy Zgorzelec udzielił częściowych odpowiedzi, odsyłając w niektórych kwestiach do uchwał i przepisów prawa. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając nieudzielenie wszystkich żądanych informacji. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził, że Wójt Gminy Zgorzelec dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytań nr 2 i 4, ale bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zobowiązał Wójta do rozpatrzenia wniosku w tych punktach w terminie 14 dni i zasądził koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawny w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Wójta Gminy Zgorzelec w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 13 sierpnia 2025 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Zgorzelec dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytania nr 2 i 4; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Wójta Gminy Zgorzelec do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytania nr 2 i 4 w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; IV. oddala skargę dalej idącą; V. zasądza od Wójta Gminy Zgorzelec na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z 13 sierpnia 2025 r. A. Z. (dalej: skarżący) wystąpił do Wójta Gminy Zgorzelec (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej drogi "[...]., dz. nr [...] w K. wyremontowanej zgodnie z zaświadczeniem Starosty Zgorzeleckiego jako trakt pieszo – rowerowy" poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1) czy remont traktu pieszo – rowerowego na dz. nr [...] wykonano zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej: mpzp);
2) czy drogę dojazdową [...] umieszczono w mpzp na istniejącym trakcie pieszo – rowerowym;
3) czy remont traktu pieszo – rowerowego wykonano zgodnie z zaświadczeniem Starosty;
4) przesłanie dokumentu potwierdzającego istnienie traktu pieszo – rowerowego na dz. nr [...] przed przystąpieniem do prac związanych z jego remontem;
5) na jakiej podstawie prawnej wyremontowany trakt pieszo – rowerowy na dz. nr [...] nazwano "ciągiem pieszo – rowerowym z dopuszczeniem transportu samochodów osobowych o masie całkowitej do 3,5 t";
6) w jaki sposób Wójt ma zamiar zapewnić dojazd ciężkim sprzętem na plac budowy przez drogę dojazdową [...], która w stanie obecnym blokuje ten dojazd;
7) w nawiązaniu do udzielonej skarżącemu czasowej zgody na przejazd przez drogę dojazdową [...] do kwietnia 2026 r. z zastrzeżeniem, że skarżący ma na własny koszt dokonać naprawy drogi, która ulegnie zniszczeniu - skoro wiadomo, że nawierzchnia jest za słaba na przejazd ciężkim sprzętem - to dlaczego skarżący ma ponosić koszt naprawy powierzchni, która jest w środku drogi, a nie na poboczu drogi zgodnie z mpzp;
8) dlaczego postawiono na jedynej drodze dojazdowej [...] do inwestycji skarżącego budowlanej znaki B5 oraz Strefa Ruchu skoro zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi na drodze dojazdowej [...] znaki nie powinny być postawione;
9) w jaki sposób piesi i rowerzyści, dopuszczone do ruchu auta osobowe oraz ciężki transport dopuszczony czasowo do ruchu, mają bezkolizyjnie poruszać się po nawierzchni traktu o szerokości 4m z zarośniętym poboczem;
10) na jakiej podstawie prawnej wyremontowany, zgodnie z zaświadczeniem Starosty, trakt pieszo – rowerowy zaliczono do kategorii dróg KR1.
Zdaniem skarżącego, zgodnie z obowiązującym mpzp ścieżka rowerowa umiejscowiona jest na poboczu drogi dojazdowej [...] na dz. nr [...] w K. natomiast remont traktu pieszo – rowerowego na podstawie zaświadczenia Starosty wykonano w jezdni drogi dojazdowej [...], środkiem drogi.
