I CNP 37/10

Izba Cywilna2010-12-10

Skład orzekający: Jan Górowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia lub jeśli od orzeczenia drugiej instancji wniesiono skuteczną skargę kasacyjną?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda, co skarżący musi uprawdopodobnić. Ponadto, zgodnie z art. 4241 § 3 k.p.c., skarga nie przysługuje od orzeczeń Sądu drugiej instancji, od których wniesiono skuteczną skargę kasacyjną. Niespełnienie tych wymagań skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
A. K. i M. K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 grudnia 2008 r., które stwierdzało nabycie własności nieruchomości. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym. Wcześniej Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej od orzeczenia Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem i oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 37/10 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi A. K. i M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 grudnia 2008r., sygn. akt I Ca (…), wydanego w sprawie z wniosku A. D. przy uczestnictwie A. K., M. K., C. D., A. A., S. B., E. B., C. B., S. K., A. S., R. C., K. K., S. D. i E. D. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r., odrzuca skargę i oddala wniosek wnioskodawczyni i uczestnika C. D. o zasądzenie kosztów postępowania skargowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy w R. zmienił postanowienie Sądu pierwszej instancji uwzględniające wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250) w ten sposób, że stwierdził, iż A. D. i W. D. nabyli na prawach wspólności ustawowej z dniem 4 listopada 1971 r. udział wynoszący 53/56 części w własności działki 117/1. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestników postępowania A. K., M. K. i C. B. od tego orzeczenia do rozpoznania 2 Uczestnicy A. K. i M. K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 12 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak trafnie podniesiono w literaturze i wyjaśniono w judykaturze (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl.) skarga przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda. Właśnie z tego względu wśród jej konstrukcyjnych wymagań przewidziany został obowiązek uprawdopodobnienia jej wyrządzenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Polega ono na złożeniu przez skarżącego wyraźnego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. Skarżący w tym celu może przedstawić zarówno dowody jak również i inne środki stanowiące ich surogaty np. pisemne oświadczenia (por. art. 243 k.p.c.). Uprawdopodobnienie nastąpi wtedy, gdy strona tak uzasadni swoje twierdzenie, że będzie można uznać, iż jest ono prawdziwe. W skardze skarżący nie uprawdopodobnili szkody w sposób wystarczający (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2008 r., II BP 58/07, LEX 465863, z dnia 14 kwietnia 2008, II BP 1/08, LEX 470957 i z dnia 31 stycznia 2006 r., CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Z art. 4241 § 3 k.p.c. wynika, że od orzeczeń Sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od orzeczeń Sądu Najwyższego skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2005 r., I BP 1/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 328). Przez skargę kasacyjną wniesioną należy rozumieć skargę wniesioną „skuteczne”, tj. taką, która nie została odrzucona i Sąd Najwyższy poddał ją ocenie co najmniej przedsądowi (art. 3989 k.p.c.), albo rozpoznał ją po przyjęciu do rozpoznania (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2006 r., II CNP 53/06, niepubl.) Nie spełnienie także tego wymagania prowadzi do odrzucenia skargi a limine. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 1 ust. 2art. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 243 KPCart. 4241 § 3 KPCart. 3989 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 520 § 1 KPC§ 1 pkt 4§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy