I C 117/60

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Budowlanej Spółdzielni Pracy "K." w W. przeciwko Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu - Zarząd Urządzeń Turystycznych w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z dnia 20 maja 1960 r. postanowił zażalenie oddalić.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 17 marca 1960 r. Sąd Najwyższy odrzucił rewizję strony pozwanej stwierdziwszy, że wypis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi pozwanego dnia 31 marca 1959 r., a rewizja została nadana na pocztę dnia 15 kwietnia 1959 r.Dnia 21 marca 1960 r. pozwane PTTK wniosło o przywrócenie terminu wywodząc, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek tego, iż niewykwalifikowana urzędniczka przyjęła wypis wyroku dnia 31 marca, oznaczyła na nim jako datę wpływu datę 1 kwietnia. Okoliczność, iż przyjmowaniem korespondencji zajmowała się osoba niewykwalifikowana, była wynikiem odbywającej się u pozwanego reorganizacji i związanej z tym redukcji etatów.Sąd Wojewódzki oddalił wniosek uznając, że przytoczone przez stronę pozwaną okoliczności przywrócenia terminu po myśli art. 178 § 1 k.p.c. nie uzasadniają.Zażalenie strony pozwanej na powyższe postanowienie Sąd Najwyższy uznał za nieuzasadnione.Zarówno reorganizacja, jak i kompresja etatów nie mogą usprawiedliwić uchybienia terminu procesowego. Są to bowiem posunięcia zależne od woli strony, które powinny być tak przeprowadzane, by nie zakłócić normalnej pracy.Powierzenie przyjmowania pism sądowych osobie nie rozumiejącej znaczenia terminów procesowych nie może być uznane za niezawinione przez stronę pozwaną. Zwykłe zresztą pouczenie najmniej nawet wykwalifikowanej osoby mogło zapobiec uchybieniu, jakie miało miejsce. O potrzebie udzielenia takiego pouczenia pracownikom najwidoczniej nikt z osób odpowiedzialnych za prowadzenie spraw sądowych strony pozwanej nie pomyślał. Gdyby zaś przyjąć, że urzędniczka była pouczona, a niewłaściwą datę wpływu wypisu wyroku umieściła wskutek niedbalstwa, to trzeba stwierdzić, że wina funkcjonariusza osoby prawnej w rozumieniu art. 178 § 1 k.p.c. jest własną winą.