Pismem z 26 sierpnia 2025 r. Wójt Gminy Zgorzelec, odnosząc się do wniosku o udzielenie informacji w zakresie "drogi wewnętrznej nr [...] w K." udzielił skarżącemu następujących odpowiedzi:
1) i 2) wnioskowane dane znajdują się w uchwale nr 362/14 Rady Gminy Zgorzelec z 29 września 2014 r. (Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego z 2 października 2014 r.) umieszczonej na stronie BIP Urzędu Gminy Zgorzelec i zgodnie z art. 10 u.d.i.p. nie podlegają obowiązkowi odpowiedzi na wniosek;
3) tak;
4) uchwała jak wyżej dotycząca mpzp dostępna jest w BIP Urzędu Gminy Zgorzelec w Koźlicach;
5) na podstawie ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2025 r., poz. 889) zarząd nad drogami wewnętrznymi położonymi na gruntach Gminy Zgorzelec sprawuje Wójt który samodzielnie podejmuje rozstrzygnięcia o zasadach organizacji ruchu;
6) sposoby dojazdu do działek znajduje się w mpzp, pytanie jest niekonkretne co powoduje, iż nie można ocenić, czy mieści w pojęciu informacji publicznej;
7) otrzymał pan zgodę na przejazd przedmiotową drogą. Jeśli uznaje pan, że stanowi to problem, organ na pana wniosek dokona cofnięcia tej zgody;
8) oznakowanie ustawiono na podstawie kompetencji z ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 889) oraz na zasadach zgodnych z ustawą z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze. zm.) - por. odpowiedź ad. 5;
9) na drodze obowiązują zasady ruchu drogowego, w szczególności obowiązek zachowania szczególnej ostrożności w rozumieniu ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze. zm.);
10) określenie KRI nie odnosi się do kategorii administracyjnej drogi, lecz do kategorii ruchu, czyli technicznej klasy obciążenia nawierzchni.
Skargą z 29 września 2025 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 13 sierpnia 2025 r. żądając przy tym: stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w terminie do 14 dni oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący w szczególności podniósł, że organ nie przekazał mu wszystkich żądanych wnioskiem informacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż w ustawowym terminie dokonał analizy żądania i udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie pytania postawione we wniosku wskazując zakres informacji znajdujących się w jego posiadaniu oraz informując o sposobie dostępu do informacji publicznych znajdujących się na BIP, czy też o zakresie informacji, które nie miały jego zdaniem waloru informacji publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie.
Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Zakresem sądowej kontroli objęte jest zatem także postępowanie organu w zakresie realizacji prawa dostępu do informacji, w tym informacji publicznej.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej: u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, w tym treść dokumentów używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań niezależnie od tego, od kogo pochodzą. Zatem o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu danego organu. Ważne jest jedynie to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do niego bezpośrednio. Jeżeli zadania danego podmiotu mają na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli i są istotne z punktu widzenia celów państwa, to nie można odmówić im przymiotu zadań publicznych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 1558/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 grudnia 2007r., sygn akt IV SA/Po 652/07, CBOSA). Rozszerzenie tej definicji zawiera art. 6 u.d.i.p. zawierając katalog informacji, które należy kwalifikować jako informację publiczną, która co do zasady podlega udostępnieniu. Nie jest to katalog zamknięty, gdyż wszelkie informacje spełniające cechy wskazanej już definicji winny być traktowane jako informacja publiczna. Przy czym raz jeszcze podkreślenia wymaga, że informacja publiczna ma dotyczyć faktów w postaci dokumentów, danych i zasobów, będących w posiadaniu organu.
Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. W myśl zaś art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Wójta Gminy Zgorzelec w zakresie udostępnienia informacji dotyczących (jak sam wskazał organ w odpowiedzi na wniosek) drogi wewnętrznej nr [...] w miejscowości K. W sprawie poza sporem pozostaje, że podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej – Wójt Gminy Zgorzelec – jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).
Odnosząc się zaś do charakteru żądanej informacji wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust 2 i 3 ustawy z 21 marca 1985 r o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 889) budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu. Drogami wewnętrznymi są natomiast drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi (art. 8 ust. 1 ustawy). Droga wewnętrzna przeznaczona wyłącznie do ruchu: 1) osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego albo 2) pieszych, osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego - jest drogą rowerową. Ponadto, w świetle 7 i 10a ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze. zm.) zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami. Podmioty zarządzające drogami, o których mowa w ust. 7, ustalając organizację ruchu na tych drogach stosują znaki i sygnały drogowe oraz zasady ich umieszczania wynikające z ustawy i jej przepisów wykonawczych. Koszt oznakowania drogi wewnętrznej ponosi podmiot zarządzający drogą. Regulacje te dowodzą, że informacje dotyczące działalności Wójta Gminy Zgorzelec w zakresie wykonywania przez niego zadań publicznych związanych z zadaniami zarządcy dróg wewnętrznych, czy też wytworzonych w związku z tą działalnością dokumentów, należy traktować jako informacje o charakterze publicznym.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak m.in. wyrok NSA z 11 marca 2015 r., I OSK 934/14, CBOSA).
Wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez skarżącego w tym samym dniu. Wójt Gminy Zgorzelec miał zatem 14 dni na udostępnienie żądanych informacji, względnie na zawiadomienie o powodach opóźnienia i określenie – nie dłuższego jak 2 miesiące – terminu udostępnienia informacji. Takie terminy rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wyznaczają przepisy z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.
Jak wynika z akt sprawy, Wójt Gminy Zgorzelec udzielił wprawdzie skarżącemu odpowiedzi w terminie wyznaczonym na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jednak dla oceny bezczynności istotne jest także to, czy stanowisko organu pokrywa się w pełni z zakresem żądanych informacji. Tylko pod takim warunkiem uznać można, że wniosek został rozpatrzony. Tymczasem w ocenie Sądu w okolicznościach sprawy odpowiedź udzielona w zakresie pytań nr 2 i 4 wniosku skarżącego budzi istotne zastrzeżenia. Skarżący wnioskował bowiem odpowiednio o udzielenie informacji, na pytanie czy drogę dojazdową [...] umieszczono w mpzp na istniejącym trakcie pieszo – rowerowym oraz o przesłanie dokumentu potwierdzającego istnienie traktu pieszo – rowerowego na działce nr [...] przed przystąpieniem do prac związanych z jego remontem. Natomiast Wójt Gminy Zgorzelec w obu tych przypadkach odesłał skarżącego do treści uchwały nr 362/14 Rady Gminy Zgorzelec z 29 września 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K. Podczas gdy, z treści tych punktów wniosku nie wynika, aby skarżący żądał od organu dokumentu do którego został odesłany. Poza tym, w treści skargi skarżący wyjaśnił, że mpzp dla wsi K. uchwalono 29 września 2014 r. i w planie tym – jak wskazał skarżący – dz. Nr [...] jest drogą dojazdową [...], zaś remont traktu – pieszo rowerowego wykonano na przełomie 2017/2018 r. W tym też kontekście skarżący w pytaniu 2 wniosku domagał się wyjaśnienia w jaki sposób wskazana przez niego drga dojazdowa [...] była użytkowana wcześniej, czyli przed 2014 r. Mpzp do treści którego został odesłany nie zawiera zatem odpowiedzi na ww. pytanie i jednocześnie nie stanowi dokumentu z którego wynika, że czy trakt pieszo – rowerowy na dz. [...] istniał przed przystąpieniem do jego prac remontowych. Dlatego też zasadne jest twierdzenie skarżącego, iż nie otrzymał odpowiedzi w żądanym zakresie. To zaś przesądza o zasadności zarzutu bezczynności w zakresie pytania zawartego w punktach 2 i 4 wniosku skarżącego. Pokreślenia bowiem wymaga, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej może mieć miejsce również w przypadku udzielenia informacji innej niż taka, której oczekuje wnioskodawca, tudzież udzielenia informacji wymijającej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielania informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75). Jak wskazano w orzecznictwie, właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania w zakresie informacji publicznej. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku (...) świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (wyrok NSA z 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/10 i z 28 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1432/17, CBOSA).
Jak wynika z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Dlatego też Sąd w niniejszej sprawie zobowiązał Wójta Gminy Zgorzelec do rozpatrzenia wniosku skarżącego z 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pkt. 2 i 4 w terminie 14 dni, gdyż taki termin wynika zasadniczo z przepisów u.d.i.p, tak więc należy go uznać za wystarczający.
Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a, stwierdzając bezczynność organu sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. "Rażące" naruszenie prawa jest kwalifikowaną postacią naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. Sąd stwierdza rażące naruszenie prawa, gdy wystąpią szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego sformułowania za działanie "rażące" należałoby uznać działanie bezsporne, ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Nie każde zatem naruszenie prawa wskutek prowadzenia postępowania w sposób przewlekły lub bezczynny będzie naruszeniem rażącym. Ocena jednak, czy mamy do czynienia z naruszeniem rażącym, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Dla uznania, że bezczynność organu miała miejsce z naruszeniem prawa w stopniu rażącym należy wykazać, że odpowiedzialność za nią ponosi organ administracji i że jest ona niemożliwa do zaakceptowania w państwie prawnym. Akcentowany jest ciążący na sądach administracyjnych obowiązek roztropnego kwalifikowania bezczynności czy przewlekłości jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wynikający z konsekwencji (w tym prawnokarnych) takiej kwalifikacji (wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., II OSK 652/15; wyrok NSA z 8 marca 2017 r., I OSK 1925/16, CBOSA).
W ocenie Sądu okoliczności stwierdzonej w niniejszej sprawie bezczynności nie przejawiają cech naruszenia prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji. Należy zwrócić uwagę, że reakcja (odpowiedź) Wójta Gminy Zgorzelec na wniosek nastąpiła w wyznaczonym terminie. Bezczynność w zakresie rozpatrzenia żądań zawartych w punktach 2 i 4 wniosku jawi się raczej jako rezultat niezrozumienia rzeczywistej intencji skarżącego i treści wniosku, a nie celowego działania zmierzającego do uniknięcia odpowiedzi na pytania we wnioskowanym zakresie.
W ocenie Sądu, nie ma natomiast podstaw do stwierdzenia bezczynności Wójta Gminy Zgorzelec w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pozostałych pytań w nim zawartych. Przyjmuje się bowiem, że pojęcie informacji publicznej należy odnosić do sfery faktów. Przedmiotem wniosku o informację publiczną mogą być zatem wyłącznie fakty, dane i dokumenty pozostające w posiadaniu organu (wyrok NSA z 23 lipca 2025 r., III OSK 153/25, CBOSA). Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów. A do tego w istocie zmierzały pytania skarżącego zawarte odpowiednio w punktach 7 i 9 wniosku.
Ponadto informacja publiczna powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku, a więc odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych przez podmiot zobowiązany i tylko w takiej formie może być udostępniona. Natomiast sam wniosek nie może służyć wytworzeniu takiej informacji, tak więc wniosek zawierający pytania o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły, należy zakwalifikować jako niedotyczący informacji publicznej (wyrok WSA we Wrocławiu z 11 września 2025 r., sygn. akt IV SAB/Wr 341/25). Taki charakter należało natomiast przypisać pytaniu numer 6 wniosku, w którym to skarżący domagał się udzielania odpowiedzi "w jaki sposób organ ma zamiar zapewnić dojazd ciężkim sprzętem (...)".
Wskazuje się także, że wyjaśnianie podstawy prawnej działań organu nie jest informacją o sprawach publicznych, nie należy bowiem do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych. Także wykładnia przepisów prawa, jak też ocena ich zastosowania, czyli swego rodzaju opinia prawna, nie stanowi informacji publicznej. W kategorii informacji publicznej nie mieści się ubieganie się o poradę prawną, wyjaśnienie charakteru i istoty przepisów prawnych, domaganie się instruktażu (wykładni), jak należy rozumieć i stosować w praktyce określone przepisy prawa (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 153/25). Tymczasem taki charakter pytań należało przypisać pytaniom zawartym w punktach 1 i 3 (w których skarżący domaga się dokonania "oceny zgodności" podjętych przez organ działań); w punktach 5,8,10 (w których skarżący domaga się wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej podjętych przez organ działań).
Dlatego też Sąd uznał, że żądania sformułowana w punktach 1,3,5,6,7,8,9 i 10 wniosku, wykraczały poza obowiązki organu wynikające z przepisów u.d.i.p. Wójt Gminy Zgorzelec miał więc w tym zakresie podstawy, by ograniczyć się do poinformowania skarżącego, że żądania sformułowane w tych punktach wniosku nie dotyczą informacji publicznej, co uczynił (jedynie) w odniesieniu do żądania zawartego w punkcie 6 wniosku. W pozostałych natomiast przypadkach Wójt Gminy Zgorzelec, jak wynika z udzielonej skarżącemu odpowiedzi, zdecydował się przedstawić swoje stanowisko w poruszanych w nich kwestiach, a nadto uczynił to w terminie określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., dlatego też Sąd nie miał podstaw do stwierdzenia bezczynności w tym zakresie. Skargę więc w tej części należało oddalić na zasadzie art. 151 p.p.s.a, co też Sąd uczynił w pkt IV sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesione przez stronę skarżącą celowe koszty w łącznej kwocie 100 zł (wpis od skargi).
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło