IV SO/Wr 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Staroście Lubańskiemu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. Pismem z 16 lutego 2025 r. J. M. (dalej: skarżący) wystąpił o wymierzenie Staroście Lubańskiemu (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, że w dniu 24 grudnia 2024 r. upłynął termin na przekazanie przez organ jego skargi z 9 grudnia 2024 r., czym naruszono art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.). Wskazał ponadto, że z udzielonej mu przez Sąd w dniu 7 stycznia 2025 r. informacji wynika, że skarga została przez organ przekazana Sądowi pocztą tradycyjną, zamiast drogą elektroniczną i w związku z tym nie możliwym było zweryfikowanie podpisu skarżącego i rozpoznanie jego wniosku o udostępnienie akt sprawy w systemie PASSA. Powyższe zdaniem skarżącego jest równoznacznie z nieprzekazaniem skargi. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że wydruk skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy nadał za pomocą wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 23 grudnia 2024 r. Następnie na wezwania Sądu organ terminowo przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę drogą elektroniczną, stąd brak jest podstaw do wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wedle art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia NSA z 4 listopada 2021 r., III OSK 5433/21 i 18 kwietnia 2023 r., III OZ 188/23). Wskazać też trzeba, że określenie w art. 54 § 2 p.p.s.a. (odpowiednio w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.) terminu na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wyklucza bez wyjątku swobodę organu administracji w tym zakresie, a organ musi dochować wskazanych tam terminów (por. uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09). Przywołane przepisy nie zobowiązują jednakże sądu do bezwzględnego wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny, ale pozostawiają to do jego uznania, o czym świadczy użycie w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania – sąd może orzec - o wymierzeniu organowi grzywny. Natomiast, przy rozstrzyganiu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Rozpoznając rzeczony wniosek o wymierzenie grzywny, stwierdzić należy, że – jak wynika z akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy ze skargi skarżącego na bezczynność Starosty Lubańskiego (sygn. akt IV SAB/Wr 1299/24) -, skarga wpłynęła do organu 9 grudnia 2024 r. Tym samym piętnastodniowy termin, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. na przekazanie do sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał z dniem 24 grudnia 2024 r. Z akt sądowych sprawy (sygn. akt IV SAB/Wr 1299/24) wynika, że wydruk skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę został nadany przez organ w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 23 grudnia 2024 r. (v. data stempla pocztowego, akta sądowe – k. 12). Następnie na wezwanie Sądu w dniu 10 marca 2025 r. organ dołączył do akt sprawy skargę w formie elektronicznej. Wskazując na powyższe, stwierdzić należy, że organ wykonał ciążący na nim, wynikający z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., obowiązek w dniu 10 marca 2025 r. prawie z trzymiesięcznym opóźnieniem. Jednakże podstawowy cel, jakim było przekazanie dokumentów do sądu, mimo, że z opóźnieniem został w pełni zrealizowany. Sąd nie kwestionuje przy tym wystąpienia w sprawie wspomnianego opóźnienia, niemniej jednak podkreślenia wymaga, że rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 31 marca 2009 r., I OZ 274/09 i 24 marca 2021 r., II OZ 134/21). Ponadto zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienia NSA z: 10 listopada 2016 r., I OZ 1216/16 i 24 maja 2022 r., III OZ 314/22). Zauważyć trzeba, że okoliczności sprawy nie pozwalają przypisać organowi kwalifikowanej formy niedbalstwa, czy też złej woli, albowiem mimo niezachowania przez niego właściwej drogi przekazania skargi, nadał przesyłkę listową ze stosowną dokumentacją w dniu 23 grudnia 2024 r. (czyli w ustawowym 15-dniowym terminie). Ponadto w następstwie wezwań sądowych ostatecznie organ prawidłowo zrealizował ciążący na nim obowiązek przekazania skargi w formie elektronicznej. Dlatego Sąd uznał, że wymierzenie w rozważanym przypadku organowi grzywny byłoby nieproporcjonalne, zwłaszcza, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, w pełni wypełnił on obowiązek przekazania dokumentów, o których mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.