4 CZ 33/60

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Karoliny O. i Grażyny O. przeciwko Skarbowi Państwa - Wydział Zdrowia Prezydium WRN w Poznaniu o odszkodowanie na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 26 lutego 1960 r. II C. 95/59 zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneDoręczając stronie pozwanej wypis wyroku z uzasadnieniem listonosz w dniu 10 listopada 1959 r. wręczył wyrok właściwemu urzędnikowi kancelarii Wydziału Zdrowia wraz ze zwrotnym poświadczeniem odbioru, które pozostawił temu urzędnikowi. Zwrotne poświadczenie odbioru podpisał w dniu 16 listopada radca prawny Wydziału Zdrowia, gdy kancelaria wręczyła mu wypis wyroku dopiero tego dnia. Listonosz odebrał zwrotne poświadczenie odbioru po dniu 16 listopada, wskazanym jako data doręczenia przy podpisie radcy prawnego i wtedy dopiero skierował je do Sądu Wojewódzkiego. Rewizja Wydziału Zdrowia została nadana na pocztę 30 listopada 1959 r.Stwierdziwszy, że doręczenie wypisu wyroku - wbrew treści zwrotnego poświadczenia odbioru - nastąpiło w dniu 10 listopada 1959 r., a nie 16 listopada - Sąd Wojewódzki odrzucił rewizję jako spóźnioną.Wniosek strony pozwanej o przywrócenie jej terminu do wniesienia rewizji Sąd Wojewódzki oddalił, wychodząc z założenia że spóźnione wniesienie rewizji przez stronę pozwaną nastąpiło z przyczyn zawinionych przez jej pracowników, którzy wprowadzili w błąd radcę prawnego co do terminu doręczenia wypisu wyroku.Zażalenie na to postanowienie uznał Sąd Najwyższy za nieuzasadnione.Prawidłowo ustalony przez Sąd Wojewódzki stan faktyczny wskazuje, że doręczenie nastąpiło rzeczywiście w dniu 10 listopada 1959 r. w sposób zgodny z przepisem art. 150 k.p.c., a uchybienie terminu wywołane zostało tym, że urzędnik, do rąk którego nastąpiło doręczenie, nie oznaczył na otrzymanym wypisie wyroku prawdziwej daty doręczenia. Wina właściwego funkcjonariusza osoby prawnej jest z punktu widzenia art. 178 k.p.c. jej winą. Strona pozwana nie tylko wadliwie zorganizowała odbiór pism sądowych, najwidoczniej błędnie sądząc, że tą metodą uzyskiwać będzie stałą "prolongatę" wszelkich terminów procesowych, ale nadto nakłoniła listonosza do oczywiście niezgodnego z przepisami prawa postępowania. Taki stan rzeczy daje podstawę do przypisania winy stronie, a nie tylko urzędnikowi, który przyjął pismo.Sąd Wojewódzki słusznie zatem odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia rewizji, gdyż strona pozwana nie wykazała, by uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.