3 CZ 128/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Lipiński (sprawozdawca). Sędziowie: W. Formański, J. Tyszka.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Ruth G. przeciwko Mieczysławowi G. o nadanie klauzuli wykonalności, po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 3 sierpnia 1960 r.,zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneW procesie o rozwód ich małżeństwa strony w dniu 10 marca 1952 r. zawarły ugodę, w której powód m.in. zobowiązał się dożywotnio ponosić koszty utrzymania pozwanej. Według treści ugody, wysokość renty alimentacyjnej dla żony ustalona będzie w odrębnych pisemnych porozumieniach; porozumienie takie "stanowić będzie integralną część niniejszej ugody sądowej oraz łącznie z tą ugodą tytuł egzekucyjny przeciwko powodowi".Pierwsze porozumienie ustalające wysokość alimentów na 1.980 zł miesięcznie strony zawarły poza sądem w dacie podpisania ugody sądowej.Pismem z 31 maja 1960 r. Ruth C. wniosła o nadanie klauzuli wykonalności porozumieniu stron z dnia 10 marca 1952 r.Sąd Wojewódzki oddalił wniosek, stwierdzając, że porozumienie stron nie stanowi ugody sądowej i wobec tego nie jest tytułem egzekucyjnym w myśl art. 534 pkt 1 k.p.c.Zażalenie wnioskodawczyni nie podlega uwzględnieniu.Żądanie nadania klauzuli wykonalności umowie stron oparte było na tym, że umowa ta zawarta została w wykonaniu przyjętego przez obie strony w ugodzie sądowej zobowiązania do jej zawarcia i w myśl treści ugody stanowić miała "integralną część" tej ugody.Zawarte w ugodzie sądowej "odesłanie" do dalszych umów pozasądowych stron, z tym zastrzeżeniem, że mają one "wejść w skład ugody sądowej" i stanowić tytuł egzekucyjny, jest sprzeczne z prawem i dlatego nieważne. W myśl bowiem art. 231 k.p.c. ugoda zawarta przed sądem podlega wciągnięciu do protokołu sądowego. Ugodą "zawartą przed sądem powszechnym", która w myśl art. 534 pkt 1 k.p.c. stanowi tytuł egzekucyjny, jest taka tylko ugoda, która została wciągnięta do protokołu sądowego (oczywiście o ile statuuje obowiązek konkretnego świadczenia). Wszelkie dalsze umowy stron, modyfikujące czy uzupełniające ugodę sądową, mogą stanowić podstawę powództwa o świadczenie, powództwa o umorzenie egzekucji itd., ale nie są tytułem egzekucyjnym, choćby strony w ugodzie sądowej wbrew prawu tak postanowiły (do czego zresztą sąd spisujący ugodę nie powinien był dopuścić). Walor tytułu egzekucyjnego może określonym aktom nadać tylko ustawa, a nie wola stron.Słusznie zatem Sąd Wojewódzki odmówił nadania klauzuli wykonalności umowie stron z dnia 10 marca 1952 r., która nie została wciągnięta do protokołu sądowego i nie stanowi ugody sądowej w rozumieniu art. 534 pkt 1 k.p.c.